Паноҳи ҷаҳони сидолсоҷдин
پناه جهان سیدالساجدین
Эмоми чаҳоруми шаҳаншоҳи дайн
امام چهارم شهنشاه دین
Бурун омад аз хайма чун маи зи меғ
برون آمد از خیمه چون مه ز میغ
Ба дастии Асо ва ба дастяши теғ
به دستی عصا و به دستیش تیغ
зи бемории афтону хезони ҳаме
ز بیماری افتان و خیزان همی
Ба дарди падари ашкризони ҳаме
به درد پدر اشکریزان همی
Навон мехиромед лаббайки гӯй
نوان می خرامید لبیک گوی
Забони шоҳи гӯйу равони шоҳи ҷӯй
زبان شاه گوی و روان شاه جوی
Чун он шоҳроам кулсум дид
چون آن شاه را ام کلثوم دید
Сросимаҳ аз хаймаи беруни давид
سرآسیمه از خیمه بیرون دوید
Бадв гуфт : ҷонои куҷо май рӯй ?
بدو گفت: جانا کجا می روی؟
Бад-ӣни нотавонӣ чаро май рӯй ?
بدین ناتوانی چرا می روی؟
Ту бемории андари танат тоб нест
تو بیماری اندر تنت تاب نیست
Бадв посух оварад шоҳ ва гирист
بدو پاسخ آورد شاه و گریست
Ки эй амма бингар ки дар размгоҳ
که ای عمه بنگر که در رزمگاه
Буд иктнаҳи боби ман бе сипоҳ
بود یکتنه باب من بی سپاه
Ҳаме ёр хоҳад касаш ёр нест
همی یار خواهد کسش یار نیست
Яке ҳақи параст ва мададкор нест
یکی حق پرست و مددکار نیست
Бҳл то рӯми ҷон фидояш кунам
بهل تا روم جان فدایش کنم
Сари хеши бархе ба поиш кунам
سر خویش برخی به پایش کنم
Падарро писари ёру ғмхўор ба
پدر را پسر یار و غمخوار به
Ба пайкори душмани мададкор ба
به پیکار دشمن مددکار به
Ҷаҳондор беёр чун кори пӯр
جهاندار بی یار چون کار پور
Нигаҳ кард овоз додаш здўр
نگه کرد آواز دادش زدور
Ки эй нотавони зии ҳарами бози гирд
که ای ناتوان زی حرم باز گرد
Бад-ӣни биксони ёру дмсози гирд
بدین بیکسان یار و دمساز گرد
Ту бар тахти дайни ҷонишини манӣ
تو بر تخت دین جانشین منی
Ҷҳонбони зи ҷони офарини манӣ
جهانبان ز جان آفرین منی
Зтўи ол пайғамбар ояд падед
زتو آل پیغمبر آید پدید
Нишоед туро зини замин бар чамед
نشاید تو را زین زمین بر چمید
Аёам кулсуми ахти батул ( ъ )
ایا ام کلثوم اخت بتول (ع)
Ббрҳмрҳши зии ҳарими расӯл ( с )
ببرهمرهش زی حریم رسول (ص)
Мҳл то шитобад ба разми сипоҳ
مهل تا شتابد به رزم سپاه
Мҳл то шавад насли Аҳмад ( ъ ) табоҳ
مهل تا شود نسل احمد (ع) تباه
Ки ин нотавони ёдгор ман аст
که این ناتوان یادگار من است
Халифаи зи парвардгор ман аст
خلیفه ز پروردگار من است
Чаҳ дар марзи Кӯфа чаҳ даршаҳри шом
چه در مرز کوفه چه درشهر شام
Буд ёри оли расӯли аном
بود یار آل رسول انام
Шунид аз бародар чу бонӯи сухан
شنید از برادر چو بانو سخن
Сӯии харгаҳаши барад бо хештан
سوی خرگهش برد با خویشتن
Худованди дайн аз бар душманон
خداوند دین از بر دشمنان
Битобед зии харгаҳи худ Аннан
بتابید زی خرگه خود عنان