Дилбар ки ба ҳасан ӯ набӯдаст ва на ҳаст

دلبر که به حسن او نبودست و نه هست

Омад бар ман дӯш на ҳушёр , на маст

آمد بر من دوش نه هشیار، نه مست

ӯ масти збодаҳ буд ва ман маст аз ҳасан

او مست زباده بود و من مست از حسن

ӯ омада дар итоб ва ман рафтаи зи даст

او آمده در عتاب و من رفته ز دست