эй ғояти андешаи дониши суханат ро

ای غایت اندیشهٔ دانش سخنت را

Май бӯсам ва медорам чун дидаи гиромӣ

می بوسم و می دارم چون دیده گرامی

Шояд ки бибандади камар аз лутфи сухани ҳот

شاید که ببندد کمر از لطف سخن‌هات

Оби сухани ҷони сухангӯ ба ғуломӣ

آب سخن جان سخنگو به غلامی

Ту Хизрӣу лутфи суханат об ҳаётаст

تو خضری و لطف سخنت آب حیاتست

Маълум шуд ин ҳарифи диламро бтмомӣ

معلوم شد این حریف دلم را بتمامی

Хатмаст сухан бар туу ёрои сухан нест

ختمست سخن بر تو و یارای سخن نیست

Дар даври ту ксро ки ту султони каломӣ

در دور تو کسرا که تو سلطان کلامی

Номи ту имомӣаст балии зибдти ин ном

نام تو امامی است بلی زیبدت این نام

Бар лафзу маъонӣ чу амӣрӣу имомӣ

بر لفظ و معانی چو امیری و امامی