Чу он хираи ?гий бар ба ёрони шоҳ
چو آن خیره گی بر به یاران شاه
Падед омад аз он бади ахтари сипоҳ
پدید آمد از آن بد اختر سپاه
Яке номвари бади қмомаҳ ба ном
یکی نامور بد قمامه به نام
Дар он дам биёмад ба назд эмом
در آن دم بیامد به نزد امام
Бигуфто ки эй шоҳи равшани равон
بگفتا که ای شاه روشن روان
Намозовар даргаати инсу ҷон
نماز آور درگهت انس و جان
Расидааст ҳангоми пешини фароз
رسیده است هنگام پیشین فراز
Бияёд ба по дошт ҳақро намоз
بیاید به پا داشت حق را نماز
Шаҳаш гуфт ҳақи бртў раҳмат кунод
شهش گفت حق برتو رحمت کناد
Ки оварадӣ айдун намозам ба ёд
که آوردی ایدون نمازم به یاد
Шуморади турои довар бе ниёз
شمارد ترا داور بی نیاز
Аз онон ки бгзоштндши намоз
از آنان که بگذاشتندش نماز
Бихоҳед муҳлат аз ин қавм то
بخواهید مهلت از این قوم تا
Парастишгар ойем пеши худо
پرستشگر آییم پیش خدا
Ҳабиби диловар ба фармони шоҳ
حبیب دلاور به فرمان شاه
Сабки бораи ?гиии тохти сӯии сипоҳ
سبک باره گی تاخت سوی سپاه
Ҳар онч аз худованди имони шнФт
هر آنچ از خداوند ایمان شنفت
Бидон лашкар бдгҳр бозгуфт
بدان لشکر بدگهر بازگفت
Ҳсин намир он бади андеши мард
حصین نمیر آن بد اندیش مرد
Бидон пери равшани дил овоз кард
بدان پیر روشن دل آواز کرد
Ки беҳудааст азшмои ин намоз
که بیهوده است ازشما این نماز
Ки пзрФтаҳ набӯд бар бе ниёз
که پذرفته نبود بر بی نیاز
Бадви пер фарзона зад наъраи сахт
بدو پیر فرزانه زد نعره سخت
Ки эй зишт шавам ахтари тираи бахт
که ای زشت شوم اختر تیره بخت
Пазируфта бошад намози шумоӣ
پذیرفته باشد نماز شمای
Бар поики додари фармони равоӣ ?
بر پایک دادار فرمان روای؟
Валикин бар ӯ нагардад қабул
ولیکن بر او نگردد قبول
Намози сарафрози сибти расӯл ( с ) ?
نماز سرافراز سبط رسول (ص)؟
Чу ин аз ҳабиби он бад ахтар шунид
چو این از حبیب آن بد اختر شنید
Паии разм ӯ теғ кин баркашид
پی رزم او تیغ کین برکشید
Баров пер мард гузин ҳамла кард
براو پیر مرد گزین حمله کرد
Бигардонад аз хештани теғи мард
بگرداند از خویشتن تیغ مرد
Мрони тираи дилро раҳо сохтанд
مرآن تیره دل را رها ساختند
Сӯии марказ хештан тохтанд
سوی مرکز خویشتن تاختند
Сипас бо зуҳайр гузин гуфт шоҳ
سپس با زهیر گزین گفت شاه
Ту лухтии бимони пеш рӯй сипоҳ
تو لختی بمان پیش روی سپاه
Ҳам айдун шавад аз паии корзор
هم ایدون شود از پی کارزار
Саиди ибни Абдуллоҳати дастёр
سعید ابن عبداللهت دستیار
Сипаҳро зпрхош доред боз
سپه را زپرخاش دارید باز
Ки ман бо ҷамоати гузорами намоз
که من با جماعت گذارم نماز
Ду марди гиронмояи теғи охтнд
دو مرد گرانمایه تیغ آختند
Дмони пеш рӯй сипаҳ тохтанд
دمان پیش روی سپه تاختند
Пас онгаҳ худованди дунёу дайн
پس آنگه خداوند دنیا و دین
Ба ҳуҷҷоҷ мсрўқ гуфт ин чунин
به حجاج مسروق گفت این چنین
Ки оҳанг баркаш зи баҳри намоз
که آهنگ برکش ز بهر نماز
Ки ҳақро парастиш намоем соз
که حق را پرستش نماییم ساز
Чу ҳуҷҷоҷи мсрўқ такбир гуфт
چو حجاج مسروق تکبیر گفت
Хурӯши азони он шҳншаҳи шнФт
خروش اذان آن شهنشه شنفت
Ба по хост баҳри адои намоз
به پا خاست بهر ادای نماز
Сӯй эзад оварад рӯй ниёз
سوی ایزد آورد روی نیاز
Намуданд ёрон бидон пешво
نمودند یاران بدان پیشوا
Барои парастишгарии иқтидо
برای پرستشگری اقتدا
Сипаҳ кин бидиданд азҳри канор
سپه کاین بدیدند ازهر کنار
Ҳаме ҳамла карданд бар шаҳриёр
همی حمله کردند بر شهریار
Камонҳо ба зиҳ карда дртохтнд
کمان ها به زه کرده درتاختند
Фузун аз шимур новак андохтанд
فزون از شمر ناوک انداختند
Бирав сина ӣ худ дўмрд гузин
برو سینه ی خود دومرد گزین
Намуданд омоҷи пайкони кин
نمودند آماج پیکان کین
Нҳштнд коед дарони дору гир
نهشتند کاید درآن دار و گیر
Зшсти саворони сӯии шоҳи тир
زشست سواران سوی شاه تیر
Ба майдон аз он лашкари пари ғурур
به میدان از آن لشکر پر غرور
Фиканданд афзӯни савору сутур
فکندند افزون سوار و ستور
Саид гузин ногуҳ аз по фитод
سعید گزین ناگه از پا فتاد
Збс тир омад бидон покзод
زبس تیر آمد بدان پاکزاد
Чу пардохт шоҳаншаҳи дайни намоз
چو پرداخت شاهنشه دین نماز
Бидидаш нигуни пайкари сарфароз
بدیدش نگون پیکر سرفراز
Даҳ ва се хадангаш ба равшани тно
ده و سه خدنگش به روشن تنا
Расидаи зшсти хаданги аФкно
رسیده زشست خدنگ افکنا
Супурда ба ҷонони худ поки ҷон
سپرده به جانان خود پاک جان
Пари афшондаи брдомгоаҳи ҷаҳон
پر افشانده بردامگاه جهان
Бидон кушта бигирист шаҳи зори зор
بدان کشته بگریست شه زار زار
Дил ёварон шуд аз он доғдор
دل یاوران شد از آن داغدار