Саводи лаъли ту эй фитна ӣ мусулмонӣ

سوادِ لعل تو ای فتنهٔ مسلمانی

Баёзи ҷазаъи ту эй офтоби рӯҳонӣ

بیاضِ جزع تو ای آفتاب روحانی

Муҳӣти нуқта ҳасанаст дар ҷаҳонгирӣ

محیطِ نقطهٔ حسن است در جهانگیری

Мадори марказ куфраст дар мусулмонӣ

مدارِ  مرکز کفر است در مسلمانی

Чу мурда зинда кунад исои лабат зон пас

چو مرده زنده کند عیسی لبت زان پس

Ки дили бабради бшўхӣ аз инсӣу ҷонӣ

که دل ببرد به شوخی از انسی و جانی

Муқарараст , турои мӯъҷизи мсиҳоӣӣ

مقرر است، تو را معجز مسیحائی

Мусалламаст , турои хотами сулаймонӣ

مسلم است، تو را خاتم سلیمانی

Бабрад то дил ва дар чашми ман қарор гирифт

ببرد تا دل و در چشم من قرار گرفت

Хаёли он лаб чун гавҳари бадахшонӣ

خیال آن لب چون گوهر بدخشانی

Вагар на лаъл куҷо мекунад шукри резӣ

وگر نه لعل کجا می‌کند شکر ریزی؟

Вагар на ҷазаъ куҷо кард гавҳари афшонӣ

وگر نه جزع کجا کرد گوهر افشانی؟

Чаро зи мардуми чашми ман ин суол кунӣ

چرا ز مردم چشم من این سئوال کنی؟

Ки аз чаҳ рӯй бар ошуфта ӣ чаҳ май доне ?

که از چه روی بر آشفته‌ای؟ چه می‌دانی؟

Ки : шӯри зулфи ту ошуфта кардаш , арча накард

که: شور زلف تو آشفته کردش، ار چه نکرد

Чу турра ӣ ту дар ошуфтагии парешоне

چو طرهٔ تو در آشفتگی پریشانی

Бадӯри ишқи ту бози ин чаҳ бидъатаст ки дӯш

به دور عشق تو باز این چه بدعت است که دوش

Дилами ббрдӣу имрӯз дар паии ҷонӣ

دلم ببردی و امروز در پی جانی؟

Марези хӯнам ва дар ман нигар ки кам ёбӣ

مریز خونم و در من نگر که کم یابی

Назири ман ба снхгўӣӣу схндонӣ

نظیر من به سنخگوئی و سخندانی

Ҳариси ҷон имомӣ машав ки арзонӣаст

حریص جان امامی مشو که ارزانی‌ست

Бадаради ишқи ту ҳам хӯбӣ ва ҳам арзонӣ

به درد عشق تو هم خوبی و هم ارزانی