Дӯши хобӣ дидаам перояи таъбири он

دوش خوابی دیده ام پیرایه تعبیر آن

Саҳнаи зоти сипеҳри давлату хуршеди дайн

صحنه ذات سپهر دولت و خورشید دین

Бар заминӣ дидамӣ худро зи рифъат чун сипеҳр

بر زمینی دیدمی خود را ز رفعت چون سپهر

Бо ҷавонӣ аз машоҳӣр аФозл ҳамнишин

با جوانی از مشاهیر افاضل همنشین

Дар замон пайдо шудӣ перӣ ки бар ман тофтӣ

در زمان پیدا شدی پیری که بر من تافتی

Нури хуршеди набувват зу ббрҳонӣ бибин

نور خورشید نبوت زو ببرهانی ببین

Хонаеро тўФ мекардӣ ки саҳну сақф ӯ

خانه ای را طوف می کردی که صحن و سقف او

Зевари хуршед будӣ , афсари чархи барин

زیور خورشید بودی، افسر چرخ برین

Хонае каз рифъати айвон ӯ будӣ бтбъ

خانه ای کز رفعت ایوان او بودی بطبع

Анҷуму афлокро бар хоки даргоҳаши ҷабин

انجم و افلاک را بر خاک درگاهش جبین

Ҳалқаи даргоҳ ӯ бигирифт дасти пер ва гуфт

حلقه درگاه او بگرفت دست پیر و گفت

К-эии хилоиқро шифои ҷон вае ҷони офарин

کای خلایق را شفای جان و ای جان آفرین

Ҳам зи дорухонаи лутф ту бошад гар шавад

هم ز داروخانه لطف تو باشد گر شود

Саҳнаи гетии паноҳи малику миллатро қарин

صحنه گیتی پناه ملک و ملت را قرین

Дайну дунёро бҳкмт гар наҳодӣ дар азал

دین و دنیا را بحکمت گر نهادی در ازل

Сиҳҳати андари хомау шамшери гоҳи меҳру кин

صحت اندر خامه و شمشیر گاه مهر و کین

Ин дуо мекарду оминӣ ҳаме омад зи чарх

این دعا می کرد و آمینی همی آمد ز چرخ

Ман шудаи мустағриқи мадҳуш дар кашфии чунин

من شده مستغرق مدهوش در کشفی چنین

Чун равонам дар таҳайюр дид аз он пери ин ҷавон

چون روانم در تحیر دید از آن پیر این جوان

Гуфт : к-эии марди суханпарвар , болаффози матин

گفت: کای مرد سخن پرور، بالفاظ متین

Ин бноءи каъба , он Хизри паямбар бар дараш

این بناء کعبه، آن خضر پیمبر بر درش

Онкӣ омин мекунад рӯҳи аломин инак ба байн

آنکه آمین می کند روح الامین اینک به بین

Ин дуо гуфтам : кро гуфтанд бо чандини баён ?

این دعا گفتم: کرا گفتند با چندین بیان؟

Бар замини Хизри паямбар , бар фалаки рӯҳи аломин

بر زمین خضر پیمبر، بر فلک روح الامین

Гуфт фахри алмалики садриро ки аз даргоҳи ту

گفت فخر الملک صدری را که از درگاه تو

То қиёмат фахр хоҳад кард бар гардуни замин

تا قیامت فخر خواهد کرد بر گردون زمین

Шамси дайну малики дастурӣ ки андар ҳифз ӯст

شمس دین و ملک دستوری که اندر حفظ اوست

Аз канори баҳри мағриб то лаби дарёии чин

از کنار بحر مغرب تا لب دریای چین

Чун шудам бедори торикии шоми ид , ро

چون شدم بیدار تاریکی شام عید، را

Ҳамчунон дидам ки дар чашми гумони нури яқин

همچنان دیدم که در چشم گمان نور یقین

Иду сиҳҳат ҳар ду , рӯ дар садр соҳиб карда анд

عید و صحت هر دو، رو در صدر صاحب کرده اند

Бар ҷаҳони фархундаи бодои зеби ону фари ин

بر جهان فرخنده بادا زیب آن و فرّ این