Ҳмонгаҳи яке аз ғуломони пер

همانگه یکی از غلامان پیر

Биёмад бабўсед пеши сарир

بیامد ببوسید پیش سریر

Яке зишти мардаши гирифтори банд

یکی زشت مردش گرفتار بند

Бидонадяш ва насутӯда ноҳӯшманд

بداندیش و نستوده ناهوشمند

Ки ӯ мнқзи марааш номи барад

که او منقذ مره اش نام برد

Дилаши тира аз бдгҳри моам буд

دلش تیره از بدگهر مام بود

Чаҳ гӯям нагӯям киро кушта буд

چه گویم نگویم که را کشته بود

Киро ? тан ба хӯни андари оғишта буд

که را؟ تن به خون اندر آغشته بود

Ки тарсами дили Муртазои бишиканад

که ترسم دل مرتضی بشکند

Ҳасан ( ъ ) дрҷнони даст барсар занад

حسن (ع) درجنان دست برسر زند

Паямбар ( с ) з сӯгаш бинолад ба дард

پیمبر (ص) ز سوگش بنالد به درد

Шавад чеҳри ҳ ӣ бонӯии хулд , зард

شود چهر ه ی بانوی خلد، زرد

Шавад тозаи доғи дили боб ӯ

شود تازه داغ دل باب او

Ҳамон амма ва моам бетоб ӯ

همان عمه و مام بی تاب او

Чу мухтор дид он бидонадяш ро

چو مختار دید آن بداندیش را

Ситамкор бе дайни бади кеш ро

ستمکار بی دین بد کیش را

Фурӯд омад аз тахт ва бар хоки суд

فرود آمد از تخت و بر خاک سود

Ду рӯйу худоро ситоиш намӯд

دو روی و خدا را ستایش نمود

Бузади бонг бар ӯ ки эй бади нажод

بزد بانگ بر او که ای بد نژاد

Туро аз кафи ман раҳоӣ мабод

تو را از کف من رهایی مباد

Басӣ дар қафоӣ ту бишитофтанд

بسی در قفای تو بشتافتند

Ба неруии бахт охират ёфтанд

به نیروی بخت آخرت یافتند

Надонистӣ эй душмани кирдигор

ندانستی ای دشمن کردگار

Ба зиштии сроиди туро рӯзгор

به زشتی سرآید تو را روزگار

Маро бар шумо кирдигори ҷаҳон

مرا بر شما کردگار جهان

Кунад ҳокиму чирау қаҳрамон

کند حاکم و چیره و قهرمان

Турогар зиҳами бугсалами банди банд

تو را گر زهم بگسلم بند بند

Набошад марои куштанати сӯдманд

نباشد مرا کشتنت سودمند

Ки хӯн палидат наризад ба ҳеҷ

که خون پلیدت نریزد به هیچ

Аз он пас ки кардӣ згитии бсич

از آن پس که کردی زگیتی بسیچ

Вале куштанати ҳам ба даст ман аст

ولی کشتنت هم به دست من است

?герат сар набарам шикаст ман аст

گرت سر نبرم شکست من است

?герати зиндаи Монӣ , ба дигари сарой

گرت زنده مانی، به دیگر سرای

Бимонами хаҷали пеши кайҳони худоӣ

بمانم خجل پیش کیهان خدای

Ту доне чаҳ кардӣ , киро куштае ?

تو دانی چه کردی، که را کشته ای؟

Ба хӯни ҷисми пок ки оғиштае ?

به خون جسم پاک که آغشته ای؟

Набера ӣ набӣ ( с )ро бикуштӣ ба теғ

نبیره ی نبی (ص) را بکشتی به تیغ

Зқтли ту ман ҳам надорам дареғ

زقتل تو من هم ندارم دریغ

Аз он пеши корами замонат ба сар

از آن پیش کارم زمانت به سر

Яке бози гӯ бо ман эй бдгҳр

یکی باز گو با من ای بدگهر

Ки фарзанди шаҳро бикуштӣ чаро ?

که فرزند شه را بکشتی چرا؟

Паии симу зар , дайни биҳиштӣ чаро ?

پی سیم و زر، دین بهشتی چرا؟

Бигуфт : эй трозндаҳи харгоҳ ро

بگفت: ای طرازنده خرگاه را

На танҳо бикуштам ман он шоҳ ро

نه تنها بکشتم من آن شاه را

Ҳазорӣ савор аз далерони кор

هزاری سوار از دلیران کار

Маро буд дркштнши дастёр

مرا بود درکشتنش دستیار

Амираш бигуфт : ар бад-инсон набӯд

امیرش بگفت: ار بدینسان نبود

Ки ёраст бар вай набард озмуд

که یارست بر وی نبرد آزمود

Бидон тоҷўри ҳайдари сонё

بدان تاجور حیدر ثانیا

Нкштши яке тан ба осонё

نکشتش یکی تن به آسانیا

Наҷунбед меҳрат бидон рӯйу мӯӣ

نجنبید مهرت بدان روی و موی

Ки шамшери кини охтии сӯии ӯй

که شمشیر کین آختی سوی اوی

Чаро будӣ эй бдгҳри сангдил ?

چرا بودی ای بدگهر سنگدل؟

Нагаштӣ зкрдори худ тнгдл ?

نگشتی زکردار خود تنگدل؟

Бигуфт ин ва борид хӯн аз ду чашм

بگفت این و بارید خون از دو چشم

Даридаи гиребони тоқати зхшм

دریده گریبان طاقت زخشم

Се ҳамла ба лашгари далеронаи барад

سه حمله به لشگر دلیرانه برد

Ҳазорӣ ки аз теғ ӯ ҷони супурд

هزاری که از تیغ او جان سپرد

Ҳронкс ки он даст ва шамшер дид

هرآنکس که آن دست و شمشیر دید

Дил аз ҳастӣ хеш якҷо бурид

دل از هستی خویش یکجا برید

Ту пиндоштии Муртазо зинда шуд

تو پنداشتی مرتضی زنده شد

Ба тарки сарони теғ боранда шуд

به ترک سران تیغ بارنده شد

Агар чанд кӯдаки баду хурдсол

اگر چند کودک بد و خردسال

Кас аз солхўрдон набӯдаш ҳам?ил

کس از سالخوردان نبودش همال

Набӯдӣ агар ташна дар дашти ҷанг

نبودی اگر تشنه در دشت جنگ

Надодӣ пай зист , моро диранг

ندادی پی زیست، ما را درنگ

Бидам ман савора ба қалби сипоҳ

بدم من سواره به قلب سپاه

Ба назд умр дар сафи размгоҳ

به نزد عمر در صف رزمگاه

Бидидам чу симои волоӣ ӯ

بدیدم چو سیمای والای او

Ҳамон фарау Бурзуи болой ӯ

همان فره و برزو بالای او

Ҳмонгаҳи дилу дастам аз кор шуд

همانگه دل و دستم از کار شد

Марои сусти неруӣ пайкор шуд

مرا سست نیروی پیکار شد

Сипаҳро бидидам ба рухи ранги марг

سپه را بدیدم به رخ رنگ مرگ

Нишастааст ва ларзанда чун беди барг

نشسته است و لرزنده چون بید برگ

На дастӣ тавонист теғи охтн

نه دستی توانست تیغ آختن

На дар тавсании Зуҳра ӣ тохтан

نه در توسنی زهره ی تاختن

Ҳам охири саромади варои рӯзгор

هم آخر سرآمد ورا روزگار

Зтиғи ман андари сафи корзор

زتیغ من اندر صف کارزار

Бифармуд пас меҳтари арҷманд

بفرمود پس مهتر ارجمند

Гусастанд андом ӯ бндбнд

گسستند اندام او بندبند

Сараш барграфтанд ва оташ заданд

سرش برگرفتند و آتش زدند

Ба шукронаи ҳақро саногар шуданд

به شکرانه حق را ثناگر شدند

Дигар рӯзи он мулҳиди зишт рӯй

دگر روز آن ملحد زشت روی

Ки ъбдолаҳи мусаллами азкини ӯй

که عبداله مسلم ازکین اوی

Ба хӯн хуфт дар паҳна ӣ размгоҳ

به خون خفت در پهنه ی رزمگاه

Сару ҷон худ кард қурбони шоҳ

سر و جان خود کرد قربان شاه

Кашонаданду бурданд наздаш асир

کشاندند و بردند نزدش اسیر

Чу дидаш ҷаҳонҷӯии равшани замир

چو دیدش جهانجوی روشن ضمیر