Он бут ки буд Рахши бҳорўи боғӣ

آن بت که بود رخش بهارو باغی

Бар чеҳраи ниҳоди чашми захмаши доғӣ

بر چهره نهاد چشم زخمش داغی

Он доғи сиёҳ бар сипедии Рахш

آن داغ سیاه بر سپیدی رخش

Чун бар гул тар нишаста дидам зоғӣ

چون بر گل تر نشسته دیدم زاغی