эй бод бирав , агар туоне

ای باد برو، اگر توانی

Бархез сабк , макун гаронӣ

برخیز سبک، مکن گرانی

Бигузар саҳарӣ ба куни ҷонон

بگذر سحری به کون جانان

Дарёб ҳаёти ҷовдонӣ

دریاب حیات جاودانی

Бории ту нае чу ман муқайяд

باری تو نه‌ای چو من مقید

Аз вай ба чаҳ узри бози Монӣ ?

از وی به چه عذر باز مانی؟

Хок дар ӯ бабўс ва аз моаш

خاک در او ببوس و از ماش

Хизмат бирасон , чунон ки доне

خدمت برسان، چنان که دانی

Дорам ба ту ман таваққуъ инак

دارم به تو من توقع اینک

Чун хизмати ман бадви расонӣ

چون خدمت من بدو رسانی

Гар ҳеҷ маҷоли нутқи ёбӣ

گر هیچ مجال نطق یابی

Гӯйӣ ба забон безабонӣ :

گویی به زبان بی‌زبانی:

Мо ташнау оби зиндагонӣ

ما تشنه و آب زندگانی

Дар ҷӯии ту ройгон , ту доне

در جوی تو رایگان، تو دانی

Бо мо назари аноят , эй дӯст ,

با ما نظر عنایت، ای دوست،

Гар беҳтар азин кунӣ туоне

گر بهتر ازین کنی توانی

Он дил ки ба буии ту ҳаме зист

آن دل که به بوی تو همی زیست

Инак ба ту дод зиндагонӣ

اینک به تو داد زندگانی

Зинда шавам ар зи боғи васлат

زنده شوم ار ز باغ وصلت

Бӯе ба машоми ман расонӣ

بویی به مشام من رسانی

Бе ту нафасии ним хушу шод

بی تو نفسی نیم خوش و شاد

Бе ман ту хушӣу шодмонӣ

بی‌من تو خوشی و شادمانی

Чун нест марои лаби ту рӯзӣ

چون نیست مرا لب تو روزی

Чаҳ суди зи умру зиндагонӣ ?

چه سود ز عمر و زندگانی؟

Бинмоӣ рахт , ки ҷон фишонам

بنمای رخت، که جان فشانم

эй онкии маро чу ҷон наоне

ای آنکه مرا چو جان نهانی

Хуштар буд аз ҳаёти сад бор

خوشتر بود از حیات صد بار

Дар пеши рухи ту ҷон фишонӣ

در پیش رخ تو جان فشانی

Магузор дилам ба дасти тимор

مگذار دلم به دست تیمار

Охир на ту дар миёни онӣ ?

آخر نه تو در میان آنی؟

Тақсир намекунад ғами ту

تقصیر نمی‌کند غم تو

Ғам мехӯрдам ба ройгонӣ

غم می‌خوردم به رایگانی

Бо ӣнҳама , ҳам ғами ту мо ро

با اینهمه، هم غم تو ما را

Хуштар зи ҳазор шодмонӣ

خوشتر ز هزار شادمانی

Аз ёди лаби ту ошиқон ро

از یاد لب تو عاشقان را

Ҳар лаҳзаи ҳазор Комронӣ

هر لحظه هزار کامرانی

Ҷонҳоти фидо , ки аз латофат

جانهات فدا، که از لطافت

Осоиши садҳазори ҷонӣ

آسایش صدهزار جانی

Ҳар васф ки дар замирам ояд

هر وصف که در ضمیرم آید

Чун дрнгрми варои онӣ

چون درنگرم ورای آنی

Оҷиз шудам аз баёни васфат

عاجز شدم از بیان وصفت

Зеро ки ту бартар аз беоне

زیرا که تو برتر از بیانی

Ҳоли ман нотавони ту доне

حال من ناتوان تو دانی

Гар беҳтар азин кунӣ туоне

گر بهتر ازین کنی توانی

Он дил ки ба бӯати зинда май буд

آن دل که به بوت زنده می بود

Инак ба ту дод зиндагонӣ

اینک به تو داد زندگانی

Тан монад кунун ва ним ҷонӣ

تن ماند کنون و نیم جانی

Он ҳам чу ғамат , чунон ки доне

آن هم چو غمت، چنان که دانی

Бе рӯй ту нестам хушу шод

بی‌روی تو نیستم خوش و شاد

Бе ту чаҳ хушӣу шодмонӣ ?

بی‌تو چه خوشی و شادمانی؟

Бе ту сар зиндагӣ надорам

بی تو سر زندگی ندارم

Бе ту чаҳ хушӣу шодмонӣ ?

بی‌تو چه خوشی و شادمانی؟