эй сабои ҷилваи даҳ гулистон ро

ای صبا جلوه ده گلستان را

Бо наво кун ҳазордастон ро

با نوا کن هزاردستان را

Бар кун аз хоби чашми наргис ро

بر کن از خواب چشم نرگس را

То назора кунад гулистон ро

تا نظاره کند گلستان را

Домани ғунчаро пар аз зар кун

دامن غنچه را پر از زر کن

То диҳад булбули хуши алҳон ро

تا دهد بلبل خوش‌الحان را

Гул хуй кардаро кунигар ёд

گل خوی کرده را کنی گر یاد

Кунад эсор бар ту марҷон ро

کند ایثار بر تو مرجان را

Жола аз рӯй лола давр макун

ژاله از روی لاله دور مکن

То насузад зи шуълаи бустон ро

تا نسوزد ز شعله بستان را

МФшони шабнам аз сари сабза

مفشان شبنم از سر سبزه

Ба Хизри бахши оби ҳайвон ро

به خضر بخش آب حیوان را

То муаттар шавад ҳамаи офоқ

تا معطر شود همه آفاق

Бгшоӣиди зулфи ҷонон ро

بگشائید زلف جانان را

Баҳри ташвиши хотири мо ро

بهر تشویش خاطر ما را

Барфашони турраи парешон ро

برفشان طرهٔ پریشان را

Сари зулф батон ба рақси дрор

سر زلف بتان به رقص درآر

То фишонем бар сарати ҷон ро

تا فشانیم بر سرت جان را

Бурқаъ аз рӯй некӯён ба рубой

برقع از روی نیکویان به ربای

То бубинами моҳи тобон ро

تا ببینم ماه تابان را

Вари тамошои хулд хоҳӣ кард

ور تماشای خلد خواهی کرد

Баталаб роҳи кӯии ҷонон ро

بطلب راه کوی جانان را

Бигузар аз равзаи қасд ҷомеъ кун

بگذر از روضه قصد جامع کن

То бибинӣ риёзи ризвон ро

تا ببینی ریاض رضوان را

Нармакии турра аз Рахш во кун

نرمکی طره از رخش وا کن

Бингар он офтоби тобон ро

بنگر آن آفتاب تابان را

Ҳасани рухсори ёрро бингар

حسن رخسار یار را بنگر

Гар ба сӯрати надидае ҷон ро

گر به صورت ندیده‌ای جان را

Маҷлиси ваъзи воъизи ислом

مجلس وعظ واعظ اسلام

Ҳал кун мушкилоти қуръон ро

حل کن مشکلات قرآن را

ӯст аўҳди ҳамиди Аҳмади халқ

اوست اوحد حمید احمد خلق

Каз ҷалолаш намӯд бурҳон ро

کز جلالش نمود برهان را

Пеши ту эй сабо , чаҳ гӯям мадҳ

پیش تو ای صبا، چه گویم مدح

Гар туоне адо кунӣ он ро

گر توانی ادا کنی آن را

Бирасон аз карами замини бӯсам

برسان از کرم زمین بوسم

Вар туоне бигӯӣ эшон ро

ور توانی بگوی ایشان را

Хизмати мо бадви расон ва бигӯ

خدمت ما بدو رسان و بگو

К-эй фаромӯш карда ёрон ро

کای فراموش کرده یاران را

эй рабӯдаи зи ман дилу ҷон ро

ای ربوده ز من دل و جان را

Вай ба тороҷ дода имон ро

وی به تاراج داده ایمان را

Дар сари он ду зулфи кофари ту

در سر آن دو زلف کافر تو

Дил ва дайн рафт ин мусулмон ро

دل و دین رفت این مسلمان را

Чашм ту мекунад харобӣ ва мо

چشم تو می‌کند خرابی و ما

Бар фалак мезанем товон ро

بر فلک می‌زنیم تاوان را

Гар харобӣ ҳаме кунад чаҳ аҷаб ?

گر خرابی همی کند چه عجب؟

Худ ҳамин одатаст мисатон ро

خود همین عادت است مستان را

Мардуми чашми ту сияҳ коранд

مردم چشم تو سیه کارند

Вена на бас нисбатаст инсон ро

وین نه بس نسبت است انسان را

Ҳама ҷое туро хушаст валек

همه جایی تو را خوش است ولیک

Бе ту хуш нест аҳли миллатон ро

بی تو خوش نیست اهل ملتان را

Шод кун орзӯии дилҳо ро

شاد کن آرزوی دلها را

Бизадой аз судӯри аҳзон ро

بزدای از صدور احزان را

Қиссаи дарди ман биё бишинав

قصهٔ درد من بیا بشنو

наменаёбам , дареғ , дармон ро

می‌نیابم، دریغ، درمان را

Боз саргаштаам ҳаме хоҳад

باز سرگشته‌ام همی خواهد

То чаҳ қасдаст чархи гардон ро

تا چه قصد است چرخ گردان را

Хоҳадам давр кардан аз ёрон

خواهدم دور کردن از یاران

Худ ҳамин одатаст даврон ро

خود همین عادت است دوران را

Мо чаҳ гӯйӣ , қазо чу чавгонӣ

ما چه گویی، قضا چو چوگانی

Чаҳ аз онҷо ки гӯаст чавгонро ?

چه از آنجا که گوست چوگان را؟

намекунад хотирами паёпаии азм

می‌کند خاطرم پیاپی عزم

Ки кунад як назораи ҷонон ро

که کند یک نظاره جانان را

Дида умедвор ме бошад

دیده امیدوار می‌باشد

То бибинад ҷамоли хубон ро

تا ببیند جمال خوبان را

Мунтазир мондаам қудуми ту ро

منتظر مانده‌ام قدوم تو را

Ҳин видоъӣ кун ин гарони ҷон ро

هین وداعی کن این گران جان را

Охир эй ҷон , ғариби шаҳри туам

آخر ای جان، غریب شهر توام

Худ напурсӣ ғариби ҳайронро ?

خود نپرسی غریب حیران را؟

Ҳар ғарибӣ ки дар ҷаҳони бинӣ

هر غریبی که در جهان بینی

Оқибат боз ёбад аўтон ро

عاقبت باز یابد اوطان را

Ҷузи ироқӣ ки нест умедаш

جز عراقی که نیست امیدش

То бибинад висоли кмҷон ро

تا ببیند وصال کمجان را

Ман нагӯям ки ҳасанати афзӯни бод

من نگویم که حسنت افزون باد

Чун бидон роҳ нест нуқсон ро

چون بدان راه نیست نقصان را

Боди умрати фузуну давлати ёр

باد عمرت فزون و دولت یار

То буд даври чархи гардон ро

تا بود دور چرخ گردان را