Бигуфт эй худованди дунёи вдин
بگفت ای خداوند دنیا ودین
Ҷигари гӯша ӣ сидои лмрслин ( с )
جگر گوشه ی سیّدا لمرسلین(ص)
Гроиди пазируфта дар пешгоҳ
گرآید پذیرفته در پیشگاه
Се қурбонӣ овардаам баҳри шоҳ
سه قربانی آورده ام بهر شاه
Агар хор агар гул збоғ тавонад
اگر خار اگر گل زباغ تواند
Фурӯғии зи равшан чароғ тавонад
فروغی ز روشن چراغ تواند
Баровари зҷон бохтани комашон
برآور زجان باختن کامشان
Бунаи миннатии брдли момшон
بنه منتی بردل مامشان
Бадишон бидиҳ рухсати корзор
بدیشان بده رخصت کارزار
Маро кун дили осӯдае шаҳриёр
مرا کن دل آسوده ای شهریار
Шҳншаҳ чу гуфт бародар шунид
شهنشه چو گفت برادر شنید
Замонии хамаши гашти вдми дркшид
زمانی خمش گشت ودم درکشید
Ба зер омад аз бора ӣ роҳвор
به زیر آمد از باره ی راهوار
Дамӣ танг бигирифташон дар канор
دمی تنگ بگرفتشان در کنار
Бмўииди зор ва бинолед сахт
بمویید زار و بنالید سخت
Баборед хӯн аз мижаи лухти лухт
ببارید خون از مژه لخت لخت
Чу лухтии бмўииди он сарфароз
چو لختی بمویید آن سرفراز
Ба пигор дод он маонро ҷавоз
به پیگار داد آن مهان را جواز
Нахустин аз он номдорон дод
نخستین از آن نامداران داد
Дрҷнги фархундаи Усмони кушод
درجنگ فرخنده عثمان گشاد
Ба душмани киштии андари афканди асб
به دشمن کشتی اندر افکند اسب
Сӯй паҳна омад чу озари гшсб
سوی پهنه آمد چو آذر گشسب
Бидон лашкари гшн овоз дод
بدان لشکر گشن آواز داد
Ки эй бдгҳри қавми нопокзод
که ای بدگهر قوم ناپاکزاد
Гузин бача ӣ шери яздони манам
گزین بچه ی شیر یزدان منم
Далеру сарафрози Усмони манам
دلیر و سرافراز عثمان منم
Ҳусайнаст фаррухи бародари маро
حسین است فرخ برادر مرا
Эмому худованду раҳбари маро
امام و خداوند و رهبر مرا
Шаҳаншоҳи озода гонаст ӯ
شهنشاه آزاده گان است او
Срҳошмии зода гонаст ӯ
سرهاشمی زاده گان است او
Сарвари дилу ҷон хиролнсо аст
سرور دل و جان خیرالنسا است
Баин ёдгор расӯл худост
بهین یادگار رسول خداست
Ман он шоҳи дайнро яке банда ам
من آن شاه دین را یکی بنده ام
Ба меҳраши дилу ҷон брокндаҳ ам
به مهرش دل و جان برآکنده ام
Адуро дами теғи ман марги бас
عدو را دم تیغ من مرگ بس
Кафан – баҳр ӯ ҷавшану барги бас
کفن – بهر او جوشن و برگ بس
Ба шасти андарами новаки чорбр
به شست اندرم ناوک چاربر
ЗФўлоду хорои намояди гузар
زفولاد و خارا نماید گذر
Синонам чу меҳри сулаймони зи дев
سنانم چو مهر سلیمان ز دیو
зи ҷони далерони براردи ғарив
ز جان دلیران برآرد غریو
Ба майдон агар бе диранги омадам
به میدان اگر بی درنگ آمدم
Ба шавқи шаҳодат ба ҷанги омадам
به شوق شهادت به جنگ آمدم
Натарсам агар маргам ояд ба пеш
نترسم اگر مرگم آید به پیش
Ки ман зиндагӣ ҷӯям азмрги хеш
که من زندگی جویم ازمرگ خویش
Ҳронкс ки аз ҷон худ гашта сайр
هرآنکس که از جان خود گشته سیر
Бияёд сӯии чангу дандони шер
بیاید سوی چنگ و دندان شیر
Бидиданд чун фурӯи азмаши сипоҳ
بدیدند چون فرو عزمش سپاه
Наомад ба сӯяши тании рзмхўоаҳ
نیامد به سویش تنی رزمخواه
Диловар чу ин дид бозуи фаррошат
دلاور چو این دید بازو فراشت
Бузади осби врўи сӯии лшгргзошт
بزد آسب ورو سوی لشگرگذاشت
Бикушт вбиФкндў аз зини рабӯд
بکشت وبیفکندو از زین ربود
Басии номдорон бо кибри вхўд
بسی نامداران با کبر وخود
Фитода дар он лашгар бе шимур
فتاده در آن لشگر بی شمر
Чу оташ ки уфтад ба найзор дар
چو آتش که افتد به نیزار در
Ба ҳар сӯ ки теғаш шарар барфурӯхт
به هر سو که تیغش شرر برفروخت
Тани хасм ҳамчун хаси вхорсўхт
تن خصم همچون خس وخارسوخت
Бади андеши хўлии зкини ногаҳон
بد اندیش خولی زکین ناگهان
Ба сӯяши хадангии кушоди азкмон
به سویش خدنگی گشاد ازکمان
Чу он тири парон раҳо шуд зи шаст
چو آن تیر پران رها شد ز شست
Ба пешонӣ тобнокаш нишаст
به پیشانی تابناکش نشست
Бидон тир гардид дар хоку хӯн
بدان تیر گردید در خاک و خون
Тани нозанинаши заррини вожгӯн
تن نازنینش زرین واژگون
Чу зон огаҳӣ новак андоз ёфт
چو زان آگهی ناوک انداز یافت
Ба хӯни резии сайди бсмли шитофт
به خون ریزی صید بسمل شتافت
Сари покаши азтн ба ханҷар бурид
سر پاکش ازتن به خنجر برید
Ҷигари гоҳи шери худоро дарид
جگر گاه شیر خدا را درید
Ҷавонро сари пок чун шуд ҷудоӣ
جوان را سر پاک چون شد جدای
Билразед бар хеши арши худоӣ
بلرزید بر خویش عرش خدای
Чу ҷаъфари бародарашро кушта дид
چو جعفر برادرش را کشته دید
Бузади дасти вози ғам гиребон дарид
بزد دست واز غم گریبان درید
Баромади хурушон чу дарёии нил
برآمد خروشان چو دریای نیل
Ба зини яке бора чун зиндаи пел
به زین یکی باره چون زنده پیل
Яке найза ӣ ҷоншкорш ба чанг
یکی نیزه ی جانشکارش به چنگ
Чу шери худои тохти дрдшти ҷанг
چو شیر خدا تاخت دردشت جنگ
Хурӯшед к-эии лашкар бе ҳаё
خروشید کای لشکر بی حیا
Ба кин бо худои вшаҳи анбиё
به کین با خدا وشه انبیا
Манам пӯри ҳайдари шаҳи тоҷдор
منم پور حیدر شه تاجدار
Буд номи ман ҷаъфари комгор
بود نام من جعفر کامگار
Чу ҳамсанг ъам баланди ахтарам
چو همسنگ عم بلند اخترم
Аз он хондаи шери худои ҷаъфарам
از آن خوانده شیر خدا جعفرم
Зсри панҷа ӣ шоҳи хибргшоӣ
زسر پنجه ی شاه خیبرگشای
Манам хиради ангушти разми озмоӣ
منم خرد انگشت رزم آزمای
Ҳусайн ( ъ ) алии пешвоӣ ман аст
حسین (ع) علی پیشوای من است
Ба сӯии худои раҳнамоӣ ман аст
به سوی خدا رهنمای من است
Ба меҳраши сарв ҷон надорам дареғ
به مهرش سرو جان ندارم دریغ
Ба ҷон май хуррам дар раҳаши захми теғ
به جان می خرم در رهش زخم تیغ
Ситоиш ба бозуӣ зӯр оварам
ستایش به بازوی زور آورم
Ҳамин бас ки аз дӯда ӣ ҳайдарам
همین بس که از دوده ی حیدرم
Бигуфт ин ва зад бар сафи кофарон
بگفت این و زد بر صف کافران
Рикоби сабки пўӣ ӯ шуд гарон
رکاب سبک پوی او شد گران
Самандаш чу дрдшти кин пўиаҳ кард
سمندش چو دردشت کین پویه کرد
Замини баҳри суккони худ мӯя кард
زمین بهر سکان خود مویه کرد
Билразед чарху бтўФиди дашт
بلرزید چرخ و بتوفید دشت
Ғўи хокёни зи осмон дар гузашт
غو خاکیان ز آسمان در گذشت
з хӯн шуд замини ҳамчуи дарёии об
ز خون شد زمین همچو دریای آب
СркоФрони андари он чун ҳубоб
سرکافران اندر آن چون حباب
Збс сар бияфканад ва пайкар бахаст
زبس سر بیفکند و پیکر بخست
Нмондш ба тани тобу неру ба даст
نماندش به تن تاب و نیرو به دست
Табаҳкори дунӣ ба ногуҳи зкин
تبهکار دونی به ناگه زکین
Дадиро ба майдон биҷуст аз камӣн
ددی را به میدان بجست از کمین
Камонро ба зиҳ кард ва аз рӯй хашм
کمان را به زه کرد و از روی خشم
Яке тири шҳзодаҳро зад ба чашм
یکی تیر شهزاده را زد به چشم
Бидон новак аз зини нигунсори гашт
بدان ناوک از زین نگونسار گشت
Ба шаҳ дод ҷони вази ҷаҳон дар гузашт
به شه داد جان وز جهان در گذشت
Ба хӯн бурдор сӯии корзор
به خون بردار سوی کارزار
Шитобид Абдуллоҳи номдор
شتابید عبدالله نامدار
Дил аз марги Усмону ҷаъфари дижам
دل از مرگ عثمان و جعفر دژم
Шуд аз баҳри кини дасту теғаши илм
شد از بهر کین دست و تیغش علم
Бияфканад чандон ба хоки асбу мард
بیفکند چندان به خاک اسب و مرد
Ки пар кушта гардид дашти набард
که پر کشته گردید دشت نبرد
Чу лухтӣ бидон гӯнаи пигори сохт
چو لختی بدان گونه پیگار ساخت
Ду асбаи аҷал бар сар ӯ битохт
دو اسبه اجل بر سر او بتاخت
Ба як зарбати ҳонеи ибни шбиб
به یک ضربت هانی ابن شبیب
Бурун кард нокоми по аз ркиб
برون کرد ناکام پا از رکیب
Азин хокдони фано рух битофт
ازین خاکدان فنا رخ بتافت
Ба фирдавс назд шаҳидони шитофт
به فردوس نزد شهیدان شتافت