Ки шҳзодаҳ ӣ роду ҳушёр буд
که شهزاده ی راد و هشیار بود
Ба дайн ва ба дониши падари вор буд
به دین و به دانش پدر وار بود
Даҳ вшши гузаштаи бадви солиён
ده وشش گذشته بدو سالیان
Паии хизмат ъам камар бар миён
پی خدمت عم کمر بر میان
Пас аз марги қосим ба наздики шоҳ
پس از مرگ قاسم به نزدیک شاه
Биёмад бигуфт эй шаҳи дайни паноҳ
بیامد بگفت ای شه دین پناه
Мроҳм бидиҳ рухсати кори зор
مراهم بده رخصت کار زار
Казин нобакорон барорам дамор
کزین نابکاران برآرم دمار
Ба поят фишонам сарви ҷони хеш
به پایت فشانم سرو جان خویش
Бипайвандам онгаҳ ба ёрони хеш
بپیوندم آنگه به یاران خویش
Шҳншаҳ бадв гуфт азмн махоҳ
شهنشه بدو گفت ازمن مخواه
Ки бФрстмти сӯии ин размгоҳ
که بفرستمت سوی این رزمگاه
Ту аз рафтаи гони ёдгори манӣ
تو از رفته گان یادگار منی
Шикеби дил бе қарори манӣ
شکیب دل بی قرار منی
Бршоаҳи баси лоя бисёр кард
برشاه بس لایه بسیار کرد
Ки розиш бар изн пигор кард
که راضیش بر اذن پیگار کرد
Нахустин ҷавон рафт сӯии ҳарам
نخستین جوان رفت سوی حرم
Пас онгаҳ ба майдон кин зад илм
پس آنگه به میدان کین زد علم
Раҷаз хонд вбрдшмнон ҳамла кард
رجز خواند وبردشمنان حمله کرد
Дар он ҳамлаи афканди ҳаштод мард
در آن حمله افکند هشتاد مرد
Аз он пас ҳамеи хост каз размгоҳ
از آن پس همی خواست کز رزمگاه
Бияёд бабўсад сами асби шоҳ
بیاید ببوسد سم اسب شاه
Гирифтанд гардиши саворони ҷанг
گرفتند گردش سواران جنگ
Кушоданд бозу ба теғу хаданг
گشادند بازو به تیغ و خدنگ
Ҷавони бори дигар бадишон битохт
جوان بار دیگر بدیشان بتاخت
Сабки дасту теғи далерии фарохат
سبک دست و تیغ دلیری فراخت
Ҳаме бар хурӯшед ва зад бар сипоҳ
همی بر خروشید و زد بر سپاه
Чу сӯзанда оташ ки уфтад ба коҳ
چو سوزنده آتش که افتد به کاه
Зиҳами ришта ӣ умр мардон гусехт
زهم رشته ی عمر مردان گسیخت
Ба хӯни бародари басӣ хӯн бирехт
به خون برادر بسی خون بریخت
На бим аз синони саворонаш буд
نه بیم از سنان سوارانش بود
На бокӣ зи ханҷари гузоронаш буд
نه باکی ز خنجر گذارانش بود
Ба шамшер аз он фирқа ӣ нобакор
به شمشیر از آن فرقه ی نابکار
Бияфканад панҷоҳ тани номдор
بیفکند پنجاه تن نامدار
Биёмад бар ъам фархундаи ном
بیامد بر عم فرخنده نام
Бадв гуфт к-эии сибти хайри алоном
بدو گفت کای سبط خیر الانام
Мротшнгии барда аз кори сахт
مراتشنگی برده از کار سخت
Бдонсон ки ларзам чу шохи дарахт
بدانسان که لرزم چو شاخ درخت
Расадгар яке қатраи обам ба ком
رسد گر یکی قطره آبم به کام
Сипаҳро ба ҳам дар навардами тамом
سپه را به هم در نوردم تمام
Шҳншаҳ ба рӯйиши ҳамеи бнгрист
شهنشه به رویش همی بنگریست
Набӯдаш чу обӣ чу борон гирист
نبودش چو آبی چو باران گریست
Бадв гуфт аз ташнаи комии шикеб
بدو گفت از تشنه کامی شکیب
Баварзу нигаҳи дори по дар ркиб
بورز و نگه دار پا در رکیب
Бирав сӯии майдон ки шӯии батул
برو سوی میدان که شوی بتول
Диҳад обати азни чашмасор расӯл ( с )
دهد آبت ازن چشمه سار رسول (ص)
Бабўсед фаррухи ҷавони дасти шоҳ
ببوسید فرخ جوان دست شاه
Дигар бор ва омад сӯии размгоҳ
دگر بار و آمد سوی رزمگاه
Бузади хешро брспоаҳи гшн
بزد خویش را برسپاه گشن
Бияфканад зои гмрҳони шаст тан
بیفکند زا گمرهان شصت تن
Збс бар таниши захм корӣ расед
زبس بر تنش زخم کاری رسید
Нигуни з асб шуд аз ҷаҳон по кашид
نگون ز اسب شد از جهان پا کشید
Шаҳаншоҳи зии паҳна икрон бимонад
شهنشاه زی پهنه یکران بماند
Басии кишт ва он куштаро брншонд
بسی کشت و آن کشته را برنشاند
Биоварад ва биниҳод дар хаймаи гоҳ
بیاورد و بنهاد در خیمه گاه
Дареғ аз чунон номвари пӯри шоҳ
دریغ از چنان نامور پور شاه
Ҷавонони басии киштӣ эй рӯзгор
جوانان بسی کشتی ای روزگار
Ба рух ҳар яке чун шукуфтаи баҳор
به رخ هر یکی چون شکفته بهار
Хирадманди он каз ту бар тофт рӯй
خردمند آن کز تو برتافت روی
Ба дили номдш аз ту ҳеҷ орзӯ
به دل نامدش از تو هیچ آرزو