Кунун боядам достон ёд кард
کنون بایدم داستان یاد کرد
Азони бандаи каши бўзр озод кард
ازآن بنده کش بوذر آزاد کرد
Дарони рӯзгорӣ ки хиролоном
درآن روزگاری که خیرالانام
Сафар кардӣ аз марзи бтҳо ба шом
سفر کردی از مرز بطحا به شام
Яке бандаи поки тинати харид
یکی بنده پاک طینت خرید
Ки чун ваии ҷаҳони байн гардун надид
که چون وی جهان بین گردون ندید
Бади он банда ӣ рономи фархундаи ҷўн
بد آن بنده ی رانام فرخنده جون
Пазируфта ӣ хоҷа ӣ ҳар дўкўн
پذیرفته ی خواجه ی هر دوکون
Чу бигузашт як чанд кардаш ҳиба
چو بگذشت یک چند کردش هبه
Ба бўзри шаҳи осмони кавкаба
به بوذر شه آسمان کوکبه
Гиронмояи бўзр ба фархундаи ?гий
گرانمایه بوذر به فرخنده گی
Чу озод фармудаш аз бандаи ?гий
چو آزاد فرمودش از بنده گی
Намӯд он гузин банда ӣ номдор
نمود آن گزین بنده ی نامدار
Ба ҷони хизмати аҳлбит ( ъ ) ихтиёр
به جان خدمت اهلبیت (ع) اختیار
Ба даргоҳи шери худои солиён
به درگاه شیر خدا سالیان
Ба хидматгузорӣ бибаста миён
به خدمتگزاری ببسته میان
Пас аз Муртазо ( ъ )у ҳасан ( ъ ) бо ҳусайн ( ъ
پس از مرتضی (ع) و حسن (ع) با حسین (ع
Шимурдии ҳамаи бандаи ?гиии фарзи айн
شمردی همه بنده گی فرض عین
Ба ҳамроҳи солори аҳли вло
به همراه سالار اهل ولا
Равон шуд зисрби сӯии Карбало
روان شد زیثرب سوی کربلا
Даҳуми рӯзи моҳи муҳаррам ки шоҳ
دهم روز ماه محرم که شاه
Шудаш кортнг аз набарди сипоҳ
شدش کارتنگ از نبرد سپاه
Пас аз разми пӯри мазоҳири ҳабиб
پس از رزم پور مظاهر حبیب
Ки раҳмати зи додозши бодои насиб
که رحمت ز دادازش بادا نصیب
Дмон омад он банда ӣ сарфароз
دمان آمد آن بنده ی سرفراز
Ба назд шаҳаншоҳу барадаши намоз
به نزد شهنشاه و بردش نماز
Забони пари дуруду равони пурумед
زبان پر درود و روان پرامید
Ҳамеи суди брхоки риши сипед
همی سود برخاک ریش سپید
Ба зорӣ ҳаме гуфт к-эии ёдгор
به زاری همی گفت کای یادگار
Зпиғмбру ҳайдари тоҷдор
زپیغمبر و حیدر تاجدار
Бар хоҷаи гони шоҳи озодаи гон
بر خواجه گان شاه آزاده گان
Парастор аз по дар афтодаи гон
پرستار از پا در افتاده گان
Бад-ӣни дарӣкӣ бандаам нотавон
بدین دریکی بنده ام ناتوان
зи перӣ шудаи қад – камони внўон
ز پیری شده قد – کمان ونوان
Бад-ӣн остон бӯда бисёр сол
بدین آستان بوده بسیار سال
Хамида ба хизмати марои пушти вабол
خمیده به خدمت مرا پشت وبال
Ба худ бахтро раҳнамӯн ёфтам
به خود بخت را رهنمون یافتم
Зондозаҳи неъмат фузун ёфтам
زاندازه نعمت فزون یافتم
Дарин перӣ ам кун сарафрозу шод
دراین پیری ام کن سرافراز و شاد
Ҳамон банда ?гий ҳоемовар ба ёд
همان بنده گی هایم آور به یاد
Бифармо ки тозам ба майдони ҷанг
بفرما که تازم به میدان جنگ
Ба хӯн рӯйу мӯро кунам сурхи ранг
به خون روی و مو را کنم سرخ رنگ
Нмонм ки байнами туро бе паноҳ
نمانم که بینم ترا بی پناه
Бибозӣ сару ҷон дар ин размгоҳ
ببازی سر و جان در این رزمگاه
Шҳншаҳ бадв гуфт к-эии сарфароз
شهنشه بدو گفت کای سرفراز
Азидр ба ҳар сӯ ки хоҳӣ битоз
ازیدر به هر سو که خواهی بتاز
Ту озоди мардӣ ба фархундаи ?гий
تو آزاد مردی به فرخنده گی
Нахоҳад зозоди каси бандаи ?гий
نخواهد زآزاد کس بنده گی
Чу бишунид ин банда ӣ арҷманд
چو بشنید این بنده ی ارجمند
Сари худ ба пой шҳншаҳ фиканд
سر خود به پای شهنشه فکند
Бадв гуфт к-эии шоҳ дар рӯзгор
بدو گفت کای شاه در روزگار
Бидам ман ба хон шумо резаи хор
بدم من به خوان شما ریزه خوار
Ба даргоҳатон то макони доштам
به درگاهتان تا مکان داشتم
Ба осӯдаи ?гиии рӯзи бгзоштм
به آسوده گی روز بگذاشتم
Кунун комади ҳи гоҳи танагии фароз
کنون کامد ه گاه تنگی فراز
Шудаи дасти пигори душмани дароз
شده دست پیگار دشمن دراز
На расм адаб бошад вбндаҳи ?гий
نه رسم ادب باشد وبنده گی
Ки брхўди нуҳуми нанги шармандаи ?гий
که برخود نهم ننگ شرمنده گی
Бҳл то битозам ба майдони саманд
بهل تا بتازم به میدان سمند
Кунам гавҳари пасти худро баланд
کنم گوهر پست خود را بلند
Чу ин бандаро хӯн шавад рехта
چو این بنده را خون شود ریخته
Ба хӯн худо гардад омехта
به خون خدا گردد آمیخته
Шҳншаҳ чу дид он ҳамаи зорӣ аш
شهنشه چو دید آن همه زاری اش
Ҳамон бар рух аз дидаи хўнборӣ аш
همان بر رخ از دیده خونباری اش
Бадв дод рухсат ки ҷӯяд набард
بدو داد رخصت که جوید نبرد
Пиёда шуд он номҷуи раҳнавард
پیاده شد آن نامجو رهنورد
Ба дасташи яке теғи алмосгўн
به دستش یکی تیغ الماسگون
Ки бади ташнаи бади хоҳи дайни ро баи хӯн
که بد تشنه بد خواه دین رابه خون
Чу дрпҳнаҳ омад забон баргушод
چو درپهنه آمد زبان برگشاد
Ки эй бади гуҳари лашкари бади ниҳод
که ای بد گهر لشکر بد نهاد
Манам банда ӣ аҳлбити расӯл ( с )
منم بنده ی اهلبیت رسول (ص)
Ҳаводори фарзанди поки батул ( с )
هوادار فرزند پاک بتول (ص)
Дарини гетӣ ар ҳаст рӯем сиёҳ
دراین گیتی ار هست رویم سیاه
Дурахшад ба дигари сарои ҳамчуи моҳ
درخشد به دیگر سرا همچو ماه
Сияҳи ҷома ӣ каъба рӯй ман аст
سیه جامه ی کعبه روی من است
Шаби қадари мшгинаҳи мӯӣ ман аст
شب قدر مشگینه موی من است
Басӣ судаам дар ҷаҳон рӯйу мӯӣ
بسی سوده ام در جهان روی و موی
Ба даргоҳи пайғамбару оли ӯй
به درگاه پیغمبر و آل اوی
Чу диданд дар бандаи ?гий родӣ ам
چو دیدند در بنده گی رادی ام
Супурданд маншур озодӣ ам
سپردند منشور آزادی ام
Ба ҳар корзории диловари манам
به هر کارزاری دلاور منم
Ҳамоварди як дашти лашкари манам
هماورد یک دشت لشکر منم
Бигуфт ин вазади хешро бе тавон
بگفت این وزد خویش را بی توان
Бидон рӯбаҳони ҳамчуи шери жён
بدان روبهان همچو شیر ژیان
Заминро пар аз пайкар кушта кард
زمین را پر از پیکر کشته کرد
Басии тан ба хӯни андар оғишта кард
بسی تن به خون اندر آغشته کرد
Ҳаросони азуи гашти мейри сипоҳ
هراسان ازو گشت میر سپاه
Бифармуд то гирди он рзмхўоаҳ
بفرمود تا گرد آن رزمخواه
Гирифтанд бо найзау теғу тир
گرفتند با نیزه و تیغ و تیر
Ба чарх андар омад ғў додгир
به چرخ اندر آمد غو دادگیر
Ҷавонмард азишон битобед рӯй
جوانمرد ازیشان بتابید روی
Зхўншон равон кард дар паҳнаи ҷӯй
زخونشان روان کرد در پهنه جوی
Бадви чираи гаштанди поёни кор
بدو چیره گشتند پایان کار
Фкндндши он пайкари номдор
فکندندش آن پیکر نامدار
Чу дидаш худованд каз по афтод
چو دیدش خداوند کز پا افتاد
Ба болини он номвари пои ниҳод
به بالین آن نامور پا نهاد
Сари банда ӣ хештан барграфт
سر بنده ی خویشتن برگرفت
Тани кушта зу ҷон дигар гирифт
تن کشته زو جان دیگر گرفت
Ҳаме гуфт ё раб макун ноумед
همی گفت یا رب مکن ناامید
Маровроу тира Рахш кун сифед
مراو را و تیره رخش کن سفید
Тўоши дори хушбӯии впокизаҳ рӯй
تواش دار خوشبوی وپاکیزه روی
Ба хулди барин сози маъвои ӯй
به خلد برین ساز ماوای اوی
Чу озоди мард аз ҷаҳон рух битофт
چو آزاد مرد از جهان رخ بتافت
Шҳншаҳи сӯии маркази худ шитофт
شهنشه سوی مرکز خود شتافت