Шунидам зи доно каз аинсони сурӯд

شنیدم ز دانا کز اینسان سرود

Ки бар ҷону пайкараши бодои дуруд

که بر جان و پیکرش بادا درود

Ки дар Ясриби огаҳ чуам албнин

که در یثرب آگه چو ام البنین

Шуд азмрги он чор пӯр гузин

شد ازمرگ آن چار پور گزین

Ҳамаи рӯзаи боҳоли афсурдаи гон

همه روزه باحال افسرده گان

Чмидии сӯии турбати мурдаи гон

چمیدی سوی تربت مرده گان

Броростӣ бо сиррии пари зи шӯр

برآراستی با سری پر ز شور

Зхоки сияҳи сӯрати чори гӯр

زخاک سیه صورت چار گور

Нишастӣ ва аз дил кашидӣ хурӯш

نشستی و از دل کشیدی خروش

Чунон каз навои мурғ гаштӣ хамӯш

چنان کز نوا مرغ گشتی خموش

Ҳаме мӯя кардӣ дилии сӯгвор

همی مویه کردی دلی سوگوار

Ба Абдуллоҳу ҷаъфари номдор

به عبدالله و جعفر نامدار

Гуҳии номи Усмони ббрдӣ ба дард

گهی نام عثمان ببردی به درد

Кашидӣ зи сӯзони ҷигари оҳи сард

کشیدی ز سوزان جگر آه سرد

Равон кардӣ аз дидаи гон жарф равад

روان کردی از دیده گان ژرف رود

Ҷаҳони гаштӣ аз оҳи ваии пари зи дӯд

جهان گشتی از آه وی پر ز دود

Сипас бар сипаҳдори фархундаи шоҳ

سپس بر سپهدار فرخنده شاه

Кашидӣ зи дили оташи афрӯз , оҳ

کشیدی ز دل آتش افروز، آه

Бигуфтӣ ки пўро – сарои –срўро

بگفتی که پورا – سرا –سرورا

Ҷўонои –ило – зода ӣ ҳидро

جوانا –یلا – زاده ی حیدرا

Бгрим ба пари хӯни бурӣдаи сарат

بگریم به پر خون بریده سرت

Ваёи брдўи бозуии зӯр оварат

ویا بردو بازوی زور آورت

Ки дар хӯн кашид он брномўр ?

که در خون کشید آن برنامور؟

Ки осемаи гаштии азуи шери нар

که آسیمه گشتی ازو شیر نر

Змодр ҷудо гашта давр аз диёр

زمادر جدا گشته دور از دیار

Шудӣ куштаи дрёрии шаҳриёр

شدی کشته دریاری شهریار

Бгрим бидон брзу болои ту

بگریم بدان برز و بالای تو

Ваёи ҳайдарии фари волои ту

ویا حیدری فر والای تو

Ки афканди он дастҳои баланд

که افکند آن دست های بلند

Ки бади соҳиби панҷа ӣ зӯрманд

که بد صاحب پنجه ی زورمند

Ҷўоно супурдӣ надонам равон

جوانا سپردی ندانم روان

Чисон ? ташнаи лаб назд оби равон

چسان؟تشنه لب نزد آب روان

Сакинаи талаб аз ту чун кард об

سکینه طلب از تو چون کرد آب

Чу обӣ набӯдат чаҳ будат ҷавоб ?

چو آبی نبودت چه بودت جواب؟

Чу азҷони ҳамеи хостии шасти даст

چو ازجان همی خواستی شست دست

Нагуфтӣ марои модарӣ низ ҳаст

نگفتی مرا مادری نیز هست

Нагуфтӣ ки бошад ду чашмаш ба роҳ

نگفتی که باشد دو چشمش به راه

Бирафтӣ ва рӯзаш намӯдӣ сиёҳ

برفتی و روزش نمودی سیاه

Ҷўоно чаро онкӣ зад бар ту теғ

جوانا چرا آنکه زد بر تو تیغ

Наёвард ?бурмаами перати дареғ

نیاورد برمام پیرت دریغ

Бародар чу омад ба болини ту

برادر چو آمد به بالین تو

Бдидон бар чоки хунини ту

بدیدآن بر چاک خونین تو

Надонам ки ӯро чаҳ омад ба сар

ندانم که اورا چه آمد به سر

Баронам ки хами гашт ӯро камар

برآنم که خم گشت او را کمر

Ҷўонои тўсолори лашгари бадӣ

جوانا توسالار لشگر بدی

Аламдори хайли бародари бадӣ

علمدار خیل برادر بدی

Нмондии нигаҳбони лашгар чаро

نماندی نگهبان لشگر چرا

Шикастии ту пушти бародар чаро

شکستی تو پشت برادر چرا

Дариғо набудам дар он корзор

دریغا نبودم در آن کارزار

Ки лухтии бгрим ба ту зори зор

که لختی بگریم به تو زار زار

Башуем ба хӯни ҳалқа ӣ ҷавшанат

بشویم به خون حلقه ی جوشنت

Кашами нӯки тир аз тани равшанат

کشم نوک تیر از تن روشنت

Саратро гузорам ба зонуи ҳаме

سرت را گذارم به زانو همی

Нуҳум бар ба захми танати марҳамӣ

نهم بر به زخم تنت مرهمی

Чаро эй равони ман дил дунем

چرا ای روان من دل دونیم

Намӯдӣ ду фарзанди худрои ятем

نمودی دو فرزند خودرا یتیم

Ба Тифлони ту эй гиромии писар

به طفلان تو ای گرامی پسر

Чаҳ гӯям чу хоҳанд азмни падар

چه گویم چو خواهند ازمن پدر

Чу лухтии ҳаме зор гуфтӣ чунин

چو لختی همی زار گفتی چنین

Сурӯдии мари он бонӯии дили ғамин

سرودی مر آن بانوی دل غمین

Ки эй ташнаи лаби куштаи фарзанди ман

که ای تشنه لب کشته فرزند من

Равони тани ман ҷигари банди ман

روان تن من جگر بند من

Нимувем дигар бар ту бо ашку оҳ

نمویم دگر بر تو با اشک و آه

Сазад мӯя взорӣам баҳри шоҳ

سزد مویه وزاری ام بهر شاه

Нанолам агар зиндаи монам ба кас

ننالم اگر زنده مانم به کس

Ҳама зорӣам бар ҳусайн ( ъ )аст вбс

همه زاری ام بر حسین (ع) است وبس

Ки ту модарии бошиддати мӯяи соз

که تو مادری باشدت مویه ساز

Вале модараш нест шоҳи ҳиҷоз

ولی مادرش نیست شاه حجاز

Надорад агар модари он шоҳи дайн

ندارد اگر مادر آن شاه دین

Каниз батул астам албнин

کنیز بتول است ام البنین

Бгрим баров зори рӯзу шубон

بگریم براو زار روز و شبان

Чу бар пӯри худ модари меҳрбон

چو بر پور خود مادر مهربان

Нигарем ба аббос ном оварам

نگریم به عباس نام آورم

Нанолам ба Абдуллоҳу ҷаъфарам

ننالم به عبدالله و جعفرم

Бадв то ки бошам бмўими ҳаме

بدو تا که باشم بمویم همی

Дўрхи зоб дида башуем ҳаме

دورخ زآب دیده بشویم همی

Мрооини ҳамаи ғулғулу замзама

مرااین همه غلغل و زمزمه

Буд баҳри нури дили Фотима

بود بهر نور دل فاطمه

Дариғо аз он шоҳи бикси дареғ

دریغا از آن شاه بیکس دریغ

Ки давр аз таниши сршд аз захми теғ

که دور از تنش سرشد از زخم تیغ

Дариғо аз он шоҳи бикси дареғ

دریغا از آن شاه بیکس دریغ

Ки давр аз таниш сар шуд аз захми теғ

که دور از تنش سر شد از زخم تیغ

Дариғо зи озода ӣ Бутуроб

دریغا ز آزاده ی بوتراب

Ки аз хӯн ӯ лола гаван шуд туроб

که از خون او لاله گون شد تراب

Дариғо аз он рӯй хуршед вааш

دریغا از آن روی خورشید وش

Ки шуд заъфаронии зтоби аташ

که شد زعفرانی زتاب عطش

Дареғи он тани парварида ба ноз

دریغ آن تن پروریده به ناز

Ки шуд душмани дайни бадв асб тоз

که شد دشمن دین بدو اسب تاز

ЗоФғони он бонӯии хўнҷгр

زافغان آن بانوی خونجگر

Зану марди Ясриб ба ҳар боми вдр

زن و مرد یثرب به هر بام ودر

Шаб врўз буданд гирёни ҳама

شب وروز بودند گریان همه

Дил аз оташи сўки бирёни ҳама

دل از آتش سوک بریان همه

Шунидам ки Марвони тории равон

شنیدم که مروان تاری روان

Ки дар марзи Ясриби бадии ҳукмрон

که در مرز یثرب بدی حکمران

Яке рӯз азшҳр шуд сӯии дашт

یکی روز ازشهر شد سوی دشت

Бидон бонӯии мӯягар бргзшт

بدان بانوی مویه گر برگذشت

Чу бар ҳолати зори ваии бнгрист

چو بر حالت زار وی بنگریست

Дили сахти ваии нарми гашт ва гирист

دل سخت وی نرم گشت و گریست

Чисон нола мекард кони зишти мард

چسان ناله می کرد کان زشت مرد

Ба он душманиҳо бадв гиря кард

به آن دشمنی ها بدو گریه کرد

На икшби замонӣ ба роҳат ғунуд

نه یکشب زمانی به راحت غنود

На икрўз аз гиряи ором буд

نه یکروز از گریه آرام بود

Шабу рӯз будаш хӯриши хӯни дил

شب و روز بودش خورش خون دل

Қарини таниши меҳнати ҷони гусал

قرین تنش محنت جان گسل

Бадии ҳамчуи лолаи дилаши доғдор

بدی همچو لاله دلش داغدار

Ки то рафт аз ин дори нопойдор

که تا رفت از این دار ناپایدار

Бидон бонӯии хусрави ростин

بدان بانوی خسرو راستین

Дуруди фузун аз ҷаҳони офарин

درود فزون از جهان آفرین

Дигар бод бар чори фарзанд ӯ

دگر باد بر چار فرزند او

Салом аз ҷҳонбони худованд ӯ

سلام از جهانبان خداوند او