Рухи сӯй харобот ниҳодем дгрбор
رخ سوی خرابات نهادیم دگربار
Дар дом харобот фитодем дгрбор
در دام خرابات فتادیم دگربار
Аз баҳри яке ҷуръаи ду сад тавба шикастем
از بهر یکی جرعه دو صد توبه شکستیم
Дар дайри Муғон рӯза кушодем дгрбор
در دیر مغان روزه گشادیم دگربار
Дар кунҷи хароботи яке муғи бачаи дидем
در کنج خرابات یکی مغبچه دیدیم
Дар пеши Рахш сар биниҳодем дгрбор
در پیش رخش سر بنهادیم دگربار
Он дил ки ба сад ҳилаи зи хубони брбўдим
آن دل که به صد حیله ز خوبان بربودیم
Дар дасти яке муғи бачаи додеми дгрбор
در دست یکی مغبچه دادیم دگربار
Як бор надидем Рахши вази ғами ишқаш
یک بار ندیدیم رخش وز غم عشقش
Садбор бамурдему бзодими дгрбор
صدبار بمردیم و بزادیم دگربار
Дидем ки бе ишқи Рахш зиндагӣӣ нест
دیدیم که بیعشق رخش زندگیی نیست
Бе ишқи Рахш зинда мабодем дгрбор
بیعشق رخش زنده مبادیم دگربار
Ғам бар дили мо тохтан оварад зи ишқаш
غم بر دل ما تاختن آورد ز عشقش
Бо ин ҳамаи ғам , байн ки чаҳ шодем дгрбор
با این همه غم، بین که چه شادیم دگربار
Шуд дар сари савдои Рахши дайну дили мо
شد در سر سودای رخش دین و دل ما
Бингар , дил ва дайн дода ба бодайми дгрбор
بنگر، دل و دین داده به بادیم دگربار
Ишқаш ба зиёни баради салоҳу вараъи мо
عشقش به زیان برد صلاح و ورع ما
Инак ҳама дар айн фасодем дгрбор
اینک همه در عین فسادیم دگربار
Бо нестии худ ҳама бо қимат ва қадарем
با نیستی خود همه با قیمت و قدریم
Бо ҳастӣ худ ҷумла касодем дгрбор
با هستی خود جمله کسادیم دگربار
То ҳаст ироқӣ ҳама ҳастем мурӣдаш
تا هست عراقی همه هستیم مریدش
Чун нест шавад , ҷумла муродем дгрбор
چون نیست شود، جمله مرادیم دگربار