Дарони тираи шаби срўбоғи расӯл

درآن تیره شب سروباغ رسول

Равон шуд ба бадрӯди қабри батул

روان شد به بدرود قبر بتول

Бидон турбат аздидаҳ бикшод –рўд

بدان تربت ازدیده بگشاد –رود

Ба модар фиристод лухтии дуруд

به مادر فرستاد لختی درود

Ки эй моам неки ахтари меҳрбон

که ای مام نیک اختر مهربان

Марои парваронда ба рӯзу шубон

مرا پرورانده به روز و شبان

Манам нози прўдаҳ ӣ нӯши ту

منم ناز پروده ی نوش تو

Ки пайваста будам дроғўши ту

که پیوسته بودم درآغوش تو

Манам онкӣ чун поки зода ӣ маро

منم آنکه چون پاک زاده ی مرا

Ба домони худ шер додӣ маро

به دامان خود شیر دادی مرا

Бидон эй сари бонувони биҳишт

بدان ای سر بانوان بهشت

Ки овора ?гий шуд марои сарнавишт

که آواره گی شد مرا سرنوشت

Ман инак бирафтам ту бадрӯд бош

من اینک برفتم تو بدرود باش

Дижами азғм нозанин равад бош

دژم ازغم نازنین رود باش

Ба поёни расонид чун шаҳи паём

به پایان رسانید چون شه پیام

Бадв омад аз қабри Заҳрои салом

بدو آمد از قبر زهرا سلام

Аз он поки турбати садоеи шнФт

از آن پاک تربت صدایی شنفت

Ҳамоно бадви бонӯӣ хулд гуфт

همانا بدو بانوی خلد گفت

Ки эй бар шукуфтаи гули боғи ман

که ای بر شکفته گل باغ من

Фузудӣ знўи доғи брдоғи ман

فزودی زنو داغ برداغ من

Ба минӯ ки ғамро дарон нест бор

به مینو که غم را درآن نیست بار

Намӯдӣ равони марои сӯгвор

نمودی روان مرا سوگوار

Дариғо ним зинда дар рӯзгор

دریغا نیم زنده در روزگار

Ки бо корвонат шавам раҳсипор

که با کاروانت شوم رهسپار

Бинолам ҷараси вор дар қофила

بنالم جرس وار در قافله

Ҳиўнро бпўими зи паии марҳала

هیون را بپویم ز پی مرحله

Ба ҳар манзил аз дида ӣ ашкбор

به هر منزل از دیده ی اشکبار

Башуем зи мишкӣнаи мӯяти ғубор

بشویم ز مشکینه مویت غبار

Збди поси дарҳар маконат кунам

زبد پاس درهر مکانت کنم

Парасторӣ кўдконт кунам

پرستاری کودکانت کنم

Нмонм ки дарини раҳи ҳавлнок

نمانم که دراین ره هولناک

Фтнди азштри кўдконт ба хок

فتند ازشتر کودکانت به خاک

Дарин раҳи туро эй писандидаи пӯр

درین ره تو را ای پسندیده پور

Яке мӯя пардоз бошад зарур

یکی مویه پرداز باشد ضرور

Ки чун куштаи гардӣ ба овардгоҳ

که چون کشته گردی به آوردگاه

Зшмшири бедоди кӯфии сипоҳ

زشمشیر بیداد کوفی سپاه

Бинолад ба маргати ҳамеи зори зор

بنالد به مرگت همی زار زار

Бгрид ба сӯгат чу абри баҳор

بگرید به سوگت چو ابر بهار

Бибандади ду равшани ҷаҳони байни ту

ببندد دو روشن جهان بین تو

Кашад новаки азҷсми хунини ту

کشد ناوک ازجسم خونین تو

Кафани дртни чок чокат кунад

کفن درتن چاک چاکت کند

Чу ҷони ҷои дрҷсм хокат кунад

چو جان جای درجسم خاکت کند

Азони пас ки бадрӯд модар намӯд

ازآن پس که بدرود مادر نمود

Шаҳи оҳанги қабр бародар намӯд

شه آهنگ قبر برادر نمود