То насими мҳргонрои заргарӣ ойин шудаст

تا نسیم مهرگانرا زرگری آئین شدست

Лаъибатони боғро зевари ҳама заррин шудаст

لعبتان باغ را زیور همه زرین شدست

Норван аз барф ҳамчун қуббаи кофури гашт

نارون از برف همچون قبه کافور گشت

Абр аз борони басони ганҷ дар огӣн шудаст

ابر از باران بسان گنج در آگین شدست

Абр чун кофур суда мефишонд бар чаман

ابر چون کافور سوده میفشاند بر چمن

Ақл донад каз чаҳ нафас наУмия анин шудаст

عقل داند کز چه نفس نامیه عنین شدست

Гар на мардӣ мекунад боди хазон бо ҳаркасӣ

گر نه مردی میکند باد خزان با هرکسی

Пас чаро аз омад шудаш рӯй шимури пар чин шудаст

پس چرا از آمد شدش روی شمر پر چین شدست

Шеъри зангории сабо аз фарқи бустон дар кашид

شعر زنگاری صبا از فرق بستان در کشید

Бо арӯсони чамани гўӣӣ ки андар кин шудаст

با عروسان چمن گوئی که اندر کین شدست

Қатраи борони зи бас коФсрдаҳ шуд бар шохсор

قطره باران ز بس کافسرده شد بر شاخسار

Ҳар куҷои шохии ту гўӣии матлаъ парвин шудаст

هر کجا شاخی تو گوئی مطلع پروین شدست

Гашти баҳмани ҳамчуи намруду хилоиқ чун халил

گشت بهمن همچو نمرود و خلایق چون خلیل

Зонка оташ ҳар якеро чун гул ва насрин шудаст

زانکه آتش هر یکی را چون گل و نسرین شدست

Чун сипоҳи баҳманиро бими ҷон аз оташ аст

چون سپاه بهمنی را بیم جان از آتش است

Пушти гармии хилоиқи аинзмон аз оташ аст

پشت گرمی خلایق اینزمان از آتش است

Гӯиёи отшкдсти андари маи даии сина ҳо

گوئیا آتشکدست اندر مه دی سینه ها

Венаи нафасҳо казуӣ ояд чун духон аз оташ аст

وین نفسها کزوی آید چون دخان از آتش است

Дар зимистон то бахона чун гулистонаст лек

در زمستان تا بخانه چون گلستانست لیک

Ҷӯйбор аз соғар майу арғавон аз оташ аст

جویبار از ساغر می و ارغوان از آتش است

Гар набӯдӣ оташи андари тани биФсрдии равон

گر نبودی آتش اندر تن بیفسردی روان

Баси тавон гуфтани равон дар тани равон аз оташ аст

بس توان گفتن روان در تن روان از آتش است

Гарчи аз сармои зи сар то пои шамъ афсурда шуд

گرچه از سرما ز سر تا پای شمع افسرده شد

Шамъ аз он зиндааст кандар таниши ҷон аз оташ аст

شمع از آن زنده است کاندر تنش جان از آتش است

Оташ оварадаст обӣ ҳам биравӣ кори шамъ

آتش آوردست آبی هم بروی کار شمع

Бингар акнӯн чашмаи ӣии кобши равон аз оташ аст

بنگر اکنون چشمه ئی کابش روان از آتش است

Гарчи боди даии басон тир меояд ва лек

گرچه باد دی بسان تیر میآید و لیک

Аҳли оламро сипар аз баҳрон аз оташ аст

اهل عالم را سپر از بهران از آتش است

Аз нами доими замини дарёӣ бепоёб шуд

از نم دائم زمین دریای بی پایاب شد

Бори дигар бар фалак ёрб чаҳ фатҳ боб шуд

بار دیگر بر فلک یارب چه فتح باب شد

Гар на меҳри андари камон чун тир меёбаду бол

گر نه مهر اندر کمان چون تیر مییابد و بال

Пас чаро он тоби гармаши сард чун маҳтоб шуд

پس چرا آن تاب گرمش سرد چون مهتاب شد

Ҳамчуи симоби мъқди жолаи миборди зи абр

همچو سیماب معقد ژاله میبارد ز ابر

Дар зимистони абри гўӣии маъдан симоб шуд

در زمستان ابر گوئی معدن سیماب شد

Аинзмон чун моҳи баҳман бар ҷаҳонӣ сарвараст

اینزمان چون ماه بهمن بر جهانی سرورست

Халқро ҳамчун Муғони оташкада миҳроб шуд

خلق را همچون مغان آتشکده محراب شد

Оби ҳам зи оташи нмиёрд шкибоӣӣ гузид

آب هم ز آتش نمییارد شکیبائی گزید

Аинзмон дар табъ ӯ оташи қарин об шуд

اینزمان در طبع او آتش قرین آب شد

Чун зи файзи осмони қоқми заминро фарши гашт

چون ز فیض آسمان قاقم زمین را فرش گشت

Аз замин бар осмони ҳам кисват санҷоб шуд

از زمین بر آسمان هم کسوت سنجاب شد

Нафаси номӣ бар чаман чун ёфт аз қоқми фаррош

نفس نامی بر چمن چون یافت از قاقم فراش

Ҳамчуи бахти ҳосиди садри ҷаҳон дар хоб шуд

همچو بخت حاسد صدر جهان در خواب شد

Онкии хуршеди дурахшони зарра рой вайаст

آنکه خورشید درخشان ذره رای ویست

Асмонро чун замини сари кӯфтаи зер пай аст

اسمانرا چون زمین سر کوفته زیر پی است

Онкии ҳукмаши адлро бар мекунад фармонраво

آنکه حکمش عدل را بر میکند فرمانروا

Гарчи адл аз бадви фитрати сухраи табъ вай аст

گرچه عدل از بدو فطرت سخره طبع وی است

Вонкаҳ аз рашки кафи тшўири табъи род ӯ

وانکه از رشک کف تشویر طبع راد او

Баҳри доим дар таби ларзу саҳоби андар хуй аст

بحر دائم در تب لرز و سحاب اندر خوی است

Бо сахоӣ ӯ касеро ҳам нмидонм аз анк

با سخای او کسی را هم نمیدانم از انک

Камтаринаи соилши сад чун ҷавонмард тай аст

کمترینه سایلش صد چون جوانمرد طی است

Бо сарви пой гавазн ояд бъҳди адл ӯ

با سرو پای گوزن آید بعهد عدل او

Гар диҳад фармон ҳар ончи андари камони шох ва пай аст

گر دهد فرمان هر آنچ اندر کمان شاخ و پی است

Ҳосидашро чун рубоби осмон тавон молида гӯш

حاسدش را چون رباب آسمان توان مالید گوش

Зонка тани пари захму андари банд монанди не аст

زانکه تن پر زخم و اندر بند مانند نی است

Бо татовулҳои рмҳш кард хӯни душман ва лек

با تطاولهای رمحش کرد خون دشمن و لیک

Гуфт гурзгарони ин сарзанишҳо то кӣ аст

گفت گرزگران این سرزنشها تا کی است

Аз дилу даст касегар баҳр ва кон гардад хаҷал

از دل و دست کسی گر بحر و کان گردد خجل

Аз дилу дасти вазири шоҳ нишон гардад хаҷал

از دل و دست وزیر شاه نشان گردد خجل

Анкаҳи хоки пои гирду нисояш аз баҳри шараф

انکه خاک پای گرد و نسایش از بحر شرف

Гар брФъти сарфарозад осмон гардад хаҷал

گر برفعت سرفرازد آسمان گردد خجل

Тири гардунгар бдъўӣ дам занад бо калак ӯ

تیر گردون گر بدعوی دم زند با کلک او

Ақл медонад ки пеш ахтарон гардад хаҷал

عقل میداند که پیش اختران گردد خجل

Зарраи ӣӣ аз рӯйу рои мамлакати орой ӯ

ذره ئی از روی و رای مملکت آرای او

Гар битобад бар ҷаҳони хуршед аз он гардад хаҷал

گر بتابد بر جهان خورشید از آن گردد خجل

Бо вуҷӯдаши гашти зикри ҷӯади ҳотами тай азон

با وجودش گشت ذکر جود حاتم طی ازان

Сад чу ҳотамро зи ҷӯад ӯ равон гардад хаҷал

صد چو حاتم را ز جود او روان گردد خجل

Аз мсоми абр агар обҳёт ояд равост

از مسام ابر اگر آبحیات آید رواست

Чун зи баҳри табъи родаш ҳар замон гардад хаҷал

چون ز بحر طبع رادش هر زمان گردد خجل

Гар бибинад зарфишонии кафши боди сабо

گر ببیند زرفشانی کفش باد صبا

Аз чунон зари пошии худ бегмон гардад хаҷал

از چنان زر پاشی خود بیگمان گردد خجل

Соҳбои умри ту дар давлати мухиллади бод ва ҳаст

صاحبا عمر تو در دولت مخلد باد و هست

Пеши ёҷўҷи ситами адли ту чун сади бод ва ҳаст

پیش یاجوج ستم عدل تو چون سد باد و هست

Маснади садри вазорат аз вуҷӯдат ёфтаст

مسند صدر وزارت از وجودت یافتست

Бо чунин фарии мудоми ин садру маснади бод ва ҳаст

با چنین فری مدام این صدر و مسند باد و هست

Соилон чун бозгарданд аз дарат бо коми дил

سائلان چون بازگردند از درت با کام دل

Зикри эшон рӯзу шаби алъўди Аҳмади бод ва ҳаст

ذکر ایشان روز و شب العود احمد باد و هست

Ҳар сбксорӣ ки сар бар тобад аз фармони ту

هر سبکساری که سر بر تابد از فرمان تو

Арра бар фарқаш чу бар ҳарфи мшдди бод ва ҳаст

اره بر فرقش چو بر حرف مشدد باد و هست

Он синони обдори барги неи кирдори ту

آن سنان آبدار برگ نی کردار تو

Доим аз хӯни дили душмани мавриди бод ва ҳаст

دائم از خون دل دشمن مورد باد و هست

Дшмнонтро биҷузи таҳти алсрӣ манзил мабод

دشمنانت را بجز تحت الثری منزل مباد

Дӯстонатро макон бар фарқи фарқади бод ва ҳаст

دوستانت را مکان بر فرق فرقد باد و هست