Дигар шаб ба бадрӯди хиролбшр ( ъ )
دگر شب به بدرود خیرالبشر (ع)
Ба сӯй ҳарам рафт он тоҷўр
به سوی حرم رفت آن تاجور
Ду токрди болои збҳри намоз
دو تاکرد بالا زبهر نماز
Ҳамеи суди рухи брдр бе ниёз
همی سود رخ بردر بی نیاز
Ба даргоҳ яздон барафрошт даст
به درگاه یزدان برافراشت دست
Ки эй офаринанда ӣ ҳарчӣ ҳаст
که ای آفریننده ی هرچه هست
Қадами ҷуз ба ҳукм ту наниҳода ам
قدم جز به حکم تو ننهاده ام
Забони ҷуз ба амр ту накушода ам
زبان جز به امر تو نگشاده ام
На раҳ дар дарунам касе ҷуз ту ёфт
نه ره در درونم کسی جز تو یافت
На ҷузи сӯзи ту дар дил ва дида тофт
نه جز سوز تو در دل و دیده تافت
Худоё ба ин турбати тобнок
خدایا به این تربت تابناک
Ба он шаҳ ки хуфт андарин ҷои пок
به آن شه که خفت اندرین جای پاک
Гузин баҳри ман ончии андари ҷаҳон
گزین بهر من آنچه اندر جهان
Тузон розӣу Мустафо ( с ) шодмон
توزان راضی و مصطفی (ص) شادمان
Чунин то саҳаргоҳ зорӣ намӯд
چنین تا سحرگاه زاری نمود
Ки бар турбати поки хобаши рабӯд
که بر تربت پاک خوابش ربود
Дарони хоби хуши гашти бршҳрёр
درآن خواب خوش گشت برشهریار
Дарахшндаи чеҳри расӯли ошкор
درخشنده چهر رسول آشکار
Сарвашони хурушон ба гардиши варо
سروشان خروشان به گردش ورا
Рада бар радаи бастаи пар дар про
رده بر رده بسته پر در پرا
Биёмад ба болини он шаҳи фароз
بیامد به بالین آن شه فراز
Ҷаҳондори пайғамбари сари афроз
جهاندار پیغمبر سر افراز
Чу ҷони дркшидши дроғўши танг
چو جان درکشیدش درآغوش تنگ
Задаш бӯсаи брлъли ёқӯти ранг
زدش بوسه برلعل یاقوت رنگ
Бигуфт : эй ду чашми азтўоми рӯшано
بگفت: ای دو چشم ازتوام روشنا
Ҳусайн эй марои нави гули глшно
حسین ای مرا نو گل گلشنا
Баин мива ӣ шох бор оварам
بهین میوه ی شاخ بار آورم
Ҷигари гӯша ӣ нозанини духтарам
جگر گوشه ی نازنین دخترم
Басо – зуд каз теғи душмани сарат
بسا – زود کز تیغ دشمن سرت
Шавад давр аз нозанини пайкарат
شود دور از نازنین پیکرت
Гуруҳеи зкин сар барандат зтн
گروهی زکین سر برندت زتن
Ки донанд худро зёрони ман
که دانند خود را زیاران من
Будашон змн бо чунин зшткор
بودشان زمن با چنین زشتکار
Умеди шафоат ба рӯзи шумор
امید شفاعت به روز شمار
Кунод ин ситамгари гуруҳи палид
کناد این ستمگر گروه پلید
Худоашон ба рӯзи ҷазои нои умед
خداشان به روز جزا نا امید
Ба зӯдии азин хокдони хароб
به زودی ازین خاکدان خراب
Сӯии боб ва моаму бародари шитоб
سوی باب و مام و برادر شتاب
Ки муштоқи фархунда рӯй тавонад
که مشتاق فرخنده روی تواند
Шабу рӯз дрорзўӣ тавонад
شب و روز درآرزوی تواند
Ба минӯ тўро ҳаст як пойгоҳ
به مینو تورا هست یک پایگاه
Ки онрои шаҳодат буд рости роҳ
که آنرا شهادت بود راست راه
Бидон пойгоҳат набошад раҳе
بدان پایگاهت نباشد رهی
Магари ташнаи лаби ҷон ба ҷонони диҳӣ
مگر تشنه لب جان به جانان دهی
Ба фаррухи ниёи баради он шаҳи намоз
به فرخ نیا برد آن شه نماز
Дрпўзш ва лоба бинмуд боз
درپوزش و لابه بنمود باز
Ки эй тоҷўри ҷади фархундаи фар
که ای تاجور جد فرخنده فر
Марои зини ҷаҳони сӯии фирдавс бар
مرا زین جهان سوی فردوس بر
Мронисти ҳоҷат ба дунёи дарун
مرانیست حاجت به دنیا درون
Ҳамон ба ки оем здомши бурун
همان به که آیم زدامش برون
Сурӯдаши паямбар ки эй поки ҷон
سرودش پیمبر که ای پاک جان
Кунун боядат зистани дараҷаон
کنون بایدت زیستن درجهان
Ки нӯшии зҷоми шаҳодати рҳиқ
که نوشی زجام شهادت رحیق
Ба минӯ сипас бо ман оеи рафиқ
به مینو سپس با من آیی رفیق
Кунун зии Ироқ аз Мадинаи бчм
کنون زی عراق از مدینه بچم
Бабр низ ҳамроҳи аҳли ҳарам
ببر نیز همراه اهل حرم
Ки хоҳад ҳамеи довар бе назир
که خواهد همی داور بی نظیر
Тўрои куштау аҳлбити ?ути асир
تورا کشته و اهلبیت ات اسیر
Чу ин гуфта шуд шаҳи баромади зхўоб
چو این گفته شد شه برآمد زخواب
Ғаривони сӯй хона шуд бо шитоб
غریوان سوی خانه شد با شتاب
Чу бинишаст лухтӣ ҳаме хонд пеш
چو بنشست لختی همی خواند پیش
Ҳамеи пардаи ?гийҳоу хуишони хеш
همی پرده گی ها و خویشان خویش
Ба эшон бигуфт ончӣ дрхўоб дид
به ایشان بگفت آنچه درخواب دید
Вазин раҳ басӣ кард гуфт ва шунид
وزین ره بسی کرد گفت و شنید
Шуниданд чун бонувони ҳиҷоз
شنیدند چون بانوان حجاز
Мари он рози пинҳони зи донои роз
مر آن راز پنهان ز دانای راز
Навои гашти изоишони бдонгўнаҳи рост
نوا گشت ازایشان بدانگونه راست
Ки аз парда ӣ чарх фарёд хост
که از پرده ی چرخ فریاد خاست
Пари овоӣ мотам шуд он боргоҳ
پر آوای ماتم شد آن بارگاه
Хурӯш аз замин шуд ба харгоҳи моҳ
خروش از زمین شد به خرگاه ماه
Шаҳаншоҳи гуфтои зи шеван чаҳ суд
شهنشاه گفتا ز شیون چه سود
Басӣҷ сафар карда боист зуд
بسیج سفر کرده بایست زود
Дигар шаб ки ҳангоми бадрӯди меҳр
دگر شب که هنگام بدرود مهر
Сияҳ пӯш гардид нилии сипеҳр
سیه پوش گردید نیلی سپهر