Зиҳии зи пайкари даргоҳати авҷи хуршедӣ

زهی ز پیکر درگاهت اوج خورشیدی

Ки заррае буд андари ҳавоаши пайкари тир

که ذره ای بود اندر هواش پیکر تیر

Дақиқаи исти зи қадари ту на сипеҳри баланд

دقیقه ایست ز قدر تو نه سپهر بلند

Бълқаҳ эй зи замири ту ҳафт ҷурми мунир

بعلقه ای ز ضمیر تو هفت جرم منیر

Масири абри бенон ту то ниқоб кашид

مسیر ابر بنان تو تا نقاب کشید

зи машк бар рухи хуршеди осмони замир

ز مشک بر رخ خورشید آسمان ضمیر

Ҳамеи бадарад бар рӯй офтоби сипеҳр

همی بدرد بر روی آفتاب سپهر

Ҳавои бадасти таҳарруки ниқоби абри мтир

هوا بدست تحرک نقاب ابر مطیر

Шароби хона ӣ ту ҷўҳристи ҳодисаи сӯз

شراب خانه ی تو جوهریست حادثه سوز

Ки қоиманд бадв , на сипеҳри гоҳи масир

که قائمند بدو، نه سپهر گاه مسیر

Чу рӯҳи қудсӣ бар ҳафт мсръши таъзим

چو روح قدسی بر هفت مسرعش تعظیم

Чу ақли аввал дар на муассираши таъсир

چو عقل اول در نه مؤثرش تأثیر

Гуҳии масдараи халафати ҷанини сухан

گهی مصدره خلفت جنین سخن

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ир

.......................................یر

Аё расидаи бҷоӣии бузургии ту ки ҳаст

ایا رسیده بجائی بزرگی تو که هست

Чу афви ҳақи карамати ҷурми бахши узр пазир

چو عفو حق کرمت جرم بخش عذر پذیر

Шабии бпои тафаккури зи сокинони сипеҳр

شبی بپای تفکر ز ساکنان سپهر

Чу бар гузаштан ва берун шудам зи чарх чу тир

چو بر گذشتن و بیرون شدم ز چرخ چو تیر

Бъолмии брсидм ки бе всилти лафз

بعالمی برسیدم که بی وسیلت لفظ

Марои замири сухан кашф шуд қалилу касӣр

مرا ضمیر سخن کشف شد قلیل و کثیر

Ҷаҳон паноҳӣ дидам дар он ки даври ҷаҳон

جهان پناهی دیدم در آن که دور جهان

Бичишам ҳиммати ъолиши хор буду ҳақир

بچشم همت عالیش خوار بود و حقیر

Суол кардам , кин дайни паноҳ одил кист ?

سئوال کردم، کاین دین پناه عادل کیست؟

Ки дар ҳимоят иқбол ӯст тоҷу сарир

که در حمایت اقبال اوست تاج و سریر

Ҷавоб дод блФзии сариҳи ҳотифи ғайб

جواب داد بلفظی صریح هاتف غیب

зи соқи арши бтоӣиди кирдигори срир

ز ساق عرش بتائید کردگار صریر

Ки шамси давлату дайни Фхрмлки садри ҷаҳон

که شمس دولت و دین فخرملک صدر جهان

Паноҳи теғу қалами млҷأи сағиру кабӣр

پناه تیغ و قلم ملجأ صغیر و کبیر

Ҷаҳони пноҳо чун аҳли дайну дунё ро

جهان پناها چون اهل دین و دنیا را

зи сояи ту ки поянда бод нест гзир

ز سایه تو که پاینده باد نیست گزیر