Об ҳайвонаст , он лаб , ё шукр ?

آب حیوان است، آن لب، یا شکر؟

ё сиришта оби ҳайвон бо шукр ?

یا سرشته آب حیوان با شکر؟

Не хато гуфтам : куҷо лиззат диҳад

نی خطا گفتم: کجا لذت دهد

Оби ҳайвони пеши он лаб ё шукр ?

آب حیوان پیش آن لب یا شکر؟

Кас нагӯяд нӯши ҷонҳоро набот

کس نگوید نوش جان‌ها را نبات

Кас нахонд ҷони ширинро шукр

کس نخواند جان شیرین را شکر

Лаъли ту шукр тавон гуфт , ар буд

لعل تو شکر توان گفت، ار بود

Кавсару таснӣми ҷонафзо шукр

کوثر و تسنیم جان افزا شکر

Қӯт ҷонасту ҳаёти ҷовдон

قوت جان است و حیات جاودان

Нест ёри лаъли ту танҳо шукр

نیست یار لعل تو تنها شکر

эй ба рашк аз лаъли ту оби ҳаёт

ای به رشک از لعل تو آب حیات

Ваии хаҷал зон лаъли шкрхои шукр

وی خجل زان لعل شکرخا شکر

Вомиқ ар дидӣ лаби ширини ту

وامق ار دیدی لب شیرین تو

Худ нҷстӣ аз лаби узрои шукр

خود نجستی از لب عذرا شکر

Номи ту то бар забони мо гузашт

نام تو تا بر زبان ما گذشت

Май гудозад дар даҳони мо шукр

می‌گدازد در دهان ما شکر

Аз лабу дандони ту дар ҳайратам

از لب و دندان تو در حیرتم

То гуҳар чун мекунад пайдои шукр ?

تا گهر چون می‌کند پیدا شکر؟

То даҳонати шкрстони гашту лаб

تا دهانت شکرستان گشت و لب

Дар ҷаҳон тангаст чун дилҳо шукр

در جهان تنگ است چون دلها شکر

Ман чаро савдое лаълат шудам

من چرا سودایی لعلت شدم

Аз мизоҷ ар май баради савдои шукр ?

از مزاج ار می‌برد سودا شکر؟

Гирди лаъли ту ҳаме гардад набот

گرد لعل تو همی گردد نبات

Не , тамаъ дорад аз он лабҳо шукр

نی، طمع دارد از آن لبها شکر

Гирд бар гирди лаби ширини ту

گرد بر گرد لب شیرین تو

Тӯтӣони байни ҷумлаи сар то пои шукр

طوطیان بین جمله سر تا پا شکر

Лаълу гуфтори ту бо ҳам дар хур аст

لعل و گفتار تو با هم در خور است

Бошад ореи нойиби ҳалвои шукр

باشد آری نایب حلوا شکر

Табъи ман ширин шуд аз ёди лабат

طبع من شیرین شد از یاد لبت

эй аҷаб , чун мешавад дарёи шукр ?

ای عجب، چون می‌شود دریا شکر؟

Лафзи ширини ироқӣ чун лабат

لفظ شیرین عراقی چون لبت

намефишонд дар сухан ҳар ҷои шукр

می‌فشاند در سخن هر جا شکر