Ҳануз боғи ҷаҳонро набӯд ному нишон

هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان

Ки маст будам аз он май ки ҷом ӯст ҷаҳон

که مست بودم از آن می که جام اوست جهان

Ба коми дӯст май меҳр дӯст ме хӯрдам

به کام دوست می مهر دوست می‌خوردم

Дар он нафас ки зи ҷон ҷаҳон набӯд нишон

در آن نفس که ز جان جهان نبود نشان

Ба чашми ёри рухи хуб ёр ме дидам

به چشم یار رخ خوب یار می‌دیدم

Дар он мақом ки мезистам ба ҷони касон

در آن مقام که می‌زیستم به جان کسان

Табассуми лаби соқии маро шаробӣ дод

تبسم لب ساقی مرا شرابی داد

зи бодае ки шуд аз лутф ӯ қадаҳи хандон

ز باده‌ای که شد از لطف او قدح خندان

Марои пиёла чу ҷоми ҷаҳон намо бошад

مرا پیاله چو جام جهان‌نما باشد

Бибин шароб чаҳ бошад , надим , худ майдон

ببین شراب چه باشد، ندیم، خود میدان

Шароб дод марои соқӣ аз хмстонӣ

شراب داد مرا ساقی از خمستانی

Ки ҷуръаи чин дар ӯст равзаи ризвон

که جرعه‌چین در اوست روضهٔ رضوان

Бисоти айши ман афканд дар гулистонӣ

بساط عیش من افکند در گلستانی

Ки хокрўб дар ӯст ҳурӣу ғулмон

که خاکروب در اوست حوری و غلمان

Дарин бисоти яке буд соғару соқӣ

درین بساط یکی بود ساغر و ساقی

Дарин мақоми яке буд мутрибу алҳон

درین مقام یکی بود مطرب و الحان

Ки дид ҷом ки кори шароб ноб кунад ?

که دید جام که کار شراب ناب کند؟

Ки дид май ки буд ҷом ӯ рухи тобон ?

که دید می که بود جام او رخ تابان؟

Ҳам аз латофат май мегирифт ранги қадаҳ

هم از لطافت می می‌گرفت رنگ قدح

Ҳам аз сафоӣ қадаҳ менамӯд бодаи аён

هم از صفای قدح می‌نمود باده عیان

Сафои ҷоми бёмихт бо латофат май

صفای جام بیامیخت با لطافت می

Зуҳӯр ёфт азин имтизоҷи соғари ҷон

ظهور یافت ازین امتزاج ساغر جان

Дарин қадаҳи рухи соқӣ муъоина бинмуд

درین قدح رخ ساقی معاینه بنمود

з ҳасан кард дусади ранги ошкору ниҳон

ز حسن کرد دوصد رنگ آشکار و نهان

Чу ҳеҷ ранг надорад шароби мо , зи куҷо

چو هیچ رنگ ندارد شراب ما، ز کجا

Падед мешавад ин рангҳои бепоён ?

پدید می‌شود این رنگ‌های بی‌پایان؟

Магари шароб ба ҷоми ҷаҳон намо доданд

مگر شراب به جام جهان‌نما دادند

Ки май намояд аз аҷроми ҷом , ин алвон ?

که می‌نماید از اجرام جام، این الوان؟

Аз онкӣ нест муқайяд ба ҳеҷ ранги он май

از آنکه نیست مقید به هیچ رنگ آن می

Баҳри сифат ки буд ҷом бар занад сар аз он

بهر صفت که بود جام بر زند سر از آن

Гуҳӣ ба гӯнаи маъшӯқ ошкор шавад

گهی به گونهٔ معشوق آشکار شود

Гуҳӣ ба гӯнаи ошиқ чу навбаҳору хазон

گهی به گونهٔ عاشق چو نوبهار و خزان

зи акси равшани он бода мешавад равшан

ز عکس روشن آن باده می‌شود روشن

Ҷаҳони тира кунун дам ба дами замон ба замон

جهان تیره کنون دم به دم زمان به زمان

зи акс май чаҳ аҷабгар ҷаҳон мунаввар шуд ?

ز عکس می چه عجب گر جهان منور شد؟

Ки маи зи тобиш хуршед мешавад рахшон

که مه ز تابش خورشید می‌شود رخشان

Ба буии ҷуръа кунун солҳои гӯногӯн

به بوی جرعه کنون سال‌های گوناگون

Мӣӣ падед шавад аз сарои ғайб дар он

مئی پدید شود از سرای غیب در آن

Ҳамаи ҷаҳони з май ишқ ёр сармастанд

همه جهان ز می عشق یار سرمستند

Валек мастӣ ҳар маст ҳаст дигрсон

ولیک مستی هر مست هست دیگرسان

Наёфт ҳеҷ насиб аз ҳаёт онкӣ наёфт

نیافت هیچ نصیب از حیات آنکه نیافت

Азин шароби насиб , аз ҷамод то ҳайвон

ازین شراب نصیب، از جماد تا حیوان

Чунин шароби фалак чун ба ҳафт ҷом хӯрд

چنین شراب فلک چون به هفت جام خورد

Аҷаб набошад агар мешавад ба сари ғалтон

عجب نباشد اگر می‌شود به سر غلتان

Чу соқии маи нави соғарӣ наад бар каф

چو ساقی مه نو ساغری نهد بر کف

Ҳам аз барои ма ва меҳр меравад хандон

هم از برای مه و مهر می‌رود خندان

Азин шароб агар ҷуръа бар замин начакад

ازین شراب اگر جرعه بر زمین نچکد

Чаро шукуфа кунад боғу бушковади бустон ?

چرا شکوفه کند باغ و بشکفد بستان؟

Шигифт нест ки гули ранг ва буи ме дорад

شگفت نیست که گل رنگ و بوی می دارد

Вагарнаи булбули бедил чаро занад дастон ?

وگرنه بلبل بیدل چرا زند دستان؟

Вагарнаи наргиси махмури ёр сармаст аст

وگرنه نرگس مخمور یار سرمست است

Чаро кунад ба ҷаҳон дар харобии он фаттон ?

چرا کند به جهان در خرابی آن فتان؟

Сириштаанд з май тинатами вагарна чаро

سرشته‌اند ز می طینتم وگرنه چرا

Ҳамеша масту харобами зи ғамзаи ҷонон ?

همیشه مست و خرابم ز غمزهٔ جانان؟

Вагарнаи мардумаки чашми оннигор манам

وگرنه مردمک چشم آن نگار منم

Чарост номи ман аз ҷумлаи ҷаҳони инсон ?

چراست نام من از جملهٔ جهان انسان؟

Чу бар забони ироқии ҳадис ишқ равад

چو بر زبان عراقی حدیث عشق رود

Бирав мгир , ки Андам на он ӯст забон

برو مگیر، که آندم نه آن اوست زبان