То кӣ ҳамаи мадҳ хеш гӯйем ?

تا کی همه مدح خویش گوییم؟

То чанд мурод хеш ҷӯйем ?

تا چند مراد خویش جوییم؟

Бар хираи қасида чанд хонем ?

بر خیره قصیده چند خوانیم؟

Беҳудаи фасона чанд гӯйем ?

بیهوده فسانه چند گوییم؟

эй дидаи биё , ки хӯни бгриим

ای دیده بیا، که خون بگرییم

Ваии бахт , биё , ки хуши бмўиим

وی بخت، بیا، که خوش بموییم

Моро чу ба ком душманон кард

ما را چو به کام دشمنان کرد

Он ёр ки дӯстдор ӯйем

آن یار که دوستدار اوییم

Нагузошт ки бо сегон кӯяш

نگذاشت که با سگان کویش

Гирди сари кӯй ӯ бпўиим

گرد سر کوی او بپوییم

Донам ки раво надорад он худ

دانم که روا ندارد آن خود

Каз боғи Рахши гулии ббўиим

کز باغ رخش گلی ببوییم

Зин ба набӯд , каз оби дида

زین به نبود، کز آب دیده

Хезему гилӣм худ бишӯйем ?

خیزیم و گلیم خود بشوییم؟

Гардӣаст ба роҳ дар , ироқӣ

گردی است به راه در، عراقی

Он гирди зи роҳи худ брўбим

آن گرد ز راه خود بروبیم