Чун гашти замин аз сипаҳи барфи сифед

چون گشت زمین از سپه برف سفید

Аз партав хуршед буридем умед

از پرتو خورشید بریدیم امید

Бимаст ки ар ғояти сардии ҳаво

بیم است که ار غایت سردی هوا

Афсурда шавад чашмаи гарми хуршед

افسرده شود چشمه گرم خورشید