Ҳаме гуфтам аз роҳи зҷрти шабӣ

همی گفتم از راه ضجرت شبی

Насими саборо бхўоҳшгрӣ

نسیم صبا را بخواهشگری

Ки Лутфӣ буд бениҳоят агар

که لطفی بود بی نهایت اگر

Паёмии зи ман сӯии хусрави барӣ

پیامی ز من سوی خسرو بری

Карими ҷаҳони анкгар ҳотамаш

کریم جهان انک گر حاتمش

Бидидӣ накардӣ биҷузи чокарӣ

بدیدی نکردی بجز چاکری

Бҳнгом фурсат бигӯ ӣнқадар

بهنگام فرصت بگو اینقدر

Аз он пас ки хизмати биҷой оварӣ

از آن پس که خدمت بجای آوری

Ки самъи шарифат ҳамоно шунид

که سمع شریفت همانا شنید

БФрхндаҳи фолӣу неки ахтарӣ

بفرخنده فالی و نیک اختری

Ки Маҳмӯд бо унсурӣ аз карам

که محمود با عنصری از کرم

Чҳо карду мӯҷиби ҳамин шоирӣ

چها کرد و موجب همین شاعری

Ту бешӣ ва ман бандаи ҳам кам ним

تو بیشی و من بنده هم کم نیم

зи Маҳмӯди ғозӣ ва аз унсурӣ

ز محمود غازی و از عنصری

Агар ҳирфаи алФзл монеъ нашуд

اگر حرفه الفضل مانع نشد

Чаро сӯии ибн ямин нанигарӣ

چرا سوی ابن یمین ننگری