Ки бо теғи кин рӯй карда дижам

که با تیغ کین روی کرده دژم

Ҳамеи мард ва мураккаб фикандӣ ба ҳам

همی مرد و مرکب فکندی به هم

Далерона дар паҳнаи ҷустии набард

دلیرانه در پهنه جستی نبرد

Ба зераши яке асби гетии навард

به زیرش یکی اسب گیتی نورد

Мари он бора бо гавҳари огӣни стом

مر آن باره با گوهر آگین ستام

Сабки пўӣу зарринаи зину лагом

سبک پوی و زرینه زین و لگام

Чу дидаш броҳим нашнохташ

چو دیدش براهیم نشناختش

Бузади найзаи вази зини биндохтш

بزد نیزه وز زین بینداختش

Бадви захми корӣ здў даргузашт

بدو زخم کاری زدو درگذشت

Бакӯшед то рӯзи бегоҳи гашт

بکوشید تا روز بیگاه گشت

Сутурони давони бртни куштаи гон

ستوران دوان برتن کشته گان

Ки буданд ба хӯн бар оғиштаи гон

که بودند به خون بر آغشته گان

Бимонад андак аз шомён бар ба ҷой

بماند اندک از شامیان بر به جای

Нбдшон ба разми сипаҳдори пой

نبدشان به رزم سپهدار پای

Чу шаб тира шуд соз кин рехтанд

چو شب تیره شد ساز کین ریختند

Ғаривони сӯй шом бигурехтанд

غریوان سوی شام بگریختند

Ҳамаи чорпоён ва он хоста

همه چارپایان و آن خواسته

Ҳамон чатру харгоҳи ороста

همان چتر و خرگاه آراسته

Бимонаду саросар ба тороҷ рафт

بماند و سراسر به تاراج رفت

Сиррӣ кӯ биҷустӣ ҳаме тоҷ рафт

سری کو بجستی همی تاج رفت

Тиҳии гашти гетии зҷўру фасод

تهی گشت گیتی زجور و فساد

Ки шуд кушта дар ҷанги ибни зиёд

که شد کشته در جنگ ابن زیاد

Бтар душмани шоҳи дайн кушта шуд

بتر دشمن شاه دین کشته شد

Сари бахт мрўонён гашта шуд

سر بخت مروانیان گشته شد

Гирифт аҳримани сур аз мотамаш

گرفت اهرمن سور از ماتمش

Ҷаҳаннам бишуд шодмон дар ғамаш

جهنم بشد شادمان در غمش

Аз он мард нопок шуд хоки пок

از آن مرد ناپاک شد خاک پاک

Ъзозилро шуд дил аз дарди чок

عزازیل را شد دل از درد چاک

Гули бахти исломён бар шкФт

گل بخت اسلامیان بر شکفت

Рухи куфр дар зулмат андар наҳуфт

رخ کفر در ظلمت اندر نهفت

Чу брхргаҳ чарх бинишаст моҳ

چو برخرگه چرخ بنشست ماه

Ба гардиши рада бар зад анҷоми сипоҳ

به گردش رده بر زد انجام سپاه

Биёмад сипаҳбад ба ҷой нишаст

بیامد سپهبد به جای نشست

Зхўни сипаҳи шасти шамшеру даст

زخون سپه شست شمشیر و دست

Бабўсед пеши худованди хок

ببوسید پیش خداوند خاک

Ҳаме бар замини суди рухсори пок

همی بر زمین سود رخسار پاک

Бигуфт : аз ту эй довари ҳўру моҳ

بگفت: از تو ای داور هور و ماه

Кунун дидам ин мардӣу фару ҷоҳ

کنون دیدم این مردی و فر و جاه

Ту додӣ вагарнаи маро тоб нест

تو دادی وگرنه مرا تاب نیست

Марои неру аз худ ба ҳар боб нест

مرا نیرو از خود به هر باب نیست

Ба ҷони орзӯӣ дил оварадӣ ам

به جان آرزوی دل آوردی ام

Ту дар чири дастӣ мадад кардӣ ам

تو در چیر دستی مدد کردی ام

Рухи бахтам аз ёрӣ ?ут шуд сифед

رخ بختم از یاری ات شد سفید

Маро варна бархӯрд набӯд ин умед

مرا ورنه برخورد نبود این امید

Аз ин бандае довар бе ниёз

از این بنده ای داور بی نیاز

Равони шаҳи ташнаи хўшнўди соз

روان شه تشنه خوشنود ساز

Зсўии ҳусайн ( ъ ) офаринам фирист

زسوی حسین (ع) آفرینم فرست

Дуруд аз расӯл аминам фирист

درود از رسول امینم فرست

Ҷаҳони доўрои офарину сипос

جهان داورا آفرین و سپاس

Змои бртўи зебади бурун аз қиёс

زما برتو زیبد برون از قیاس

Мари ин ҷангу разму сипоҳи кшн

مر این جنگ و رزم و سپاه کشن

Кӣми ман ? ту кардӣ набӯд ин змн

کیم من؟ تو کردی نبود این زمن

Валикин надонам ки ибни зиёд

ولیکن ندانم که ابن زیاد

Куҷо шуд ки нафрини барони пурфасод

کجا شد که نفرین برآن پرفساد

Гар ӯ руста бошад зчнголи ман

گر او رسته باشد زچنگال من

Бдо бар ману вой бар ҳоли ман

بدا بر من و وای بر حال من

Бад-ӣни ранҷ бисёрам ояд дареғ

بدین رنج بسیارم آید دریغ

Бимонадгар ӯ эмин аз захми теғ

بماند گر او ایمن از زخم تیغ

бад-инсон ҳаме гуфт бо кирдигор

بدینسان همی گفت با کردگار

Ки хуршеди сари барзад аз кӯҳсор

که خورشید سر برزد از کوهسار

Далерон ба вай барниҳоданд рӯй

دلیران به وی برنهادند روی

Ҳама офарин хону аҳсанти гӯй

همه آفرین خوان و احسنت گوی

Ки шуд зиндаи ҷони уштури номвар

که شد زنده جان اشتر نامور

Бад-ӣни дасту шамшер ва ин зӯру фар

بدین دست و شمشیر و این زور و فر

Чунуи бобро чу ту боист пӯр

چنو باب را چو تو بایست پور

Ки бодати нигаҳбони худованди ҳўр

که بادت نگهبان خداوند هور

Бад-ӣни фатҳу нусрат ки андӯхтӣ

بدین فتح و نصرت که اندوختی

Рухи дайн пайғамбар афрӯхтӣ

رخ دین پیغمبر افروختی

Шаҳ Карбало шуд ба минӯ даро

شه کربلا شد به مینو درا

Зтўи сурхи рӯи пеши пиғмбро

زتو سرخ رو پیش پیغمبرا

Чунин гуфт бо меҳтарони сипоҳ

چنین گفت با مهتران سپاه

Сипаҳбади броҳими новирди хоҳ

سپهبد براهیم ناورد خواه

Ки фарзанди мараҷона ӣ нобакор

که فرزند مرجانه ی نابکار

Надонам куҷо рафт аз ин корзор

ندانم کجا رفت از این کارزار

Шудов кушта ёзндаҳ монад ва гурехт

شداو کشته یازنده ماند و گریخت

Ҷаҳон муҳлаташ дод ва хунаш нарехт

جهان مهلتش داد و خونش نریخت

Дрондм ки лашгар баданд аз ду сӯй

درآندم که لشگر بدند از دو سوی

Ба майдони пигори новирди ҷӯй

به میدان پیگار ناورد جوی

Яке дев дидам чу кӯҳи баланд

یکی دیو دیدم چو کوه بلند

Ба зераши яке боди паймои саманд

به زیرش یکی باد پیما سمند

Ба дасташи прндӣ ки аз бими он

به دستش پرندی که از بیم آن

Бадии аҳриманро ҳаросанд , ҷон

بدی اهرمن را هراسند، جان

Ҳамеи киштӣ аз лашкари мо ба теғ

همی کشتی از لشکر ما به تیغ

намекард аз куштани каси дареғ

نمی کرد از کشتن کس دریغ

Чу дидам ман ӯро ба ду тохтам

چو دیدم من او را به دو تاختم

Ба як захмаш аз зин дар андохтам

به یک زخمش از زین در انداختم

Чу афтод аз бора ӣ тези гом

چو افتاد از باره ی تیز گام

Аз ӯ буии машки омадами брмшом

از او بوی مشک آمدم برمشام

Гумонам ки ӯ пӯри мараҷона буд

گمانم که او پور مرجانه بود

Ҳамон ошно рӯй бегона буд

همان آشنا روی بیگانه بود

Яке гуфт : к-эии сарфарози далер

یکی گفت: کای سرفراز دلیر

Ки дандони теғат буд чанги шер

که دندان تیغت بود چنگ شیر

Шиносам ман он деви бдхўӣ ро

شناسم من آن دیو بدخوی را

Ҳамон нобакори сияҳ рӯй ро

همان نابکار سیه روی را

Ба захмӣ ки дорад бар он палид

به زخمی که دارد بر آن پلید

Ки аз муъҷиза ӣ шоҳ дайн шуд падед

که از معجزه ی شاه دین شد پدید

Сари шоҳро чун буриши армағон

سر شاه را چون برش ارمغان

Биоварад зишти бади ахтари синон

بیاورد زشت بد اختر سنان

Ба зонуи ниҳоди он табаи рӯзгор

به زانو نهاد آن تبه روزگار

Сари сибти пайғамбари тоҷдор

سر سبط پیغمبر تاجدار

Яке қатраи хӯн аз сршаҳ чакид

یکی قطره خون از سرشه چکید

Ба ронишу зонсўӣ он шуд падед

به رانش و زانسوی آن شد پدید

Зарони бдохтри ҳамон хӯни пок

زران بداختر همان خون پاک

Гузашт ва чу марҷон фурӯ шуд ба хок

گذشت و چو مرجان فرو شد به خاک

Аз он хӯни покаши чўшди риш , рон

از آن خون پاکش چوشد ریش، ران

Шуд аҳрӣмани бади гуҳари саргарон

شد اهریمن بد گهر سرگران

Дил аз сӯзиш захмаш омад ба дард

دل از سوزش زخمش آمد به درد

Бидон сар , ситам ҳар чаҳ мехост кард

بدان سر، ستم هر چه می خواست کرد

Вале захм ӯ аз баӣ давр буд

ولی زخم او از بهی دور بود

Ҳамеша аз он захми ранҷур буд

همیشه از آن زخم رنجور بود

Згндидаҳи бӯе ки будаш ба рон

زگندیده بویی که بودش به ران

Ҳамеи нофа ӣ машки бастӣ ба он

همی نافه ی مشک بستی به آن

Ман ӯро шиносам аз он захм бар

من او را شناسم از آن زخم بر

Кунун то чаҳ фармон диҳад номвар

کنون تا چه فرمان دهد نامور

ЗгФтор ӯ шуд броҳими шод

زگفتار او شد براهیم شاد

Аз он пас ки аз шаҳ ба ғам кард ёд

از آن پس که از شه به غم کرد یاد

Чу лухтӣ ба сӯги шаҳ дайн гирист

چو لختی به سوگ شه دین گریست

Ба сӯии парастандаи гони бнгрист

به سوی پرستنده گان بنگریست

Бифармуд : аз эдар ба майдони равед

بفرمود: از ایدر به میدان روید

Пажӯҳанда ӣ ҷисм римн шавед

پژوهنده ی جسم ریمن شوید

Биёред он пайкар шавам ро

بیارید آن پیکر شوم را

Бтар душмани шоҳи мазлӯм ро

بتر دشمن شاه مظلوم را

Пажӯҳанда ӣӣ сӯии майдони давид

پژوهنده یی سوی میدان دوید

Бидид ва биоварад ҷисми палид

بدید و بیاورد جسم پلید

Сипаҳдори фарзонаи хуии ҷавон

سپهدار فرزانه خوی جوان

Чу дид он тани тира ӣ бе равон

چو دید آن تن تیره ی بی روان

Зондаҳ , неи дили пар аз нола кард

زانده، نی دل پر از ناله کرد

Зхўни ҷигари дидаи пар жола кард

زخون جگر دیده پر ژاله کرد

Ба шоҳаншаҳ Карбало ме гирист

به شاهنشه کربلا می گریست

На бар он палид дағо ме гирист

نه بر آن پلید دغا می گریست

Чу лухтии бмўиид ва бӯсед хок

چو لختی بمویید و بوسید خاک

Ба шукронаи пеши худованди пок

به شکرانه پیش خداوند پاک

Кат аз ман сипос эй ҷаҳони офарин

کت از من سپاس ای جهان آفرین

Ки монадӣ марои зиндаи ҷон инчунин

که ماندی مرا زنده جان اینچنین

Бидидам ба хок ва ба хӯни хуфтаи паст

بدیدم به خاک و به خون خفته پست

Тани пӯри мараҷона ӣ бути параст

تن پور مرجانه ی بت پرست

Биндохт зон пас далери ҷавон

بینداخت زان پس دلیر جوان

Ба рӯй бидонадяши оби даҳон

به روی بداندیش آب دهان

Бифармуд дижхимро то бурид

بفرمود دژخیم را تا برید

Сар аз пайкари тираи ҷони палид

سر از پیکر تیره جان پلید

Танишро нгўнгсор бурдор кард

تنش را نگونگسار بردار کرد

Зхўди шодмони пок додар кард

زخود شادمان پاک دادار کرد

Буриданд сар чун збидодгр

بریدند سر چون زبیدادگر

Дўмор аз ду гӯшаш баровард сар

دومار از دو گوشش برآورد سر

Дигар бораи гаштандаши андари даҳон

دگر باره گشتندش اندر دهان

Ду печидаи моргзндаҳи ниҳон

دو پیچیده مارگزنده نهان

Аз он морҳо каз сари аҳриман

از آن مارها کز سر اهرمن

Бидиданд он номвари анҷуман

بدیدند آن نامور انجمن

Шигифтии ҳама лаб гушӯданд боз

شگفتی همه لب گشودند باز

Ба тасбеҳи некии даҳ бе ниёз

به تسبیح نیکی ده بی نیاز

Чунин дид кайфари убайди зиёд

چنین دید کیفر عبید زیاد

Ки яздон кунодаш уқубати зиёд

که یزدان کنادش عقوبت زیاد

Вазони пас броҳими неки ахтро

وزان پس براهیم نیک اخترا

Далеру хирадманду дайни пурваро

دلیر و خردمند و دین پرورا

Бифармуд сарҳои бади гавҳарон

بفرمود سرهای بد گوهران

Ки буданд дар лашгар аз меҳтарон

که بودند در لشگر از مهتران

Буриданд ва бо он сар бе хирад

بریدند و با آن سر بی خرد

Ки бодаши здодор , нафрини бад

که بادش زدادار، نفرین بد

Ба найза намуданд пас устувор

به نیزه نمودند پس استوار

Шмрдндшон буд беш аз ҳазор

شمردندشان بود بیش از هزار

Абои гавҳари вгнҷ ва бо хоста

ابا گوهر وگنج و با خواسته

Зосбону харгоҳи ороста

زاسبان و خرگاه آراسته

Фиристод сӯии Ироқи он ҳама

فرستاد سوی عراق آن همه

Ки мухтор будаш шубони рама

که مختار بودش شبان رمه

Чу огоҳӣ омад ба мейри сутург

چو آگاهی آمد به میر سترگ

Аз он кӯшишу разму фатҳи бузург

از آن کوشش و رزم و فتح بزرگ

Пазира шуданро бпимўди роҳ

پذیره شدن را بپیمود راه

ЗкўФаҳи абои меҳтарони сипоҳ

زکوفه ابا مهتران سپاه

Зану марди бҳртмошо ба дашт

زن و مرد بهرتماشا به دشت

Шуданду ҷаҳони бангаи сўргшт

شدند و جهان بنگه سورگشت

Чу дид он саронро амири далер

چو دید آن سران را امیر دلیر

Ба найза шуд аз пушти тавсан ба зер

به نیزه شد از پشت توسن به زیر

Ба шукронаи пеши худованди пок

به شکرانه پیش خداوند پاک

Ду рухи роҳмии суд бар рӯй хок

دو رخ راهمی سود بر روی خاک

Ки эй бартар аз ончии синҷиди хирад

که ای برتر از آنچه سنجد خرد

Ба зоти ту кӣ ваҳми каси паии барад

به ذات تو کی وهم کس پی برد

Манам инки байнами чунин устувор

منم اینکه بینم چنین استوار

Ба найзаи срдшмни шаҳриёр

به نیزه سردشمن شهریار

Српўри мараҷонаро бар синон

سرپور مرجانه را بر سنان

Ту кардӣ на ман эй худои ҷаҳон

تو کردی نه من ای خدای جهان

На ман кардаам неи броҳими ин

نه من کرده ام نی براهیم این

Ту кардӣ ки зебади туро офарин

تو کردی که زیبد تو را آفرین

Срдшмни шоҳро найзаи дор

سردشمن شاه را نیزه دار

Ки бад бар фарози синони устувор

که بد بر فراز سنان استوار

Биоварад зии мейри кишвари паноҳ

بیاورد زی میر کشور پناه

Сарафрози мухтори новирди хоҳ

سرافراز مختار ناورد خواه

Чу мухтор дид он сари пари ғурур

چو مختار دید آن سر پر غرور

Дилаш омад аз кӣна ӣ ӯ ба шӯр

دلش آمد از کینه ی او به شور

Шуд аз хашм , рӯй сипедаши бунафш

شد از خشم، روی سپیدش بنفش

Абри биниаш суди зарринаи кафш

ابر بینی اش سود زرینه کفش

Чу бисёр бар рӯй ӯ наъли суд

چو بسیار بر روی او نعل سود

Бурун кард аз пои худ музеии зуд

برون کرد از پای خود موزه زود

Парастандаро гуфт : инро бабр

پرستنده را گفت: این را ببر

Бишӯйу мёўр ба сӯем дигар

بشوی و میاور به سویم دگر

Чу бӯсидаи лухтии лаби душманаш

چو بوسیده لختی لب دشمنش

Палидаст дигар нахоҳам маниш

پلید است دیگر نخواهم منش

Дигар музеии пӯшед ва омад равон

دگر موزه پوشید و آمد روان

Ба кохи аморати амири ҷавон

به کاخ امارت امیر جوان

Бигуфто ба ёрон ки сураст ин

بگفتا به یاران که سور است این

Ҳамон гони ҷашн ва сарвараст ин

همان گان جشن و سرور است این

Ба Кӯфаи даруни чанги ъушрати занед

به کوفه درون چنگ عشرت زنید

Ба сари кӯсро панҷ навбати занед

به سر کوس را پنج نوبت زنید

Сари пӯри мараҷонаро ваон сарон

سر پور مرجانه را وان سران

Ки ҳастанд аз бади гуҳари меҳтарон

که هستند از بد گهر مهتران

Ҳаме бо синони сӯии бозорҳо

همی با سنان سوی بازارها

Бурид ва намоед озорҳо

برید و نمایید آزارها

Бидон сар фишонед ҳар лаҳзаи хок

بدان سر فشانید هر لحظه خاک

Казу шуд дили аҳли исломи чок

کزو شد دل اهل اسلام چاک

Кунедаш ба кох онгаҳ овехта

کنیدش به کاخ آنگه آویخته

Ки ӯ бар палидӣ шавад рехта

که او بر پلیدی شود ریخته

Бдонсон ки фармуд он номдор

بدانسان که فرمود آن نامدار

Бкрднд бо он сари нобакор

بکردند با آن سر نابکار