То зхўбии дили зи ман брбўдаҳ Эй

تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای

Кмтрк бар ҷони ман бахшуда Эй

کمترک بر جان من بخشوده‌ای

То маро бар хеш ошиқ карда Эй

تا مرا بر خویش عاشق کرده‌ای

Рӯй хуби худ ба ман нанамуда Эй

روی خوب خود به من ننموده‌ای

Бар ман мискин наме бахше , магар

بر من مسکین نمی‌بخشی، مگر

Нолаҳои зори ман ншнўдаҳ эй ?

ناله‌های زار من نشنوده‌ای؟

Аз вафоу дӯстӣ кам карда Эй

از وفا و دوستی کم کرده‌ای

Дар ҷафоу душмании афзӯда Эй

در جفا و دشمنی افزوده‌ای

Кӣ хабар бошад туро аз ҳоли ман ?

کی خبر باشد تو را از حال من؟

Ман чунин дар ранҷ ва ту осӯда Эй

من چنین در رنج و تو آسوده‌ای

Кошкӣ донстмии борӣ ки ту

کاشکی دانستمی باری که تو

Ҳеҷ бо ман як нафас хуш бӯдае ?

هیچ با من یک نفس خوش بوده‌ای؟

То дар худ бар ироқии баста Эй

تا در خود بر عراقی بسته‌ای

Сад дар аз меҳнат бирав багушӯда Эй

صد در از محنت برو بگشوده‌ای

Кошкӣ донстмии борӣ ки ту

کاشکی دانستمی باری که تو

Бо ироқии як нафас хуш бӯдае ?

با عراقی یک نفس خوش بوده‌ای؟