эй ҷалолати фарши иззат ҷовдон андохта
ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته
Гӯй дар майдони ваҳдат Комрон андохта
گوی در میدان وحدت کامران انداخته
Рояти меҳри ҷамолати лоязоли афрӯхта
رایت مهر جمالت لایزال افروخته
Сояи чатри ҷалолат ҷовдон андохта
سایهٔ چتر جلالت جاودان انداخته
Тоби анвори ҷамолати баҳри изҳори камол
تاب انوار جمالت بهر اظهار کمال
Пуртӯй бар зулмати обод ҷаҳон андохта
پرتوی بر ظلمتآباد جهان انداخته
Нури худро ҷилва дода дар либоси ин ва он
نور خود را جلوه داده در لباس این و آن
Дар ҷаҳони овозаи кун ва макон андохта
در جهان آوازهٔ کون و مکان انداخته
Рӯй худро гуфта : зоҳири шӯи баҳри сӯрат ки ҳаст
روی خود را گفته: ظاهر شو بهر صورت که هست
Пас ба олам дар , Нидоӣ кун факон андохта
پس به عالم در، ندای کن فکان انداخته
Аз фурӯғ рӯй худ рӯй замини афрӯхта
از فروغ روی خود روی زمین افروخته
Пас баҳона бар чароғ осмон андохта
پس بهانه بر چراغ آسمان انداخته
Худ ҳама ҳастӣ шудаи вонгаҳ барои рӯй пӯш
خود همه هستی شده وانگه برای روی پوش
Ном ҳастӣ гуҳи барину гуҳ бар он андохта
نام هستی گه برین و گه بر آن انداخته
Чист олам бе фурӯғи офтоб рӯй ту ?
چیست عالم بیفروغ آفتاب روی تو؟
Камтар аз ҳеҷаст дар кунҷ ҳўон андохта
کمتر از هیچ است در کنج هوان انداخته
Пеши азин бе ту ҷаҳон чун буд дар ктми адам ?
پیش ازین بیتو جهان چون بود در کتم عدم؟
Ҳам бар он ҳоласт ҳоле ҳамчунон андохта
هم بر آن حال است حالی همچنان انداخته
Дар биёбони адами олами саробӣ беш нест
در بیابان عدم عالم سرابی بیش نیست
Ташнагонро баҳри суди андар зиён андохта
تشنگان را بهر سود اندر زیان انداخته
Зоҳиру ботини туеу толибу матлӯби ту
ظاهر و باطن تویی و طالب و مطلوب تو
Ва он дигар номӣаст андар ҳар забон андохта
و آن دگر نامی است اندر هر زبان انداخته
Дар муҳӣт ҳастят олам ба ҷузи як мавҷ нест
در محیط هستیت عالم به جز یک موج نیست
Боди тақдират ба ҳар ҷониб равон андохта
باد تقدیرت به هر جانب روان انداخته
Сад ҳазорон гавҳари маънӣу сӯрат ҳар нафас
صد هزاران گوهر معنی و صورت هر نفس
Мавҷи ин дарё ба пайдо ва ниҳон андохта
موج این دریا به پیدا و نهان انداخته
Бози дарёии ҷалолати ногаҳон мавҷӣ зада
باز دریای جلالت ناگهان موجی زده
Ҷумларо дар қаъри баҳр бекарон андохта
جمله را در قعر بحر بیکران انداخته
Ҷумлаи як чизаст мавҷу гавҳару дарё валек
جمله یک چیز است موج و گوهر و دریا ولیک
Сӯрати ҳаряки хилофӣ дар миён андохта
صورت هریک خلافی در میان انداخته
Рӯй худ бинмуда ҳар дам дар ҳазорон оина
روی خود بنموده هر دم در هزاران آینه
Дар ҳар ойӣнаи рахти дигар нишон андохта
در هر آیینه رخت دیگر نشان انداخته
Офтобӣ дар ҳазорон обгинаи тофта
آفتابی در هزاران آبگینه تافته
Пас ба ранги ҳарякии тобӣ аён андохта
پس به رنگ هریکی تابی عیان انداخته
Дар ҳамаи сӯрати туе ва нест худ сӯрати ту ро
در همه صورت تویی و نیست خود صورت تو را
Венаи ҳақиқати ҳайратӣ дар раҳравон андохта
وین حقیقت حیرتی در رهروان انداخته
Ҷумлаи як нураст , лекини рангҳои мухталиф
جمله یک نور است، لیکن رنگهای مختلف
Ихтилофӣ дар миёни инс ва ҷон андохта
اختلافی در میان انس و جان انداخته
То ҷамол ту набенанд бе ниқоби инқилоб
تا جمال تو نبینند بینقاب انقلاب
Бар рух аз ғайрати радоӣ ҷовдон андохта
بر رخ از غیرت ردای جاودان انداخته
Як киришма карда бо худ ҷунбишии ишқи қадим
یک کرشمه کرده با خود جنبشی عشق قدیم
Дар ду олами ӣнҳамаи шӯр ва фиғон андохта
در دو عالم اینهمه شور و فغان انداخته
Дар гулистон рӯй худ дида ба чашми булбулон
در گلستان روی خود دیده به چشم بلبلان
Ғулғулӣ аз булбулон дар гулистон андохта
غلغلی از بلبلان در گلستان انداخته
Ҷунбиши ишқи қадим аз худ ба худ дидаи муқӣм
جنبش عشق قدیم از خود به خود دیده مقیم
Дар миёнаи тӯҳматӣ бар булбулон андохта
در میانه تهمتی بر بلبلان انداخته
Як сухан бо хештан гуфта ва зон ҳар зарра ро
یک سخن با خویشتن گفته و زان هر ذره را
Дар забони сад гӯнаи тақдир ва баён андохта
در زبان صد گونه تقدیر و بیان انداخته
Ошкоро карда асрори ту ҳам гуфтори ту
آشکارا کرده اسرار تو هم گفتار تو
Пас баҳона бар забон тарҷумон андохта
پس بهانه بر زبان ترجمان انداخته
Гаштаам саргашта аз васфи камоли куброот
گشتهام سرگشته از وصف کمال کبریات
эй камоли ту яқинро дар гумон андохта
ای کمال تو یقین را در گمان انداخته
Гарчи аз дарёии тавҳиди оби ҳайвон май кашам
گرچه از دریای توحید آب حیوان میکشم
Мондаам аз тишнагӣ бар лаб забон андохта
ماندهام از تشنگی بر لب زبان انداخته
Тӯҳмати дарё кашам хоҳам ки дарёӣ шавам
تهمت دریا کشم خواهم که دریایی شوم
Кондрў мавҷӣ набошад ҳар замон андохта
کاندرو موجی نباشد هر زمان انداخته
То ироқии лангар ман шуд дар ин дарёии жарф
تا عراقی لنگر من شد در این دریای ژرف
Киштии сайр маро шуд бодбон андохта
کشتی سیر مرا شد بادبان انداخته