Зуҳайр аз ҷаҳон чун бипардохт ҷой
زهیر از جهان چون بپرداخت جای
Ҳабиб гузин гашти разми озмоӣ
حبیب گزین گشت رزم آزمای
Мрони пери фаррух ки бодаши дуруд
مرآن پیر فرخ که بادش درود
Зосҳоби пайғамбари пок буд
زاصحاب پیغمبر پاک بود
Ки дар кӯдакии шоҳи бтҳои диёр
که در کودکی شاه بطحا دیار
Бпрўрдаҳ ӯро басӣ дар канор
بپرورده او را بسی در کنار
Басӣ бӯса дода ба чашму сараш
بسی بوسه داده به چشم و سرش
Ба ҳар ҷамъ бӯда ситойишгараш
به هر جمع بوده ستایشگرش
Парастандае буд шаби зиндаи дор
پرستنده ای بود شب زنده دار
Шаҳи авлиёро ба ҷони дастёр
شه اولیا را به جان دستیار
Китоби худоро з бар доштӣ
کتاب خدا را ز بر داشتی
Ба тоъати шабу рӯзи бгзоштӣ
به طاعت شب و روز بگذاشتی
Ба ҳар шаб дар он пери фаррухи гуҳар
به هر شب در آن پیر فرخ گهر
Яке хатм қуръон намӯдӣ зибр
یکی ختم قرآن نمودی زبر
Бародараш хондӣ ҳам?или батул
برادرش خواندی همال بتول
Взўи шод будӣ равони расӯл
وزو شاد بودی روان رسول
Фузуни бргзштаҳи бадви моҳу сол
فزون برگذشته بدو ماه و سال
зи перии хамидаи қадаш чун ҳилол
ز پیری خمیده قدش چون هلال
Чу дастурии он пери фархундаи хост
چو دستوری آن پیر فرخنده خواست
Бадв гуфт шоҳаншаҳ дод рост
بدو گفت شاهنشه داد راست
Ки зин ғам меафзо марои ранҷу дард
که زین غم میافزا مرا رنج و درد
Ҳамон то дигар кас биҷӯед набард
همان تا دگر کس بجوید نبرد
Навонеи турои тоб пигор нест
نوانی ترا تاب پیگار نیست
Шитобат ба марги худ аз баҳр чист
شتابت به مرگ خود از بهر چیست
Фароғати марои пушт май бишиканад
فراغت مرا پشت می بشکند
Ҳамон кӯии обод вайрон кунад
همان کوی آباد ویران کند
Яке куҳнаи теғии ту дар дасти ман
یکی کهنه تیغی تو در دست من
Рўонкоаҳу тани сӯзу зишти аҳриман
روانکاه و تن سوز و زشت اهرمن
Ба марги ту эй пермарди сира
به مرگ تو ای پیرمرد سره
Нигун гардадам рояти майсара
نگون گرددم رایت میسره
Марои ёдгории ту аз Бутуроб
مرا یادگاری تو از بوتراب
Чу бинмт ёд оварам зон ҷаноб
چو بینمت یاد آورم زان جناب
Бадв гуфт пер эй худованди ман
بدو گفت پیر ای خداوند من
Бибин бар дили орзӯманди ман
ببین بر دل آرزومند من
Бар ор аз шаҳодати марои коми ҷон
بر آر از شهادت مرا کام جان
Сарафрози гардон ба ҳар ду ҷаҳон
سرافراز گردان به هر دو جهان
Марои мӯӣ аз он гашти кофури гаван
مرا موی از آن گشت کافور گون
Ки рангин шавад дар рикобат ба хӯн
که رنگین شود در رکابت به خون
Ба перонаи сар навҷуоне кунам
به پیرانه سر نوجوانی کنم
Пас аз марги худ Комронӣ кунам
پس از مرگ خود کامرانی کنم
Ҷавонон чу доданд ҷони шодмон
جوانان چو دادند جان شادمان
Чаро пер мардон набозанд ҷон
چرا پیر مردان نبازند جان
Ман аз Кӯфаи баҳри ҳамин омадам
من از کوفه بهر همین آمدم
Ба ҷонбозии шоҳи дайни омадам
به جانبازی شاه دین آمدم
Ба ночор шаҳ дод дастурӣ аш
به ناچار شه داد دستوری اش
Агар чанд ғамгини бад аз даврӣ аш
اگر چند غمگین بد از دوری اش
Савори ҷавони неруу пери сар
سوار جوان نیرو و پیر سر
Биёмад ба майдон ва чун шери нар
بیامد به میدان و چون شیر نر
Хурӯшед к-эии лашкари сангдил
خروشید کای لشکر سنگدل
Ки пайғамбараст аз шумо тнгдл
که پیغمبر است از شما تنگدل
Ҷаҳонҷуи ҳабиби мазоҳири манам
جهانجو حبیب مظاهر منم
Шаҳаншоҳро ёру Носири манам
شهنشاه را یار و ناصر منم
Чу орм ба мардии камар бар миён
چو آرم به مردی کمر بر میان
Натарсам зи сад бешаи шери жён
نترسم ز صد بیشه شیر ژیان
Чу шамшер дар паҳна ӣ кини занам
چو شمشیر در پهنه ی کین زنم
Сарви тарки мардон ба хоки афканам
سرو ترک مردان به خاک افکنم
Агар чанд аз солхўрдии тавон
اگر چند از سالخوردی توان
Броз худ надонам яке паҳлавон
براز خود ندانم یکی پهلوان
Басии сарду гарми ҷаҳон дида ам
بسی سرد و گرم جهان دیده ام
Ман аз марг ҳаргиз натрсида ам
من از مرگ هرگز نترسیده ام
Манам срФшони теғи дасти ялӣ
منم سرفشان تیغ دست یلی
Як ҷони нисор аз ҳусайни алӣ
یک جان نثار از حسین علی
Фиристед гардӣ ба майдони кор
فرستید گردی به میدان کار
Ки мардӣ ҳар кас шавад ошкор
که مردی هر کس شود آشکار
Бигуфт ин ва бар душманон ҳамла кард
بگفت این و بر دشمنان حمله کرد
БёФкнди брхоки шаст ва ду мард
بیافکند برخاک شصت و دو مرد
Яке зишти марди тмимии нажод
یکی زشت مرد تمیمی نژاد
Бияфканад майдон бар он корзор
بیفکند میدان بر آن کارزار
Бузади найзае каши тани ҷангҷӯӣ
بزد نیزه ای کش تن جنگجوی
Нигун омад аз бора ӣ грмпўӣ
نگون آمد از باره ی گرمپوی
Ҳаме хост бархезад аз ҷои хеш
همی خواست برخیزد از جای خویش
Дигар бора гирад раҳи ҷанги пеш
دگر باره گیرد ره جنگ پیش
Бадӣли срими азкмини гоҳи тохт
بدیل صریم ازکمین گاه تاخت
Срозномўри пайкараши даври сохт
سرازنامور پیکرش دور ساخت
Бёўихт бар гардани бодпоӣ
بیاویخت بر گردن بادپای
Равон шуд сӯии Маккаи он тираи рой
روان شد سوی مکه آن تیره رای