Бози фарроши чаман яъне насими навбаҳор

باز فراش چمن یعنی نسیم نوبهار

Бар чамани густардаи фаршӣ аз паранд ҳФткор

بر چمن گسترده فرشی از پرند هفتکار

Бар замини гўӣӣ ки акс осмон афтод боз

بر زمین گوئی که عکس آسمان افتاد باز

Шуд замин чун осмон дар кисвати гавҳар нигор

شد زمین چون آسمان در کسوت گوهر نگار

зи имтизоҷи хоки ёбии бодро мишкӣни нафас

ز امتزاج خاک یابی باد را مشکین نفس

Дар мизоҷи лолаи бинии обро оташи шиор

در مزاج لاله بینی آب را آتش شعار

Гул сулаймонаст пиндорӣ бидор алмалики боғ

گل سلیمانست پنداری بدار الملک باغ

зи онкии тахташро баҳр сӯ мебарад боди баҳор

ز آنکه تختش را بهر سو میبرد باد بهار

Лолаи гўӣӣ миҷмарӣ лаъласт кандар ваии сабо

لاله گوئی مجمری لعلست کاندر وی صبا

Нофаҳои машки миризди зи сарви ҷӯйбор

نافه های مشک میریزد ز سرو جویبار

Сар бар орад аз кмингаҳи гурбаи бед аз баҳри сайд

سر بر آرد از کمینگه گربه بید از بهر صید

Чун ҳаме бинад ки пои бт бар омад аз чанор

چون همی بیند که پای بط بر آمد از چنار

Табъи устоди табиати байн ки аз таъсир ӯ

طبع استاد طبیعت بین که از تأثیر او

Ғунча шуд пайкони намо ва бед шуд ханҷари гузор

غنچه شد پیکان نما و بید شد خنجر گذار

Бар чаман чун кард боди навбаҳории голфашон

بر چمن چون کرد باد نوبهاری گلفشان

Шуд чаман дар боғ чун бар чархи роҳи каҳкашон

شد چمن در باغ چون بر چرخ راه کهکشان

Ҳбзои фаслӣ ки наргис бе май аз таъсир ӯ

حبذا فصلی که نرگس بی می از تأثیر او

Мекунад мастӣу махмурӣ чу чашми маҳвашон

میکند مستی و مخموری چو چشم مهوشان

Субҳдами боди саҳари сармаст дар бустони ҷаҳд

صبحدم باد سحر سرمست در بستان جهد

Турра шамшод гирад мебарад ҳар сӯи кашон

طره شمشاد گیرد میبرد هر سو کشان

Чун сабои анбари насиму хоки машк омез шуд

چون صبا عنبر نسیم و خاک مشک آمیز شد

Хезу тоби оташи ғамро боби рузи нишон

خیز و تاب آتش غم را بآب رز نشان

Андарин мавсим ки ояд чун насими нави баҳор

اندرین موسم که آید چون نسیم نو بهار

Аҳли оламро диҳад аз равзаи тӯбои нишон

اهل عالم را دهد از روضه طوبی نشان

Ъушрат ар хоҳӣ ки ронии ҳамчуи булбул бо наво

عشرت ار خواهی که رانی همچو بلبل با نوا

Бар мисоли тозаи гули баррагӣ ки дории барфашон

بر مثال تازه گل برگی که داری برفشان

Вари ҳмихўоҳӣ ки доими хуш бар оӣии ҳамчуи сарв

ور همیخواهی که دائم خوش بر آئی همچو سرو

Ақли носеҳи пешаро дар базми соҳиби байнашон

عقل ناصح پیشه را در بزم صاحب بینشان

Чун дами исо аҳд омад насими субҳгоҳ

چون دم عیسی عهد آمد نسیم صبحگاه

Шояд ар ҷон ёбад аз лутфаши тани мардуми гиёҳ

شاید ار جان یابد از لطفش تن مردم گیاه

зи онкии боди субҳгоҳӣ аз тариқи хосият

ز آنکه باد صبحگاهی از طریق خاصیت

Шуд чу оби зиндагӣ роҳат физойу ранҷи коҳ

شد چو آب زندگی راحت فزای و رنج کاه

Дар шигифтам аз бунафша то чаро шуд қад ӯ

در شگفتم از بنفشه تا چرا شد قد او

Дар ҷавонӣ бар мисоли қомати перони ду тоа

در جوانی بر مثال قامت پیران دو تاه

Шакли наргиси байн ки чун аз сим мето бдзрш

شکل نرگس بین که چون از سیم میتا بدزرش

Гӯиё хуршед тобонаст бар рухсори моҳ

گوئیا خورشید تابانست بر رخسار ماه

Гӯиёи ҷурмии азин азрақ либос омад падед

گوئیا جرمی ازین ازرق لباس آمد پدید

Шуд ду то чун суфиён то узр хоҳад аз гуноҳ

شد دو تا چون صوفیان تا عذر خواهد از گناه

Абри Нитсаоне чу ҷоми сурхи гули пар мл кунад

ابر نیسانی چو جام سرخ گل پر مل کند

Тавбаи прҳизкорон шояд ар гардад табоҳ

توبه پرهیزکاران شاید ار گردد تباه

эй бути глрхи биёу бидқ ъушрат барон

ای بت گلرخ بیا و بیدق عشرت بران

То шавам фарзини сифат аз бодаи дастури шоҳ

تا شوم فرزین صفت از باده دستور شاه

Онкии баҳри нусраташи доими бсди гармӣу тоб

آنکه بهر نصرتش دائم بصد گرمی و تاب

Ханҷар заррин кашад бар рӯй хасмаши офтоб

خنجر زرین کشد بر روی خصمش آفتاب

Турраи ҳиндӯии шабро аз барои рояташ

طره هندوی شب را از برای رایتش

Осмон парчам кунад бар рмҳи заррини шаҳоб

آسمان پرچم کند بر رمح زرین شهاب

Дар ҷаҳони азимни адлаш бар нмигирд касе

در جهان ازیمن عدلش بر نمیگیرد کسی

Теғ барон ҷузи хатиб ва ҳаст онҳам дар қроб

تیغ بران جز خطیب و هست آنهم در قراب

То зи боғи адл ӯ хӯрдаст фитнаи кӯи канор

تا ز باغ عدل او خوردست فتنه کو کنار

Бар нмигирд чу бахти ҳосидонаши сари зи хоб

بر نمیگیرد چو بخت حاسدانش سر ز خواب

Аз сумуми хашми золими сӯз ӯ бинад хирад

از سموم خشم ظالم سوز او بیند خرد

Онкии шер шарза меуфтад зи таб дар сӯзу тоб

آنکه شیر شرزه میافتد ز تب در سوز و تاب

Гар шарории зи оташи қаҳраш бдрё бугзарад

گر شراری ز آتش قهرش بدریا بگذرد

Айбаҳои ҷавшан моҳӣ бисӯзад андари об

عیبه های جوشن ماهی بسوزد اندر آب

Вари насими лутф ӯ икраҳи вазад бар гурзаи мор

ور نسیم لطف او یکره وزد بر گَرزه مار

Муҳра гардад дар бен дандон ӯ яксар луоб

مهره گردد در بن دندان او یکسر لعاب

Гар гузар ёбад зи халқ ӯ насимӣ бар чаман

گر گذر یابد ز خلق او نسیمی بر چمن

Гули зғирт то бпоӣ аз сари бадаради перҳан

گل زغیرت تا بپای از سر بدرد پیرهن

Рӯзи разму гоҳ базм ояд зи лутфу унф ӯ

روز رزم و گاه بزم آید ز لطف و عنف او

Зндгонрои тани бҷону мурдагонро ҷони бетон

زندگانرا تن بجان و مردگان را جان بتن

Зарраи ӣӣ аз нур райш кард хуршеди иқтибос

ذره ئی از نور رایش کرد خورشید اقتباس

То ҷаҳон афрӯз шуд шамъии барин нилии лаган

تا جهان افروز شد شمعی برین نیلی لگن

Фии алмислгар атласи гардуни бипушади душманаш

فی المثل گر اطلس گردون بپوشد دشمنش

Ҳамчуи карами қзи нахустин кисваташ бошад кафан

همچو کرم قز نخستین کسوتش باشد کفن

Гар нарафтӣ дар змони рӯзии хлқонрои кафш

گر نرفتی در ضمان روزی خلقانرا کفش

Кӣ шудандӣ мунтазами арқони баҳам дар як қарн

کی شدندی منتظم ارکان بهم در یک قرن

Қарнҳо бояд ки ояд ҳамчу ӯ соҳибқирон

قرنها باید که آید همچو او صاحبقران

Бишинав андари сӯрати тазмини мисол ӯ змн

بشنو اندر صورت تضمین مثال او زمن

Солҳо бояд ки то як санги аслии зи офтоб

سالها باید که تا یک سنگ اصلی ز آفتاب

Лаъл гардад дар Бадахшон ё ақиқи андари Яман

لعل گردد در بدخشان یا عقیق اندر یمن

эй шуда бар зоти пакети хатми кори сарварӣ

ای شده بر ذات پاکت ختم کار سروری

Ҳамчу бар зоти Муҳамади кисвати пайғамбарӣ

همچو بر ذات محمد کسوت پیغمبری

Осмони саргаштау ҳайрони зи рашки раъии тест

آسمان سرگشته و حیران ز رشک رأی تست

Вар на по бар ҷои раво будӣ сипеҳри чанбарӣ

ور نه پا بر جا روا بودی سپهر چنبری

Пеши қадатгар фалаки лоф сарафрозӣ занад

پیش قدت گر فلک لاف سرافرازی زند

Ақл донад мӯъҷизи Мӯсои зи саҳари сомрӣ

عقل داند معجز موسی ز سحر سامری

Шояд ар ноҳиду баҳромат бгоҳ разму базм

شاید ار ناهید و بهرامت بگاه رزم و بزم

Он шавад ханҷари гузор ва ин кунад хунё гарӣ

آن شود خنجر گذار و این کند خنیا گری

Хусрави олиҷанобатро ҷаҳон гуфтӣ хирад

خسرو عالیجنابت را جهان گفتی خرد

Гар набӯдӣ бар ҷаҳони гардуни дунро сарварӣ

گر نبودی بر جهان گردون دون را سروری

Хокпоитро фалакгар тоҷ сар хонд маранҷ

خاکپایت را فلک گر تاج سر خواند مرنج

Нарх гавҳар нашканад ҳаргизи бнқси муштарӣ

نرخ گوهر نشکند هرگز بنقص مشتری

Чун тўӣиро кӣ тавонад гуфт мадҳат чун манӣ

چون توئی را کی تواند گفت مدحت چون منی

То куҷо бошад тавон донист ҳади шоирӣ

تا کجا باشد توان دانست حد شاعری

Хсрўо чун абри дастати расми зари пошии ниҳод

خسروا چون ابر دستت رسم زر پاشی نهاد

Дар каф дарё бимонад ҳасраташи пайвастаи бод

در کف دریا بماند حسرتش پیوسته باد

Офтоби ҷӯади ту чун соя бар гетӣ фиканд

آفتاب جود تو چون سایه بر گیتی فکند

Шуд ҷҳонрои зикри ҷӯади ҳотами тоӣии зиёд

شد جهانرا ذکر جود حاتم طائی زیاد

Зари бҳсни кони даруни бандии гарон бар пой дошт

زر بحصن کان درون بندی گران بر پای داشت

Калаки дарборати миён бар басту бандашро кушод

کلک دربارت میان بر بست و بندش را گشاد

Ёфтанд анъоми омати аҳли олами ҷузи ду кас

یافتند انعام عامت اهل عالم جز دو کس

Ман бигӯям каз чаҳ ҳурмони баҳра эшон фитод

من بگویم کز چه حرمان بهره ایشان فتاد

Он як аз гетӣ бурун шуд пештар аз аҳди ту

آن یک از گیتی برون شد پیشتر از عهد تو

Вена дигар дар навбати давронат аз мо дар назод

وین دگر در نوبت دورانت از ما در نزاد

То бихандади навбаҳор аз гиряи мижгони абр

تا بخندد نوبهار از گریه مژگان ابر

То нагардад шом ҳаргиз ҳамнишин бомдод

تا نگردد شام هرگز همنشین بامداد

Боди хандони навбаҳорати тоза аз обҳёт

باد خندان نوبهارت تازه از آبحیات

Бомдоди ъшрттро шоми ғам дар пай мабод

بامداد عشرتت را شام غم در پی مباد