Сабои ҳудҳудами ман сулаймони туе

صبا هدهدم من سلیمان تویی

Сазадгар паёмам аз ӯ бишинавӣ

سزد گر پیامم از او بشنوی

Азуи номагирӣ ва бар хуоне аш

ازو نامه گیری و برخوانی‌اش

Наҳй бар сарв рӯйу пешонӣ аш

نهی بر سر و روی و پیشانی‌اش

Дарон нома бинвишта байн ки ман

در آن نامه بنوشته بین که من

Шудам бархе шоҳи хунини кафан

شدم برخی شاه خونین کفن

Тан аз найзау ханҷарам чок шуд

تن از نیزه و خنجرم چاک شد

Каллаи теғу авранги ман хок шуд

کله تیغ و اورنگ من خاک شد

Дар он дил ки меҳри ту бади ҷои гир

در آن دل که مهر تو بد جای گیر

Ду сад рахнаи афканди пайкону тир

دو صد رخنه افکند پیکان و تیر

Ту Монӣ ки ман низ роҳӣ шудам

تو مانی که من نیز راهی شدم

Бидонҷо ки доне ва хоҳӣ шудам

بدانجا که دانی و خواهی شدم

Ба шоҳи шаҳидони саломат барам

به شاه شهیدان سلامت برم

Дурудати расонами паёмат барам

درودت رسانم پیامت برم

Ҷаҳони байни ман бе рахти кӯри бод

جهان بین من بی رخت کور باد

Марои ёди ту мӯниси гӯри бод

مرا یاد تو مونس گور باد

Ба ҳар ҷо ки бошам ту ёри манӣ

به هرجا که باشم تو یار منی

Шаби марг , шамъи мазори манӣ

شب مرگ، شمع مزار منی

Қадам бе ту нануҳум ба хулди барин

قدم بی تو ننهم به خلد برین

Набинам ба рухсора ӣ ҳўръин

نبینم به رخسارهٔ حور عین

Пас аз марг эй сарви чолоки ман

پس از مرگ ای سرو چالاک من

Хиромӣ агар бар сари хоки ман

خرامی اگر بر سر خاک من

Ба рухшандаи ҷонам дурудӣ фирист

به رخشنده جانم درودی فرست

Зсрмоиаҳ ӣ хеш судӣ фирист

ز سرمایهٔ خویش سودی فرست

Ба омурзишии мари маро ёд кун

به آمرزشی مر مرا یاد کن

Ба минӯи равони маро шод кун

به مینو روان مرا شاد کن

Туро чун ба минӯи даройии фурӯд

تو را چون به مینو درآیی فرود

Ба подоши ман ҳам фиристам дуруд

به پاداش من هم فرستم درود

Бигуфт ин ва то тоб пайкор дошт

بگفت این و تا تاب پیکار داشت

Ҳамеи теғу бозуии мардии фаррошат

همی تیغ و بازوی مردی فراشت

Чу бигусасти азўтоб , бе туаш гашт

چو بگسست ازوتاب، بی توش گشت

Ба девор зад такяи биҳуши гашт

به دیوار زد تکیه بیهوش گشت

Чу боз омадаш ҳуши бардошти сар

چو باز آمدش هوش برداشت سر

Ҳаме хост гардад ба кини ҳамлаи вар

همی خواست گردد به کین حمله‌ور

Бародари ду патёра аз он Фриқ

برادر دو پتیاره از آن فریق

Яке буд ториқ дигар як тариқ

یکی بود طارق دگر یک طریق

Заҳри сӯи яке сӯй ӯ тохтанд

ز هر سو یکی سوی او تاختند

Ба теғи ситами кор ӯ сохтанд

به تیغ ستم کار او ساختند

Наёраст дигар набард озмуд

نیارست دیگر نبرد آزمود

БиФтоду рухсораи брхоки суд

بیفتاد و رخساره بر خاک سود

Ба тан дараш ҷузи нима ҷонӣ намонад

به تن درش جز نیمه جانی نماند

Вазони фару неру нишоне намонад

وزآن فر و نیرو نشانی نماند

Яке боз шуд боли бгсихтаҳ

یکی باز شد بال بگسیخته

Пари афтодаи чангол ӯ рехта

پر افتاده چنگال او ریخته

Яке шер шуд кандаи дандон ӯ

یکی شیر شد کنده دندان او

Далерии ҷаҳони танги зиндон ӯ

دلیری جهان تنگ زندان او

Яке теғ гардид , бишкаста , хирад

یکی تیغ گردید، بشکسته، خرد

Яке марди афтода аз дастбурд

یکی مرد افتاده از دستبرد

Яке бора гардид бо хоки паст

یکی باره گردید با خاک پست

Яке бодаи хор аз май марги маст

یکی باده خوار از می مرگ مست

Як ном бурдор гашта забун

یک نام بُردار گشته زبون

Бадаши болаш аз хоку бистари зи хӯн

بُدش بالش از خاک و بستر ز خون

Чу вайро ба срмрги бгзошти гом

چو وی را به سر مرگ بگذاشت گام

Ба ёд омадаш аз шаҳи ташнаи ком

به یاد آمدش از شه تشنه کام

Баборед хӯн аз мижаи лухти лухт

ببارید خون از مژه لخت لخت

Бинолед зору бмўииди сахт

بنالید زار و بمویید سخت

Ки эй кушта ӣ ханҷари шимури дун

که ای کشتهٔ خنجر شمر دون

Сарати брснон , тан ба дарёии хӯн

سرت بر سنان، تن به دریای خون

Аё хусрав бедирафшу сипоҳ

ایا خسرو بی درفش و سپاه

Дирафшати нигуну сипоҳати табоҳ

درفشت نگون و سپاهت تباه

Туе кати сарои парда тороҷ шуд

تویی که‌ت سراپرده تاراج شد

Синони синонро сарат , тоҷ шуд

سنان سنان را سرت، تاج شد

Туе комдти поймоли сутур

تویی که‌آمدت پایمال ستور

Тани поку сар ҳашта шуд дар танур

تن پاک و سر هشته شد در تنور

Худои гашти хӯни туро муштарӣ

خدا گشت خون تو را مشتری

Ҳам ангушт рафт ва ҳам ангуштарӣ

هم انگشت رفت و هم انگشتری

Китоби худо аз ту шероза ёфт

کتاب خدا از تو شیرازه یافت

Зхўнти рухи арши ҳақ ғоза ёфт

ز خونت رخ عرش حق غازه یافت

Ман инак фидои ту ҷон ме кунам

من اینک فدای تو جان می‌کنم

Барои ту тарк ҷаҳон ме кунам

برای تو ترک جهان می‌کنم

Раҳ оварад ҷонат ки ҷонҳо фидоаш

ره آورد جانت که جان‌ها فداش

Даҳуми ҷон ва сад ҷони ситонами баҳоаш

دهم جان و صد جان ستانم بهاش

Марои ҷони туе балки ҷонони туе

مرا جان تویی بلکه جانان تویی

Ҳарон чаҳ ам нагунҷад ба ваҳми он туе

هر آنچه‌م نگنجد به وهم آن تویی

Маро бо вилоят чу яздони сиришт

مرا با ولایت چو یزدان سرشت

Натарсам здўзх , нахоҳам биҳишт

نترسم ز دوزخ، نخواهم بهشت

Биё то дам вопасин бингарам

بیا تا دم واپسین بنگرم

Ба рӯй туу нақд ҷон биспурам

به روی تو و نقد جان بسپرم

Ба пои ту срсоиму сардаам

به پای تو سر سایم و سر دهم

Задаст набии барсари афсари нуҳум

ز دست نبی بر سر افسر نهم

Дар он дами зминў чмон шуд сурӯш

در آن دم ز مینو چمان شد سروش

Расониди пайғоми шоҳаш ба гӯш

رسانید پیغام شاهش به گوش

Ки эй ошиқи ман биёи сӯии ман

که ای عاشق من بیا سوی من

Ба коми дил худ бибин рӯй ман

به کام دل خود ببین روی من

Туе заррау офтобати манам

تویی ذره و آفتابت منم

Ту аташон , гўорндаҳи обати манам

تو عطشان، گوارنده آبت منم

Биё то туро ончии донеи даҳум

بیا تا تو را آنچه دانی دهم

Ба ҷони зиндаи ?гиии ҷовдонии даҳум

به جان زندگی جاودانی دهم

Биёи ту ба сари гули броФшонмт

بیا تو به سر گل برافشانمت

Ба гулзори фирдавси бншонмт

به گلزار فردوس بنشانمت

Сафи бори пайғамбар ороста аст

صف بار پیغمبر آراسته است

Ба минӯи турои сӯии худ хоста аст

به مینو ترا سوی خود خواسته است

Биё то туро ҷома ӣ шоҳвор

بیا تا تو را جامهٔ شاهوار

Кунад зевари пайкари номдор

کند زیور پیکر نامدار

Кушояди алӣ ( ъ ) парда аз рӯй хеш

گشاید علی (ع) پرده از روی خویش

Намояди турои тоқи абрӯии хеш

نماید ترا طاق ابروی خویش

Ба дасти андараши соткинии знўр

به دست اندرش ساتکینی ز نور

ЗФизи худои пари шароби таҳур

ز فیض خدا پر شراب طهور

Биё ва бихӯр то ки мастат кунад

بیا و بخور تا که مستت کند

Кунад нест ва онгоҳ ҳастат кунад

کند نیست و آنگاه هستت کند

Сарафрози мухтори фаррухи ниҳод

سرافراز مختار فرخ نهاد

Баҳоии чунин муждаро ҷон бидод

بهای چنین مژده را جان بداد

Рух Муртазо диду чашм аз ҷаҳон

رخ مرتضی دید و چشم از جهان

Бапушед ва сар дод ва биспурад ҷон

بپوشید و سر داد و بسپرد جان

Сари ҷангҷӯӣ аз ҳумоюни таниш

سر جنگجوی از همایون تنش

Буриданду бурданди зии душманаш

بریدند و بردند زی دشمنش

Фаровони дрўнози ҷаҳони офарин

فراوان درود از جهان آفرین

Бадви бод аз пешвоёни дайн

بدو باد از پیشوایان دین

Дили Муртазо аз ғами озоди азу

دل مرتضی از غم آزاد ازو

Шаҳаншоҳи хунини кафани шоди азу

شهنشاه خونین کفن شاد ازو

Дуруд аз ҳамаи шиъӣонаши расоад

درود از همه شیعیانش رساد

Ба бунгоҳи қудсаши равони боди шод

به بنگاه قدسش روان باد شاد

Мубарроад аз доманаши дасти мо

مبراد از دامنش دست ما

Змҳрши дили меҳрати пайвасти мо

ز مهرش دل مهرت پیوست ما

Пазируфтагар назд яздон шавем

پذیرفته گر نزد یزدان شویم

Ба ҷое ки ӯ рафт мо ҳам рӯем

به جایی که او رفت ما هم رویم

Золоиш онгаҳ ки кардем пок

ز آلایش آنگه که کردیم پاک

Бпўиими зии он хури тобнок

بپوییم زی آن خور تابناک

Варо гуфт фарзона ӣ ҳӯшёр

ورا گفت فرزانهٔ هوشیار

Прстшгаҳ Кӯфа бошад мазор

پرستشگه کوفه باشد مزار

Миёни ду миҳроби шери худоӣ

میان دو محراب شیر خدای

Буд хобгоҳи яли покроӣ

بود خوابگاه یل پاک رای

Худоё бидон хобгоҳами расон

خدایا بدان خوابگاهم رسان

Взонҷо ба даргоҳи шоҳами расон

وز آنجا به درگاه شاهم رسان

Чаҳ шоҳӣ ба хок дараш дрғрӣ

چه شاهی به خاک درش درغری

Паии саҷдаи пушти шаҳони чанбарӣ

پی سجده پشت شهان چنبری

Бидонҷо фурӯдовар эй доварам

بدنجا فرود آور ای داورم

Бикун хоки даргоҳ ӯ пайкарам

بکن خاک درگاه او پیکرم

Ҳамаи дӯстонро бад-ӣни орзӯӣ

همه دوستان را بدین آرزوی

Расон ва бидон худои бахши обрӯӣ

رسان و بدان خدا بخش آبروی