Боз дар доми бало афтода ам

باز در دام بلا افتاده‌ام

Боз дар чанги ъно афтода ам

باز در چنگ عنا افتاده‌ام

Ин ҳамаи ғам зон сӯии ман рӯи ниҳод

این همه غم زان سوی من رو نهاد

Каз рухи дилбари ҷудо афтода ам

کز رخ دلبر جدا افتاده‌ام

Ёди новирди оннигор бе вафо

یاد ناورد آن نگار بی‌وفا

Аз ман бечора , то афтода ам

از من بیچاره، تا افتاده‌ام

Даст ман нагирифт рӯзӣ аз карам

دست من نگرفت روزی از کرم

То зи даст ӯ зи по афтода ам

تا ز دست او ز پا افتاده‌ام

Нанг медорад зи дарвешии ман

ننگ می‌دارد ز درویشی من

Чун кунам ? чун бенаво афтода ам

چون کنم؟ چون بینوا افتاده‌ام

Бар дарашгар муфлисонро бор нест

بر درش گر مفلسان را بار نیست

Пас ман мискин чаро афтодаам ?

پس من مسکین چرا افتاده‌ام؟

Ҳам ним навмед аз даргоҳ ӯ

هم نیم نومید از درگاه او

Гарчи дарвешу гадо афтода ам

گرچه درویش و گدا افتاده‌ام

Оқибат некӯ шавад корам , чу ман

عاقبت نیکو شود کارم، چو من

Бар сари кӯии раҷо афтода ам

بر سر کوی رجا افتاده‌ام

Ҳон ! ироқӣ , ғам махӯр , каз баҳри ту

هان! عراقی، غم مخور، کز بهر تو

Бар дар лутфи худо афтода ам

بر در لطف خدا افتاده‌ام