Шаҳрӣаст бузург ва мо дрўиим

شهری است بزرگ و ما دروییم

Обӣаст ҳаёт ва мо сбўиим

آبی است حیات و ما سبوییم

Бӯе ба машоми мо расида аст

بویی به مشام ما رسیده است

Мо зинда бидон насим ва буием

ما زنده بدان نسیم و بوییم

Бозичаи мадон , ту хоҷа , мо ро

بازیچه مدان، تو خواجه، ما را

Мо аз сифат ҷалол ӯйем

ما از صفت جلال اوییم

Чавгони ҳаёт то бихӯрадем

چوگان حیات تا بخوردیم

Дар роҳ ба сари давон чу гӯйем

در راه به سر دوان چو گوییم

То хуии сифот ӯ гирифтем

تا خوی صفات او گرفتیم

Нашнохт касе ки дар чаҳ хуйем ?

نشناخت کسی که در چه خوییم؟

намегуфт ироқӣ аз сари сӯз :

می‌گفت عراقی از سر سوز:

Мо низ барои гуфт ва гӯйем

ما نیز برای گفت و گوییم