эй зи айвони рафеъат осмон гашта замин

ای ز ایوان رفیعت آسمان گشته زمین

Малику дайнро ҳалқаи даргоҳи ту ҳабли алмтин

ملک و دین را حلقهٔ درگاه تو حبل المتین

Ҳишмати гетии паноҳи тести давлатро макон

حشمت گیتی پناه تست دولت را مکان

Боргоҳи осмони сақфи ту рифъатро макин

بارگاه آسمان سقف تو رفعت را مکین

Хотами малики ҷаҳонро бошад аз баҳри шараф

خاتم ملک جهان را باشد از بهر شرف

Ъзу иқбол дару даргоҳи ту нақши нигин

عز و اقبال در و درگاه تو نقش نگین

намекунад бо осмон дар мартабати сақфи қирон

می کند با آسمان در مرتبت سقف قران

намешавад бо офтоб аз равшании саҳнати қарин

می شود با آفتاب از روشنی صحنت قرین

Дар ҳавои қубба ӣ сақф ту мегардад сипеҳр

در هوای قبه ی سقف تو می گردد سپهر

Рӯзу шаби гирди ҷаҳон бо андарунии оташин

روز و شب گرد جهان با اندرونی آتشین

Бо рухӣ чун каҳрабо май бӯсад аз чорами фалак

با رخی چون کهربا می بوسد از چارم فلک

Офтоб аз тоби меҳри моҳи деворати замин

آفتاب از تاب مهر ماه دیوارت زمین

Нузҳати бустону ҳавзи обу хоки сатҳи тест

نزهت بستان و حوض آب و خاک سطح تست

Равза ӣ фирдавсу айни кавсару моءи муайян

روضه ی فردوس و عین کوثر و ماء معین

Саҳни боғи хуррамати хулди бринст ва дар ӯ

صحن باغ خرمت خلد برینست و در او

Соҳати ҷонпарварат пероя ӣ хулди барин

ساحت جان پرورت پیرایه ی خلد برین

Май наад бар хоки пеши сояи девори ту

می نهد بر خاک پیش سایه دیوار تو

Меҳри баҳри бндгиءи соҳиби аъзами ҷабин

مهر بهر بندگیء صاحب اعظم جبین

Осмон дод фахри алмалик , шамси аддӣн ки , ҳаст

آسمان داد فخر الملک، شمس الدین که، هست

Манбаи оби ҳаёт аз калак ӯ дар смин

منبع آب حیات از کلک او در ثمین

Соҳиби сайфу қалам , дайнпарвар одил ки ҳаст

صاحب سیف و قلم، دین پرور عادل که هست

Дар паноҳу хомау шамшер ӯ дунёу дайн

در پناه و خامه و شمشیر او دنیا و دین

Он ҷҳондорӣ ки дар садр вазорат ме кунад

آن جهانداری که در صدر وزارت می کند

Офарин бар ҳазрат ӯ ҳазрати ҷони офарин

آفرین بر حضرت او حضرت جان آفرین

эй масири калаки малики орои миллат парварат

ای مسیر کلک ملک آرای ملت پرورت

Маликро соҳиби шариъати шаръро рӯҳи аломин

ملک را صاحب شریعت شرع را روح الامین

Ояти адли ту то манзил шуд андари шаъни малик

آیت عدل تو تا مُنزل شد اندر شأن ملک

Пеши оҳӯ бо тавозуъ меравад шери ърин

پیش آهو با تواضع می رود شیر عرین

Мӯъҷизи калаки ту то зоҳир шуд андари боби нутқ

معجز کلک تو تا ظاهر شد اندر باب نطق

Баъд аз он нагузашт ксро бар забони саҳари мубин

بعد از آن نگذشت کسرا بر زبان سحر مبین

Зоташи кини ту чун шамъи онкӣ ногуҳ барфурӯхт

زاتش کین تو چون شمع آنکه ناگه برفروخت

Гарчи бо хуршед паҳлу мезанад дар рӯзи кин

گرچه با خورشید پهلو می زند در روز کین

Ҳам бидон оташ ҷудо кард охири аламраши бқҳр

هم بدان آتش جدا کرد آخر الامرش بقهر

Даври чарх аз ҷони ширини ҳамчуи мум аз ангабин

دور چرخ از جان شیرین همچو موم از انگبین

То басити хокро , гетӣ нафарсоед аз об

تا بسیط خاک را، گیتی نفرساید از آب

То бенот нафасро гардун нигараданд Бенин

تا بنات نفس را گردون نگرداند بنین

Хоки даргоҳи рафеъатро ки об зиндагӣаст

خاک درگاه رفیعت را که آب زندگیست

Ҳамчунин иқболи ҳамдами бод ва давлат ҳамнишин

همچنین اقبال همدم باد و دولت همنشین