Чун Кебеки шастаи лаби бшроби мрўқӣ

چون کبک شسته لب به شراب مروقی

Кебекӣ аз он бтўқи мънбри мтўқӣ

کبکی از آن به طوق معنبر مطوقی

Дар базми хубтар зи тзру млўнӣ

در بزم خوب‌تر ز تذرو ملوّنی

Ва андари масофи чиратар аз бозори азрақӣ

و اندر مصاف چیره‌تر از بازار ازرقی

Бар офтоб , танз кунӣу мусалламӣ

بر آفتاب، طنز کنی و مسلّمی

Бар муштарӣу моҳи бихандӣ ва бар ҳақӣ

بر مشتری و ماه بخندی و بر حقی

Гар моҳ дар либоси кабӯд мнқт аст

گر ماه در لباس کبود منقط است

Ту шоҳ дар либоси басӣҷи мФрқӣ

تو شاه در لباس بسیج مفرقی

Монад ҳамеи брўшнии моҳтоб аз он

ماند همی به روشنی ماهتاب از آن

Симини ?бирти бзири бғлтоқи Фстқӣ

سیمین برت به زیر به غلطاق فستقی

Бар оби дидаи пеши ту заврақ равон кунам

بر آب دیده پیش تو زورق روان کنم

Гар зи онкии бинмт ки ту моили бзрўқӣ

گر زآن که بینمت که تو مایل به زروقی

Гар ҳур айн бинад , унноби шукрат

گر حور عین بیند، عنّاب شکّرت

Оё ки чун газанди сари ангушти фундуқӣ

آیا که چون گزند سرانگشت فندقی

Гар шоҳи малики ҳасании андари бисоти даҳр

گر شاه ملک حسنی اندر بساط دهر

Дар садри хоҷа ба будат ҷои бидқӣ

در صدر خواجه به بوَدت جای بیدقی

Тоҷамам , хдиўи ҷаҳон , фахри малику дайн

تاج امم، خدیو جهان، فخر ملک و دین

Каз одам ӯст гавҳар ва санганд , мо бқӣ

کز آدم اوست گوهر و سنگند، مابقی

Чун назд сарварони бикрами ном ӯ баранд

چون نزد سروران به کرم نام او برند

Тан дар дамади замонаи босами мутобиқӣ

تن دردمد زمانه به اسم مطابقی

Фарзини малики шоҳ ки бар арсаи хирад

فرزین ملک شاه که بر عرصهٔ خرَد

Бо ӯ рухи камол дар ояд ба бидқӣ

با او رخ کمال درآید به بیدقی

Даъвӣ ҳаме кунам бузмони карам ки ман

دعوی همی کنم به زمان کرم که من

Бе мислами аз кирому ҷаҳони Мусаддиқӣ

بی مثلم از کرام و جهان مصدقی

эй онкии ъзу ҷоҳи бузургони кишварӣ

ای آن که عزّ و جاه بزرگان کشوری

Ваии онкии садру бадари вазирони мутлақӣ

وی آن که صدر و بدر وزیران مطلقی

Мҳзўли коргоҳи нуҷуми музайянӣ

محضول کارگاه نجوم مزینی

Мақсӯди гирди гаштани чархи мтбқӣ

مقصود گرد گشتن چرخ مطبقی

Андари баҳори фазли насими муаттарӣ

اندر بهار فضل نسیم معطری

Вндри насими халқи баҳори хури нақӣ

وندر نسیم خلق بهارِ خُوَرنَقی

Пеши ҳисори хуррами ту ҳсн давлатаст

پیش حصار خرم تو حصن دولتست

Баҳри муҳӣт пой надорад бхндқӣ

بحر محیط پای ندارد به خندقی

Бе маҷлиси ту табъ надорад муошират

بی مجلس تو طبع ندارد معاشرت

Бе соғари ту май бигузоради мрўқӣ

بی ساغر تو می بگذارد مروقی

Мавзӯ кардӣ аз каф бахшанда исми ҷӯад

موضوع کردی از کف بخشنده اسم جود

Ту садр каз масодири иқболи муштақӣ

تو صدر کز مصادر اقبال مشتقی

Фазли ту бхрдон ҳақиқат бидида анд

فضل تو بخردان حقیقت بدیده‌اند

Зон дар ҳунари бензади бузургони муҳаққиқӣ

زآن در هنر به نزد بزرگان محققی

Он дил ки шуд муъаллақи меҳру ҳавои ту

آن دل که شد معلق مهر و هوای تو

Чун зулфи дӯст ранҷ надид аз муъаллақӣ

چون زلف دوست رنج ندید از معلقی

Ин шеър дошт қоФитии мғлқи ончнонк

این شعر داشت قافیتی مغلق آنچنانک

Бар бстмш ки каси натавонади зи мғлқӣ

بربستمش که کس نتواند ز مغلقی

Ман порсии забонам аз он кардам эҳтироз

من پارسی‌زبانم از آن کردم احتراز

зи он тозӣӣ ки ханда занад аз мрбқӣ

زآن تازی‌ای که خنده زند از مربّقی

Гирдам ҳаме бигард суханҳои длФриб

گردم همی به گرد سخن‌های دل‌فریب

Дар орзӯии шеъри шеъри мъзӣу азрақӣ

در آرزوی شعر معزّی و ازرقی

Ноед бад-ӣни қўоФии зини хубтар сухан

ناید بدین قوافی زین خوب‌تر سخن

Гарчи сухантар аз намояди Фрздқӣ

گرچه سخن تراز نماید فرزدقی

Аҳмақ буд ки арза кунад фазли пеши ту

احمق بوَد که عرضه کند فضل پیش تو

Хурмои ббсраҳ бурдан бошад зи аҳмақӣ

خرما به بصره بردن باشد ز احمقی

То зини чархи ашҳбу кара ӣ замин буд

تا زین چرخ اشهب و کرّه‌یْ زمین بود

Аз мураккаб замона наёяд ҷузи аблақӣ

از مرکب زمانه نیاید جز ابلقی

Бар ҳар муроду ком ки дории Музаффарӣ

بر هر مراد و کام که داری مظفری

Ваз ҳар сипеҳр ҳар чаҳ бихоҳӣ муваффақӣ

وز هر سپهر هر چه بخواهی موفقی