Дили туро дӯсттар з ҷон дорад

دل تو را دوست‌تر ز جان دارد

Ҷони зи баҳри ту дар миён дорад

جان ز بهر تو در میان دارد

Гар кунад ҷон ба ту нисор маранҷ

گر کند جان به تو نثار مرنج

Чаҳ кунад ? дастрас ҳамон дорад

چه کند؟ دسترس همان دارد

Бо ғамат зон хушам ки ҷони маро

با غمت زان خوشم که جان مرا

Ғамат ҳар лаҳза шодмон дорад

غمت هر لحظه شادمان دارد

Бар дилами бори ҳиҷр пеш манеҳ

بر دلم بار هجر پیش منه

Охири ин хаста низ ҷон дорад

آخر این خسته نیز جان دارد

Рухи зи муштоқи худ ниҳон чаҳ кунӣ

رخ ز مشتاق خود نهان چه کنی

Ончунон рух касе ниҳон дорад ?

آنچنان رخ کسی نهان دارد؟

Бар рухи ту тавон фишондани ҷон

بر رخ تو توان فشاندن جان

Ростиро рухи ту он дорад

راستی را رخ تو آن دارد

Бо хаёли лаби ту дӯши дилам

با خیال لب تو دوش دلم

Гуфт : ҷони азми он ҷаҳон дорад

گفت: جان عزم آن جهان دارد

Бӯсае даҳ маро , ки нӯши лабат

بوسه‌ای ده مرا، که نوش لبت

Лиззати айш ҷовдон дорад

لذت عیش جاودان دارد

Аз сар хашм гуфт чашми ту : давр

از سر خشم گفت چشم تو: دور

На касе бӯса ройгон дорад

نه کسی بوسه رایگان دارد

Хуш барошуфт зулфи ту ки : хамӯш

خوش برآشفت زلف تو که: خموش

Зиндагонии туро зиён дорад

زندگانی تو را زیان دارد

Каз шукри хоби дида маъзӯр аст

کز شکر خواب دیده معذور است

Дар даруни ҷон нотавон дорад

در درون جان ناتوان دارد

Марҳамӣ , пеш аз онкӣ аз ту дилам

مرهمی، پیش از آنکه از تو دلم

Пеши садри ҷаҳон фиғон дорад

پیش صدر جهان فغان دارد

Арши бобӣ , ки меҳри ҳиммат ӯ

عرش بابی، که مهر همت او

Бартар аз арш ошён дорад

برتر از عرش آشیان دارد

Раҳнамое , ки партави нураш

رهنمایی، که پرتو نورش

Равшан атроф кун факон дорад

روشن اطراف کن فکان دارد

Зон сӯии коинот саҳройӣ аст

زان سوی کاینات صحرایی است

ӯ дар он ломакон макон дорад

او در آن لامکان مکان دارد

Сабақам алкитоб ме гирад

سبق ام‌الکتاب می‌گیرد

Лавҳи маҳфӯзи худ равон дорад

لوح محفوظ خود روان دارد

Шамае аз насими ахлоқаш

شمه‌ای از نسیم اخلاقش

Равзаи гулшан ҷинон дорад

روضهٔ گلشن جنان دارد

Заррае аз фурӯғи анвораш

ذره‌ای از فروغ انوارش

Офтоб шррФшон дорад

آفتاب شررفشان دارد

Буии халқи Муҳамад он бӯед

بوی خلق محمد آن بوید

Ки дар он равзае қирон дорад

که در آن روضه‌ای قران دارد

Сарфарози он касе буд ки чу чарх

سرفراز آن کسی بود که چو چرخ

Бар дараш сар бар остон дорад

بر درش سر بر آستان دارد

Хоки даргоҳ ӯ касе бӯсад

خاک درگاه او کسی بوسد

Каз фалаки ҳафт нардбон дорад

کز فلک هفت نردبان دارد

Пеш ӯ меҳр чун замини бӯсад

پیش او مهر چون زمین بوسد

Зебад ар сар бар осмон дорад

زیبد ار سر بر آسمان دارد

Реза чинӣаст аз сари хониш

ریزه چینی است از سر خوانش

Осмон гарчи ҳафт хон дорад

آسمان گرچه هفت خوان دارد

Бскаҳ бар хон ӯ нўолаҳи рабӯд

بسکه بر خوان او نواله ربود

Дар бағал зон дўтоӣ нон дорад

در بغل زان دوتای نان دارد

Чошнии гир ӯ буд ризвон

چاشنی گیر او بود رضوان

Қудсёнро чу миҳмон дорад

قدسیان را چو میهمان دارد

Гирди хок дараш нагардад дев

گرد خاک درش نگردد دیو

Зонка ҷбрил ошён дорад

زانکه جبریل آشیان دارد

Бигурезад зи сояаш шайтон

بگریزد ز سایه‌اش شیطان

зи онкӣ аз нур соябон дорад

ز آنکه از نور سایبان دارد

Наҳаросад зи бими гурги аду

نهراسد ز بیم گرگ عدو

Рамае кӯ чу ту шубон дорад

رمه‌ای کو چو تو شبان دارد

Бар сар омад зи ҷумлаи оламён

بر سر آمد ز جمله عالمیان

Бскаҳ ӯ илм бекарон дорад

بسکه او علم بی‌کران دارد

Бар сар ояд писари зи аҳли замон

بر سر آید پسر ز اهل زمان

Чу падари соҳиб алзмон дорад

چو پدر صاحب‌الزمان دارد

Фатҳ гардад зи фазл ӯ он дар

فتح گردد ز فضل او آن در

Каз ҷаҳон рӯй сӯй он дорад

کز جهان روی سوی آن دارد

Мнъмо , зикри шукри ту пайваст

منعما، ذکر شکر تو پیوست

Хотирам бар сар забон дорад

خاطرم بر سر زبان دارد

Лек изҳор , шарт ошиқ нест

لیک اظهار، شرط عاشق نیست

Магар аз шавқи дил , тапон дорад

مگر از شوق دل، تپان دارد

Зинда кардӣ шикастаро ба се байт

زنده کردی شکسته را به سه بیت

Каз дами исавӣ нишон дорад

کز دم عیسوی نشان دارد

Ҳрзи ҷони сохтам се байти ту ро

حرز جان ساختم سه بیت تو را

Ки зи сад фитна дар амон дорад

که ز صد فتنه در امان دارد

Хаста чун хонд назми ту , зи тараб

خسته چون خواند نظم تو، ز طرب

Пай бар фарқ Фрқдон дорад

پی بر فرق فرقدان دارد

Гар кунад фахр бар ҷаҳон , расадаш

گر کند فخر بر جهان، رسدش

Ки мураббӣ меҳрбон дорад

که مربی مهربان دارد

Хостам то ҷавоб гӯям , ақл

خواستم تا جواب گویم، عقل

Гуфт : ки тоқат ва тавон дорад ?

گفت: که طاقت و توان دارد؟

Оҷиз ояд зи дасти мадҳу саноат

عاجز آید ز دست مدح و ثنات

Ҳар ки по дар раҳ баён дорад

هر که پا در ره بیان دارد

Дар мадҳи ту чун занам ? ки зи ғам

در مدح تو چون زنم؟ که ز غم

Хотирами қуфл бар даҳон дорад

خاطرم قفل بر دهان دارد

Бод аз анвори ту ҷаҳони равшан

باد از انوار تو جهان روشن

То ҷаҳони нури з ахтарон дорад

تا جهان نور ز اختران دارد