Гуфтамаш : ёро чаро лоғар буд пайкари маро ?

گفتمش: یارا چرا لاغر بود پیکر مرا؟

Гуфт : аз ишқи миёнии ҳамчуи мӯи лоғари маро

گفت: از عشق میانی همچو مو لاغر مرا

Гуфтамаш : баҳр чаҳ пуштам дар ҷавонӣ чанбараст ?

گفتمش: بهر چه پشتم در جوانی چنبر است؟

Гуфт : зон бошад ки бошад зулф чун чанбари маро

گفت: زان باشد که باشد زلف چون چنبر مرا

Гуфтамаш : ғам бар раги ҷонам чаро нашутур занад ?

گفتمش: غم بر رگ جانم چرا نشتر زند؟

Гуфт : аз онаст ин ки мижгонаст чун нашутур маро

گفت: از آن است این که مژگان است چون نشتر مرا

Гуфтамаш : баҳр чаҳ дорам ашки шӯру коми талх ?

گفتمش: بهر چه دارم اشک شور و کام تلخ؟

Гуфт : аз ёди лабии ширинтар аз шукри маро

گفت: از یاد لبی شیرین تر از شکر مرا

Гуфтамаш : баҳр чаҳ дили сад чок бошад дар барам ?

گفتمش: بهر چه دل صد چاک باشد در برم؟

Гуфт : аз хунрезии абрӯӣ чун ханҷари маро

گفت: از خونریزی ابروی چون خنجر مرا

Гуфтамаш : тркои камони вор аз чаҳ шуд болои ман ?

گفتمش: ترکا کمان وار از چه شد بالای من؟

Гуфт : аз таркони чашмони камоновар маро

گفت: از ترکان چشمان کمان آور مرا

Гуфтамаш : бар ашк ва рӯем бингар андари ишқи хеш

گفتمش: بر اشک و رویم بنگر اندر عشق خویش

Гуфт : нФрибд касе ҳаргиз ба симу зари маро

گفت: نفریبد کسی هرگز به سیم و زر مرا

Гуфтамаш : бшмри марои як тани зи ҷонбозони худ

گفتمش: بشمر مرا یک تن ز جانبازان خود

Гуфт : ноед ин сухан бе тарки ҷони бовари маро

گفت: ناید این سخن بی ترک جان باور مرا

Гуфтамаш : ҷомӣ бипаймо бар ман аз саҳбои ноб

گفتمش: جامی بپیما بر من از صهبای ناب

Гуфт : каз саҳбо лаб мегаван буд хуштар маро

گفت: کز صهبا لب میگون بود خوشتر مرا

Гуфтамаш : ҳамранги марҷони гавҳари ашкам ки кард ?

گفتمش: همرنگ مرجان گوهر اشکم که کرد؟

Гуфт : он кӯ дода ин марҷони пургавҳари маро

گفت: آن کو داده این مرجان پرگوهر مرا

Гуфтамаш : як шаб ба бистари танг дар бргирмт

گفتمش: یک شب به بستر تنگ در برگیرمت

Гуфт : кӣ шояд биҷузи хуршеди ҳам бистари маро

گفت: کی شاید بجز خورشید هم بستر مرا

Гуфтамаш : икраҳи тамошоро бчм дар гулистон

گفتمش: یکره تماشا را بچم در گلستان

Гуфт : некӯтар буд рӯй аз гули аҳмари маро

گفت: نیکوتر بود روی از گل احمر مرا

Гуфтамаш : каз машки азФри ғолия бар мӯии мол

گفتمش: کز مشک اذفر غالیه بر موی مال

Гуфт : беҳтари буии зулф аз нофа ӣ азФри маро

گفت: بهتر بوی زلف از نافه ی اذفر مرا

Гуфтамаш : бшмри маро аз чокарони хештан

گفتمش: بشمر مرا از چاکران خویشتن

Гуфт : бар чархаст шохи ахтарони чокари маро

گفت: بر چرخ است شاخ اختران چاکر مرا

Гуфтамаш : бо ин тани симин чаро сангини дилӣ ?

گفتمش: با این تن سیمین چرا سنگین دلی؟

Гуфт : зодааст аз азал бо ин сифати модари маро

گفت: زاده است از ازل با این صفت مادر مرا

Гуфтамаш : раҳмат наёрӣ ҳеҷ бар ҷону дилам

گفتمش: رحمت نیاری هیچ بر جان و دلم

Гуфт : раҳмат кӣ сазад андари дили кофари маро

گفت: رحمت کی سزد اندر دل کافر مرا

Гуфтамаш : сахт эй санам дил мерибоед ҳасани ту

گفتمش: سخت ای صنم دل می رباید حسن تو

Гуфт : дод ин гӯнаи ҳасани дилрабои довари маро

گفت: داد این گونه حسن دلربا داور مرا

Гуфтамаш : кат дар канор эй маи нишонами оқибат

گفتمش: کت در کنار ای مه نشانم عاقبت

Гуфт :гар ма бар замини ореи кашӣ дар бар маро

گفت: گر مه بر زمین آری کشی در بر مرا

Гуфтамаш : каз ҷинату кавсари далелии бозгу

گفتمش: کز جنت و کوثر دلیلی بازگو

Гуфт : бошад рӯйу лаби он ҷинати ин кавсари маро

گفت: باشد روی و لب آن جنت این کوثر مرا

Гуфтамаш : кин анбарин афсари туро бар фарқ чист ?

گفتمش: کاین عنبرین افسر تو را بر فرق چیست؟

Гуфт : хоки пои шаҳи бахшидаи ин афсари маро

گفت: خاک پای شه بخشیده این افسر مرا

Гуфтамаш : баргӯ кадомин шоҳ то бӯсами замин

گفتمش: برگو کدامین شاه تا بوسم زمین

Гуфт : он шоҳӣ ки меҳраш шуд ба дили мзмри маро

گفت: آن شاهی که مهرش شد به دل مضمر مرا

Гуфтамаш : он шаҳ ки ӯро Носир аддӣнаст ном

گفتمش: آن شه که او را ناصر الدین است نام

Гуфт : кардӣ зиндаи ҷони зини номи ҷонпарвар маро

گفت: کردی زنده جان زین نام جان پرور مرا

Гуфтамаш : он шаҳ ки гуяд осмонам харгаҳ аст

گفتمش: آن شه که گوید آسمانم خرگه است

Гуфт : он хусрав ки гуяд ахтарони лашкари маро

گفت: آن خسرو که گوید اختران لشکر مرا

Гуфтамаш : дар хӯрд ӯ мадҳии туоне соз кард ?

گفتمش: در خورد او مدحی توانی ساز کرد؟

Гуфт : бошад мадҳ ӯ аз фикрати афзӯнтар маро

گفت: باشد مدح او از فکرت افزونتر مرا

Гуфтамаш : дар беша ӣ васфаши туоне ҷусти роҳ ?

گفتمش: در بیشه ی وصفش توانی جست راه؟

Гуфт : набӯд неруи кӯшндаи шери нари маро

گفت: نبود نیرو کوشنده شیر نر مرا

Гуфтамаш : ҳеҷ аз фурӯғи рои шаҳи дории нишон ?

گفتمش: هیچ از فروغ رای شه داری نشان؟

Гуфт : набӯд қудрати тасхири моҳу хури маро

گفت: نبود قدرت تسخیر ماه و خور مرا

Гуфтамаш : каз арши иҷлолаш чаҳ дории огаҳӣ ?

گفتمش: کز عرش اجلالش چه داری آگهی؟

Гуфт : набӯд рутба ӣ миъроҷи пайғамбари маро

گفت: نبود رتبه ی معراج پیغمبر مرا

Гуфтамаш : каз қулзуми ҷӯади малики дории хабар ?

گفتمش: کز قلزم جود ملک داری خبر؟

Гуфт : хоҳии ғарқа дар дарёии паҳновари маро

گفت: خواهی غرقه در دریای پهناور مرا

Гуфтамаш : ҳеҷ аз футуҳи шоҳи донеи достон ?

گفتمش: هیچ از فتوح شاه دانی داستان؟

Гуфт : чун шаҳнома сад бошад ба ёди андари маро

گفت: چون شهنامه صد باشد به یاد اندر مرا

Гуфтамаш : каз мадҳ хсрўзодгон баргӯ сухан

گفتمش: کز مدح خسروزادگان برگو سخن

Гуфт : гӯям гар намонад ақл аз он музтари маро

گفت: گویم گر نماند عقل از آن مضطر مرا

Гуфтамаш : зи онон ки бошад зилли султонаши лақаб

گفتمش: ز آنان که باشد ظلّ سلطانش لقب

Гуфт : масъӯди онкии зилли Авн ӯ бар сари маро

گفت: مسعود آنکه ظلّ عون او بر سر مرا

Гуфтамаш : зи иқбол ӯ гуфтани туоне шамае ?

گفتمش: ز اقبال او گفتن توانی شمّه ای؟

Гуфт : оре гар шавад иқбол ӯ ёвари маро

گفت: آری گر شود اقبال او یاور مرا

Гуфтамаш : баргӯ зи рмҳи ҷони шикор ӯ ҳадис

گفتمش: برگو ز رمح جان شکار او حدیث

Гуфт :гар бар ҷой монад Зуҳра зон аждари маро

گفت: گر بر جای ماند زهره زان اژدر مرا

Гуфтамаш : зон паҳна баргӯ кандарон ронад ҳашар

گفتمش: زان پهنه برگو کاندران راند حشر

Гуфт : оварадӣ ба ёд аз арса ӣ маҳшари маро

گفت: آوردی به یاد از عرصه ی محشر مرا

Гуфтамаш : бо рой ӯ ҳеҷ оре аз хуршеди ёд ?

گفتمش: با رای او هیچ آری از خورشید یاد؟

Гуфт : корӣ нест бо он дида ӣ аъўри маро

گفت: کاری نیست با آن دیده ی اعور مرا

Гуфтамаш : кин шаҳ ба малики Искандари дигар буд

گفتمش: کاین شه به ملک اسکندر دیگر بود

Гуфт : бо ӯ нанг бошад зикри Искандари маро

گفت: با او ننگ باشد ذکر اسکندر مرا

Гуфтамаш : аҳди малик ё аҳди санҷар хуштараст ?

گفتمش: عهد ملک یا عهد سنجر خوشتر است؟

Гуфт : аҳд ӯ ба аз аҳди малики санҷари маро

گفت: عهد او به از عهد ملک سنجر مرا

Гуфтамаш : баргӯ ки вайро хашми олам сӯз чист ?

گفتمش: برگو که وی را خشم عالم سوز چیست؟

Гуфт : агар гӯям зи дӯзахи бргшоид дар маро

گفت: اگر گویم ز دوزخ برگشاید در مرا

Гуфтамаш : масъӯди одилтар ва ё Нӯшервон ?

گفتمش: مسعود عادلتر و یا نوشیروان؟

Гуфт : бо ӯ қисса ӣ касрӣ бишуд аз бар маро

گفت: با او قصه ی کسری بشد از بر مرا

Гуфтамаш : ҳар кишварӣ аз дод ӯ обод шуд

گفتمش: هر کشوری از داد او آباد شد

Гуфт : доролдўлаҳ чун шуд кӯ буд кишвари маро

گفت: دارالدوله چون شد کو بود کشور مرا

Гуфтамаш : фармондиҳии одили бад-ӣн кишвар гумошт

گفتمش: فرماندهی عادل بدین کشور گماشت

Гуфт : бахи бахи огаҳии даҳ зон ҳумоюни фари маро

گفت: بخ بخ آگهی ده زان همایون فر مرا

Гуфтамаш : дорад ҳисоми алмалик аз султони лақаб

گفتمش: دارد حسام الملک از سلطان لقب

Гуфт : шуд теғи тараби зини муждаи пари ҷавҳари маро

گفت: شد تیغ طرب زین مژده پر جوهر مرا

Гуфтамаш : бо худ нишонеи дорӣ аз теғи амир

گفتمش: با خود نشانی داری از تیغ امیر

Гуфт : теғи ҷони шикор абрувон бингар маро

گفت: تیغ جان شکار ابروان بنگر مرا

Гуфтамаш : каз хуй ӯ бо хеши дории накҳатӣ

گفتمش: کز خوی او با خویش داری نکهتی

Гуфт : ёбигар ббўиии зулф чун анбари маро

گفت: یابی گر ببویی زلف چون عنبر مرا

Гуфтамаш : ин гӯнаи шеърии дидае дар мадҳи мейр

گفتمش: این گونه شعری دیده ای در مدح میر

Гуфт : неи шеър ар чаҳ беш аз ҳад буд аз бар маро

گفت: نی شعر ار چه بیش از حد بوَد از بر مرا

Гуфтамаш : зин пеш гуфтааст ин чунин мадҳат касе

گفتمش: زین پیش گفته است این چنین مدحت کسی

Гуфт : на набӯд ба ёд аз ҳеҷ донишвари маро

گفت: نه نبود به یاد از هیچ دانشور مرا

Гуфтамаш : мадҳии бад-ӣн санъат тавонад гуфт кас

گفتمش: مدحی بدین صنعت تواند گفت کس

Гуфт : илҳомии кас ар гуяд шимури кофари маро

گفت: الهامی کس ار گوید شمر کافر مرا

Гуфтамаш : кин мадҳат мейраст ҳрз аз ҳар газанд

گفتمش: کاین مدحت میر است حرز از هر گزند

Гуфт : то ҳрзш кунам бинагор дар дафтари маро

گفت: تا حرزش کنم بنگار در دفتر مرا

Гуфтамаш : умри малики ҷовиди хоҳ аз кирдигор

گفتمش: عمر ملک جاوید خواه از کردگار

Гуфт : бхшоди ин таманнои холиқи Акбари маро

گفت: بخشاد این تمنا خالق اکبر مرا

Гуфтамаш : моноади ъзи зилли султони мустадом

گفتمش: ماناد عز ظل سلطان مستدام

Гуфт : ин бошад умед аз гардиши ахтари маро

گفت: این باشد امید از گردش اختر مرا

Гуфтамаш : сарсабзи бодои нахли иқболи амир

گفتمش: سرسبز بادا نخل اقبال امیر

Гуфт : шохи муддао зинаст боровар маро

گفت: شاخ مدعا زین است بار آور مرا