Шунидам яке пӯр будаш ҳабиб

شنیدم یکی پور بودش حبیب

Ки дркўдкмии бдсъодти насиб

که درکودکمی بدسعادت نصیب

Ба бтҳои замини андарун ҷой дошт

به بطحا زمین اندرون جای داشت

Қадами рӯзӣ аз шаҳр берун гузошт

قدم روزی از شهر بیرون گذاشت

Баров бар ба ногуҳи савории гузашт

براو بر به ناگه سواری گذشت

Ки тозон ҳаме омад аз пҳндшт

که تازان همی آمد از پهندشت

Сиррии брбаҳи фитрокаши овехта

سری بربه فتراکش آویخته

Ба хунаш бар бораи омехта

به خونش بر باره آمیخته

Чу лухтӣ бидон поки сари бнгрист

چو لختی بدان پاک سر بنگریست

Србоби худро бидид ва гирист

سرباب خود را بدید و گریست

Яке санги сахт аззмин барграфт

یکی سنگ سخت اززمین برگرفت

Аннани саманд ситамгар гирифт

عنان سمند ستمگر گرفت

Бидон санг бшикофт мағзи савор

بدان سنگ بشکافت مغز سوار

БиФкндш аз бора ӣ роҳвор

بیفکندش از باره ی راهوار

Биоварад аз он пас србоби пер

بیاورد از آن پس سرباب پیر

Бишусташ ба машку гулоби въбир

بشستش به مشک و گلاب وعبیر

Ба хокаш ниҳон кард ва шуд мӯя гар

به خاکش نهان کرد و شد مویه گر

Ҳаме то ки бади зиндаи баҳри падар

همی تا که بد زنده بهر پدر

Ба фаррухи ҳабиб аз ҷаҳони офарин

به فرخ حبیب از جهان آفرین

Зондозаҳи беруни расоади офарин

زاندازه بیرون رساد آفرین