эй умеди ҷон , аноят аз ироқии вомгир

ای امید جان، عنایت از عراقی وامگیر

Чораи сози онро ки аз ту несташ як дами гзир

چاره ساز آن را که از تو نیستش یک دم گزیر

Монда дар тӣаи фироқам , рҳнмоё , раҳ намой

مانده در تیه فراقم، رهنمایا، ره نمای

Ғарқаи дарёии ҳиҷрам , дстгиро , дасти гир

غرقهٔ دریای هجرم، دستگیرا، دست گیر

Дар дили зорам назар кун , каз ғамат омад ба ҷон

در دل زارم نظر کن، کز غمت آمد به جان

Чора кун , ҷоно , ки шуд дар дасти ҳиҷронати асир

چاره کن، جانا، که شد در دست هجرانت اسیر

Сӯй ман бингар , ки умрӣ бар умеди як назар

سوی من بنگر، که عمری بر امید یک نظر

Мондаам чун хок бар хок дарат хору ҳақир

مانده‌ام چون خاک بر خاک درت خوار و حقیر

Аз ту бӯ ноёфта , на роҳатии дидаи зи умр

از تو بو نایافته، نه راحتی دیده ز عمر

Сохта бо дард бе дармони ту , мискини фақир

ساخته با درد بی‌درمان تو، مسکین فقیر

Дил ки савдои ту май пухти орзӯяш хом монад

دل که سودای تو می‌پخت آرزویش خام ماند

Кӯи танури орзӯ то андар ӯ бандами фатир ?

کو تنور آرزو تا اندر او بندم فطیر؟

Дояи меҳрат ба шери лутф парвардааст ҷон

دایهٔ مهرت به شیر لطف پرورده است جان

Ширхора чун зайд , каш боз гирад дояи шер ?

شیرخواره چون زید، کش باز گیرد دایه شیر؟

зи офтоби меҳр бар дили сояи аФгн , то шавад

ز آفتاب مهر بر دل سایه افگن، تا شود

Дар ҳавои меҳр рӯй ту чу зарраи мстнир

در هوای مهر روی تو چو ذره مستنیر

Гар фитад бар хоки тираи партави акси рахт

گر فتد بر خاک تیره پرتو عکس رخت

Гардад андари ҳол ҳар зарра чу хуршеди мунир

گردد اندر حال هر ذره چو خورشید منیر

Вари насими лутфи ту бар оташи дӯзахи вазад

ور نسیم لطف تو بر آتش دوزخ وزد

Хуштар аз хулд барин гардад даракҳои съир

خوشتر از خلد برین گردد درک‌های سعیر