эй боди сабо , ба кӯии он ёр

ای باد صبا، به کوی آن یار

Гар бар гузарии зи бандаи ёди ор

گر بر گذری ز بنده یاد آر

Вари ҳеҷ маҷол гуфт ёбӣ

ور هیچ مجال گفت یابی

Пайғоми ман шикастаи бгзор

پیغام من شکسته بگزار

Бо ёр бигӯӣ кони шикаста

با یار بگوی کان شکسته

Ин хастаи ҷигар , ғарибу ғами хор

این خسته جگر، غریب و غم‌خوار

Чун аз ту надид чораи хеш

چون از تو ندید چارهٔ خویش

Бечора бимонад бе ту ночор

بیچاره بماند بی‌تو ناچار

Хуршед рахт надид рӯзӣ

خورشید رخت ندید روزی

Бенур бимонад дар шаби тор

بی‌نور بماند در شب تار

Неи ин шаб тира дид равшан

نی این شب تیره دید روشن

Неи хуфтаи аду , на бахти бедор

نی خفته عدو، نه بخت بیدار

намекард шабӣ ба рӯзи кохр

می‌کرد شبی به روز کاخر

Рӯзии бишавад ки ба шавад кор

روزی بشود که به شود کار

Кораш чу ба ҷон расед мегуфт :

کارش چو به جان رسید می‌گفت:

К-эй карда ба теғи ҳиҷрами аФгор

کای کرده به تیغ هجرم افگار

эй карда ба коми дшмнонм

ای کرده به کام دشمنانم

Бо ёри чунин , чунин кунад ёр ?

با یار چنین، چنین کند یار؟

Охири назарӣ ба ҳол ман кун

آخر نظری به حال من کن

Бингар ки : чигуна бе туами зор ?

بنگر که: چگونه بی‌توام زار؟

Як боргим макун фаромӯш

یک بارگیم مکن فراموش

Ёди ори зи ман шикаста , ёди ор

یاد آر ز من شکسته، یاد آر

Мозори зи ман , ки ҳеҷ ҳеҷам

مآزار ز من، که هیچ هیچم

Аз ҳеҷ , касе нагирад озор

از هیچ، کسی نگیرد آزار

Ман нек бидам , ту некуӣ кун

من نیک بدم، تو نیکویی کن

эй нек , бидам , ба нек бурдор

ای نیک، بدم، به نیک بردار

Бигзор ки бигузарам ба Кувайт

بگذار که بگذرم به کویت

Икдми з сегон кӯем ингор

یکدم ز سگان کویم انگار

Бгзоштми ин ҳадис , каз ман

بگذاشتم این حدیث، کز من

Доранд сегон кӯии ту ор

دارند سگان کوی تو عار

Пиндор ки мушт хок бошам

پندار که مشت خاک باشم

Зери қадами саг дарат хор

زیر قدم سگ درت خوار

Алқсаҳ ба ҷонам аз ироқӣ

القصه به جانم از عراقی

Магузор , казу намонад осор

مگذار، کزو نماند آثار

Болҷмлаҳ ту бошӣ ва ту гӯйӣ

بالجمله تو باشی و تو گویی

ӯ кам кунад аз миёнаи гуфтор

او کم کند از میانه گفتار