Ба номи худованди бениши тароз

به نام خداوند بینش طراز

Ҷҳондоўри офариниши тароз

جهان داور آفرینش طراز

Ки номаш буд зевари нома ҳо

که نامش بود زیور نامه‌ها

Суханро бадви гарми ҳангома ҳо

سخن را بدو گرم هنگامه‌ها

Фалакро Фрозндаҳ ӣ боргоҳ

فلک را فرازندهٔ بارگاه

Заминро трозндаҳ ӣ коргоҳ

زمین را طرازندهٔ کارگاه

Худованди рӯзии даҳ меҳрбон

خداوند روزی ده مهربان

Ки кӯдак ба номи кушояди забон

که کودک به نام گشاید زبان

Худоӣ ки бар ҳар забон роз ӯст

خدایی که بر هر زبان راز اوست

Не ҳар забони нағма пардоз ӯст

نی هر زبان نغمه پرداز اوست

зи оғозаши андеша огоҳ нест

ز آغازش اندیشه آگاه نیست

Хирадро ба анҷом ӯ роҳ нест

خرد را به انجام او راه نیست

Чаҳ дроФринши накӯи бенгарӣ

چه در آفرینش نکو بنگری

Ҳама зу буд вази ҳама ӯ барӣ

همه زو بود وز همه او بری

Ҳиҷобаши заҳри дидаи айни зуҳӯр

حجابش ز هر دیده عین ظهور

Ба халқаст наздики вази ҷумлаи давр

به خلق است نزدیک وز جمله دور

Худ омад ба ҳар дидае пардаи банд

خود آمد به هر دیده‌ای پرده‌بند

Худ аз пардаи рухсори як сӯ фиканд

خود از پرده رخسار یک سو فکند

Зиҳии ҷилва ӣ шоҳид бе ниёз

زهی جلوهٔ شاهد بی نیاز

Ки ҳам парда сӯзаст ва ҳам пардаи соз

که هم پرده سوزست و هم پرده ساز

Далелат ба яктоеи эзадӣ

دلیلت به یکتایی ایزدی

Буд кардаҳояш бас аз бхрдӣ

بود کرده‌هایش بس از بخردی

Ки пайвасти мркоФ ва навенро ду ҳарф

که پیوست مر کاف و نون را دو حرف

Биёрост зон нақшҳои шигарф

بیاراست زآن نقش‌های شگرف

Ки бар зад чунин бесутуну таноб

که برزد چنین بی ستون و طناب

Сарои парда ӣ чархи анҷуми қбоб

سراپردهٔ چرخ انجم قباب

Ки бинмуд дар пардаҳои фалак

که بنمود در پرده‌های فلک

Ба тасбеҳ гуё забони малик

به تسبیح گویا زبان ملک

Ки рхшдаҳи рухсора ӣ рӯз кард

که رخشده رخسارهٔ روز کرد

Ки сайёраи гонро шаб афрӯз кард

که سیارگان را شب افروز کرد

Ки на чарху чори охшиҷи офарид

که نُه چرخ و چار آخشیج آفرید

Се фарзанд оварад зонони падед

سه فرزند آورد زآنان پدید

Ки аз абри бодаш падедор кард

که از ابر بادش پدیدار کرد

Ки бишкуфтаи гулҳо зглзор кард

که بشکفته گل‌ها ز گلزار کرد

Ки одами зи як машки хоки офарид

که آدم ز یک مشک خاک آفرید

Ба хокии таниши ҷони поки офарид

به خاکی تنش جان پاک آفرید

Ки шуд Нақшбанди ҷанини дршкм

که شد نقشبند جنین در شکم

Ки оварадаш андари вуҷӯд аз адам

که آوردش اندر وجود از عدم

Бурун аз шикам зода наниҳода гом

برون از شکم زاده ننهاده گام

Ки оварад шераши зи пистони моам

که آورد شیرش ز پستان مام

Ки гуё забони сухан соз кард

که گویا زبان سخن ساز کرد

Ки гӯяндаро нукта пардоз кард

که گوینده را نکته پرداز کرد

Ки шуд раҳнамои сӯии ҳанҷорҳо

که شد رهنما سوی هنجارها

Ки шуд риштаи созанда ӣ корҳо

که شد رشته سازندهٔ کارها

Ки тани ришта ӣ ҷон ки пиўнддод

که تن رشتهٔ جان که پیوند داد

Здлҳо ки бар икдгри раҳи кушод

ز دل‌ها که بر یکدگر ره گشاد

Ки теғи балоро чунин тез кард

که تیغ بلا را چنین تیز کرد

Ки сари панҷа ӣ ишқ хўнриз кард

که سر پنجهٔ عشق خونریز کرد

Ки сарҳои ушшоқро шӯр дод

که سرهای عشاق را شور داد

Ки дилҳои муштоқро нур дод

که دل‌های مشتاق را نور داد

Буд ӣнҳама карда ӣ кирдигор

بود اینهمه کردهٔ کردگار

Ки ҷуз ӯ тавонад чунин крдкор ?

که جز او تواند چنین کرد کار؟

Мар ӯро шиносу мар ӯро стоӣ

مر او را شناس و مر او را ستای

Раҳ ӯ сипору сӯй ӯ гароӣ

ره او سپار و سوی او گرای

Ҷуз ӯро мадони довари додрас

جز او را مدان داور دادرس

Ки ғайр аз худо додрас нест кас

که غیر از خدا دادرس نیست کس

Зтўҳиди баси роз но гуфта монад

ز توحید بس راز ناگفته ماند

Дар ин ганҷи бас дар носуфта монад

در این گنج بس دُرّ ناسفته ماند

Дариғо забон беоне набӯд

دریغا زبان بیانی نبود

Ки бо он тавонам худои ростўд

که با آن توانم خدا را ستود

Яке жарф ( илҳомӣ ) андеша кун

یکی ژرف (الهامی) اندیشه کن

Бигардон аз ин раҳи Аннани сухан

بگردان از این ره عنان سخن

Ба даргоҳи ҳақи арзи ҳоҷот ба

به درگاه حق عرض حاجات به

Гушӯдаи забон дар муноҷот ба

گشوده زبان در مناجات به