Яке тохтан бояду дасту теғ
یکی تاختن باید و دست و تیغ
Ҳамеи срФшондн чу борони змиғ
همی سرفشاندن چو باران زمیغ
Яке ҷунбиш аз мо чу сайли дмон
یکی جنبش از ما چو سیل دمان
Бибояд сӯии лашгари бади гумон
بباید سوی لشگر بد گمان
Ман имрӯз аз ин бора наем фурӯд
من امروز از این باره نایم فرود
Бирав сари нмонми абои кибр ва худ
برو سر نمانم ابا کبر و خود
Бнгзорм аз даста ӣ теғи даст
بنگذارم از دسته ی تیغ دست
Магари пӯр мараҷона бинад шикаст
مگر پور مرجانه بیند شکست
Ба неруии яздон ки ҷони офарид
به نیروی یزدان که جان آفرید
Згитии бабрами паии ин палид
زگیتی ببرم پی این پلید
Ва ё худ ба роҳи шаҳи ташнаи ком
و یا خود به راه شه تشنه کام
Ба минӯи нуҳум чун шавам куштаи гом
به مینو نهم چون شوم کشته گام
Дар овезам онгаҳ ки ман бо сипоҳ
در آویزم آنگه که من با سپاه
Чу дарёи барангезам аз размгоҳ
چو دریا برانگیزم از رزمگاه
Шумо ҳам бар ин лашгар андар наед
شما هم بر این لشگر اندر نهید
Ба роҳи шаҳи ташнаи лаб сар наед
به راه شه تشنه لب سر نهید
Мароин рӯзро охирин рӯзи хеш
مراین روز را آخرین روز خویش
Бидонед аз бахти пирӯзи хеш
بدانید از بخت پیروز خویش
Дарин паҳна доред чашми зафар
دراین پهنه دارید چشم ظفر
Зиктои худованди пирӯзгар
زیکتا خداوند پیروزگر
Чу гуфт ин сухан бар шикасти остин
چو گفت این سخن بر شکست آستین
Ба абрӯии мардонаи афканди чин
به ابروی مردانه افکند چین
Ба дасти андари оҳихти марди далер
به دست اندر آهیخت مرد دلیر
Яке теғ чун чангу дандони шер
یکی تیغ چون چنگ و دندان شیر
Ба даст дигар бар дирафши ялӣ
به دست دگر بر درفش یلی
Тарозаши зиноами алӣ вале ( ъ )
طرازش زنام علی ولی (ع)
Ба хўнхўоҳии сибти пиғмбро
به خونخواهی سبط پیغمبرا
Бузади хеш бар он кшни лшгро
بزد خویش بر آن کشن لشگرا
Чу сайли дмон аз пасу пушти ӯй
چو سیل دمان از پس و پشت اوی
Ироқии далерони прхошҷўӣ
عراقی دلیران پرخاشجوی
Яке корвон андар омад зи ҷой
یکی کاروان اندر آمد ز جای
Ки будаш ғами марги бонг дароӣ
که بودش غم مرگ بانگ درای
Ҳамаи тиру шамшер дар борашон
همه تیر و شمشیر در بارشان
Зиёни равон , суди бозорашон
زیان روان، سود بازارشان
Чу кардӣ кафи марги ҷунбони ҷарас
چو کردی کف مرگ جنبان جرس
Шудӣ бархе аз пеши қавмии зпс
شدی برخی از پیش قومی زپس
Гуҳ аз чап фиканданд сар , гуҳи зрост
گه از چپ فکندند سر، گه زراست
Ғам аз лашгари пӯр мараҷона хост
غم از لشگر پور مرجانه خاست
Вази он сӯи ъбидолаҳи нобакор
وز آن سو عبیداله نابکار
Барангехти асб аз паии корзор
برانگیخت اسب از پی کارزار
Шуд афроштаи рояти шомён
شد افراشته رایت شامیان
Камарҳо ба кин хостани бармеон
کمرها به کین خواستن برمیان
Ба ҳам бар заданд он ду ҷангии сипоҳ
به هم بر زدند آن دو جنگی سپاه
Шуд аз гирдашон рӯй гардуни сиёҳ
شد از گردشان روی گردون سیاه
Яке разм карданд бо икдгр
یکی رزم کردند با یکدگر
Казон шуд ҷавони пер , перони бтар
کزان شد جوان پیر، پیران بتر
Аҷал бар замин тирборон гирифт
اجل بر زمین تیرباران گرفت
Дами теғ , ҷон саворон гирифт
دم تیغ، جان سواران گرفت
Ба пеши дам обдодаҳ паранд
به پیش دم آبداده پرند
Зираро набад фарқи ҳеҷ аз паранд
زره را نبد فرق هیچ از پرند
Ту гуфтӣ ки мғФр бар теғи кин
تو گفتی که مغفر بر تیغ کین
Ба сари коғазин буд неи оҳанӣн
به سر کاغذین بود نی آهنین
Знизаҳи ҳамаи дашти найзори гашт
زنیزه همه دشت نیزار گشت
Сар аз тан , тан аз туаш безори гашт
سر از تن، تن از توش بیزار گشت
Ҷаҳони перҳан чун шафақ кард ол
جهان پیرهن چون شفق کرد آل
Шуд аз наъли тавсани замини пари ҳилол
شد از نعل توسن زمین پر هلال
намедошт стўорш ар мехи кӯҳ
نمی داشت ستوارش ار میخ کوه
Фурӯ мешуд аз баси замини бдстўаҳ
فرو می شد از بس زمین بدستوه
Саргурди лашгар чу бар чархи суд
سرگرد لشگر چو بر چرخ سود
Ба силии ду рухсора кардаш кабӯд
به سیلی دو رخساره کردش کبود
Ҳамеи хӯни бполўд , чашми зира
همی خون بپالود، چشم زره
Камони нола сар кард аз дарди зиҳ
کمان ناله سر کرد از درد زه
Ҳамаи ҷавшани прдлони гӯри тан
همه جوشن پردلان گور تن
Шуду мӯиҳо , морҳо пуршикан
شد و موی ها، مارها پرشکن
Аз он пас ки шуд разми сафин падед
از آن پس که شد رزم صفین پدید
Каси андари араби разм чунин надид
کس اندر عرب رزم چونین ندید
Аз он разми ҷонҳо зтни сайр буд
از آن رزم جان ها زتن سیر بود
Ту гуфтӣ магари лайли ҳрир буд
تو گفتی مگر لیل هریر بود
Танӣ аз далерон бидон разм дар
تنی از دلیران بدان رزم در
Сар аз пой нашнохт поро зср
سر از پای نشناخت پا را زسر
Надонист иктни рикоб аз Аннан
ندانست یکتن رکاب از عنان
На ҷавшани зхФтон на теғ аз синон
نه جوشن زخفتان نه تیغ از سنان
На хуршеди ҷузи қӣри гаван меғ дид
نه خورشید جز قیر گون میغ دید
На чашми далерон ба ҷуз теғ дид
نه چشم دلیران به جز تیغ دید
Збси кӣнаи ҷустанд дар корзор
زبس کینه جستند در کارزار
Дар меҳр шуд баста бар рӯзгор
در مهر شد بسته بر روزگار
Ҳамаи паҳнаи пари тиру пари чорпр
همه پهنه پر تیر و پر چارپر
Синон дар синони бади сипар дар сипар
سنان در سنان بد سپر در سپر
Пасу пушти ҳам найза ӣ ҷони ситон
پس و پشت هم نیزه ی جان ستان
Ту гуфтӣ замин гашта хурмои ситон
تو گفتی زمین گشته خرما ستان
Нбдшон чу бо захми куполи тор
نبدشان چو با زخم کوپال تار
Бдздиди моҳии сар ва , ёли гов
بدزدید ماهی سر و، یال گاو
Чу бар гову моҳӣ тазалзул фитод
چو بر گاو و ماهی تزلزل فتاد
Бибин то заминро чаҳҳо рӯй дод
ببین تا زمین را چه ها روی داد
Бадии чӯби найза ба дасти гӯон
بدی چوب نیزه به دست گوان
Зхўн ҳамчунон шоха ӣ арғавон
زخون همچنان شاخه ی ارغوان
Чу марҷони зхўн дар замин рик шуд
چو مرجان زخون در زمین ریک شد
Ялонро ҳамаи марг наздик шуд
یلان را همه مرگ نزدیک شد
Ғариви савору хурӯши сутур
غریو سوار و خروش ستور
Ба на чарх ва ҳафт ахтари афканди шӯр
به نه چرخ و هفت اختر افکند شور
Збси кушта дар паҳнаи анбӯҳ буд
زبس کشته در پهنه انبوه بود
Ба ҳар сӯи яке бршдаҳи кӯҳ буд
به هر سو یکی برشده کوه بود
Сипаҳбад броҳим зад бар сипоҳ
سپهبد براهیم زد بر سپاه
Чу сӯзанда оташ ки уфтад ба коҳ
چو سوزنده آتش که افتد به کاه
Ва ё барқи сӯзон ки бар киштзор
و یا برق سوزان که بر کشتزار
Ва ё тунди сайл аз бркўҳсор
و یا تند سیل از برکوهسار
Ва ё чун қазои ҷҳонбони худоӣ
و یا چون قضای جهانبان خدای
Ки перу ҷавон андар омад зпоӣ
که پیر و جوان اندر آمد زپای
Ба ҳар ҳамлаи кишт аз далерони дивист
به هر حمله کشت از دلیران دویست
Ҳамеи теғ ӯ хӯн чу борон гирист
همی تیغ او خون چو باران گریست
Аҷал буд ҳамзоди шамшер ӯ
اجل بود همزاد شمشیر او
Қазоу қадари беша , он шер ӯ
قضا و قدر بیشه، آن شیر او
Самандаш чу боз дмон ме парид
سمندش چو باز دمان می پرید
Прндш чу коғаз зира ме бурид
پرندش چو کاغذ زره می برید
Камонаш гирифтӣ камӣни ялон
کمانش گرفتی کمین یلان
Хадангаш даридӣ дили пари дилон
خدنگش دریدی دل پر دلان
Ба Албурз гурзаш раседӣ агар
به البرز گرزش رسیدی اگر
Ба нофи замини барадии Албурзи сар
به ناف زمین بردی البرز سر
Гуҳ аз майсараи тохти зии маймана
گه از میسره تاخت زی میمنه
Ба қалби сипаҳ буд гуҳи иктнаҳ
به قلب سپه بود گه یکتنه
Куҷои бокаш аз барқи шамшер буд
کجا باکش از برق شمشیر بود
Ки шамшер чун беша , ӯ шер буд
که شمشیر چون بیشه، او شیر بود
Ҳамеи наъли асбаш чу оташи зана
همی نعل اسبش چو آتش زنه
Задӣ барқ аз муяссару маймана
زدی برق از میسر و میمنه
Замин будӣ аз кушта чун кӯҳсор
زمین بودی از کشته چون کوهسار
Хурушони дарони кӯҳ , ваии ръдўор
خروشان درآن کوه، وی رعدوار
Бдонгаҳ ки асби андарони тохтӣ
بدانگه که اسب اندران تاختی
Ҳамеи марди киштӣу теғи охтӣ
همی مرد کشتی و تیغ آختی
Яке бад гуҳар дид чун аждаҳо
یکی بد گهر دید چون اژدها
Ва ё девӣ аз банд гашта раҳо
و یا دیوی از بند گشته رها