Чун расад рӯзӣ ба вақти хештан
چون رسد روزی به وقت خویشتن
Заҳмат ҷустан чаҳ бар худ ме наҳй
زحمت جستن چه بر خود مینهی
Беаҷал чун кас нахоҳад мард низ
بیاجل چون کس نخواهد مُرد نیز
Пас чаро бар аҷзу сустии тани диҳӣ
پس چرا بر عجز و سستی تن دهی
Ризқ мақсумаст лои трҳл ба
رزق مقسومست لا ترحل به
Мӯат маҳтумаст лои тғФл баӣ
موت محتوم است لا تغفل بهی