Фароз омад яке иди ҳумоюни аҳли имон ро

فراز آمد یکی عید همایون اهل ایمان را

Ки дар ӯ пок яздон кард пайдои рози пинҳон ро

که در او پاک یزدان کرد پیدا راز پنهان را

Ба мардуми хост то худро намояди эзади довар

به مردم خواست تا خود را نماید ایزد داور

Ниқоби афканд аз чеҳри дили орои шери яздон ро

نقاب افکند از چهر دل آرا شیر یزدان را

Амӣралмуъминӣни иъсўби дайни ваҷҳи аллоҳи боқӣ

امیرالمؤمنین یعسوب دین وجه الله باقی

Ки зотши гашти боис аз азали эҷоди имкон ро

که ذاتش گشت باعث از ازل ایجاد امکان را

Лисони аллоҳ ки андари батни модари баҳри пайғамбар

لسان الله که اندر بطن مادر بهر پیغمبر

Таловат кард аз сар то ба пои оёти қуръон ро

تلاوت کرد از سر تا به پا آیات قرآن را

Накардӣ Нӯҳгар меҳри алиро лангари киштӣ

نکردی نوح گر مهر علی را لنگر کشتی

Бадви дарёӣ оташ кардӣ эзади мавҷи тӯфон ро

بدو دریای آتش کردی ایزد موج طوفان را

Набӯдӣ исматашгар ёвари садиқи пайғамбар

نبودی عصمتش گر یاور صدیق پیغمبر

Ба лавси маъсият олӯда кардӣ поки домон ро

به لوث معصیت آلوده کردی پاک دامان را

Накардигар чароғи дили зи меҳри Муртазои равшан

نکردی گر چراغ دل ز مهر مرتضی روشن

Набӯдӣ он яди Байзоад ба мӯъҷизи пӯри умрон ро

نبودی آن ید بیضاد به معجز پور عمران را

Ба зери тӯбои меҳраши халил ар ҷо наме кардӣ

به زیر طوبی مهرش خلیل ار جا نمی کردی

Куҷо дар оташ намруд дидӣ он гулистонро ?

کجا در آتش نمرود دیدی آن گلستان را؟

Агар нақши нигин худ накардӣ номи некаш ро

اگر نقش نگین خود نکردی نام نیکش را

Наме будӣ ба гетии он ҳамаи ҳишмати сулаймон ро

نمی بودی به گیتی آن همه حشمت سلیمان را

Набӯдӣ нур ӯгар ҳодии Хизри набии ҳаргиз

نبودی نور او گر هادی خضر نبی هرگز

намедидӣ ҷаҳони бениш ба зулмати оби ҳайвон ро

نمی دیدی جهان بینش به ظلمت آب حیوان را

Наме будӣ агар сари панҷа ӣ қаҳри ядуллоҳӣ

نمی بودی اگر سر پنجه ی قهر یداللهی

Шикастии устихон бар тан ба неруи шери салмон ро

شکستی استخوان بر تن به نیرو شیر سلمان را

Сиришт аз оби меҳри ин шҳншаҳи эзади довар

سرشت از آب مهر این شهنشه ایزد داور

зи файзи хеши хоки поки зини алъобдин ҷон ро

ز فیض خویش خاک پاک زین العابدین جان را

Бибин бо чашми маънии сӯраташрогар наме хоҳӣ

ببین با چشم معنی صورتش را گر نمی خواهی

Ки бинии саҳни гулзори Ирам ё боғи ризвон ро

که بینی صحن گلزار ارم یا باغ رضوان را

Зиҳии қодири зиҳии сонеъи худовандӣ ки амр ӯ

زهی قادر زهی صانع خداوندی که امر او

Ба муштии устихон ҷо дода як олами дилу ҷон ро

به مشتی استخوان جا داده یک عالم دل و جان را

зи рашки даст зрпошш бинолад рӯзу шаби дарё

ز رشک دست زرپاشش بنالد روز و شب دریا

Ки ӯ чун реги пиндоради ъқуд дару марҷон ро

که او چون ریگ پندارد عقود درّ و مرجان را

з рӯй ин писар равшан кунад биноӣ бе дида

ز روی این پسر روشن کند بینای بی دیده

Ҷҳонбини ҳисоми алмалики фаррухи мейри тӯмон ро

جهانبین حسام الملک فرّخ میر تومان را

Бибин абри кафшро чун буд бар кӯҳа ӣ икрон

ببین ابر کفش را چون بود بر کوهه ی یکران

Ндидстӣ агар андари фарози кӯҳи Аммон ро

ندیدستی اگر اندر فراز کوه عمّان را

Кафшро хонд ақл аз хоми табъии абри Нитсаоне

کفش را خواند عقل از خام طبعی ابر نیسانی

Куҷои нисбат буд бо дасти родаши абри Нитсаон ро

کجا نسبت بود با دست رادش ابر نیسان را

Ба икраҳ базл кардигар дамӣ додӣ ба даст ӯ

به یکره بذل کردی گر دمی دادی به دست او

Худованди ҷҳонбони ҳосили ин ҳар ду кайҳон ро

خداوند جهانبان حاصل این هر دو کیهان را

Ало эй бурҷи ҳишматро дурахшони нири аъзам

الا ای برج حشمت را درخشان نیّر اعظم

Ки рой равшанат бахшад зёи меҳри дурахшон ро

که رای روشنت بخشد ضیا مهر درخشان را

Ҳаме то бинад аз рӯҳи алқудси таъӣди илҳомӣ

همی تا بیند از روح القدس تأیید الهامی

Қарин бошӣ ту таъӣди худованди ҷҳонбон ро

قرین باشی تو تأیید خداوند جهانبان را