Пушт бар рӯзгор бояд кард

پشت بر روزگار باید کرد

Рӯй дар рӯй ёр бояд кард

روی در روی یار باید کرد

Чун зи рухсор парда баргирад

چون ز رخسار پرده برگیرد

Дар дамаши ҷони нисор бояд кард

در دمش جان نثار باید کرد

Пеши шамъи Рахш чу парвона

پیش شمع رخش چو پروانه

Сӯхтани ихтиёр бояд кард

سوختن اختیار باید کرد

Аз паии як назора бар дар ӯ

از پی یک نظاره بر در او

Солҳо интизор бояд кард

سال‌ها انتظار باید کرد

То кунад ёр рӯй дар рӯят

تا کند یار روی در رویت

Дилати ойӣнаи вор бояд кард

دلت آیینه‌وار باید کرد

Тот дар бутаи зори бгдозд

تات در بوته‌زار بگدازد

Қалби худро айёр бояд кард

قلب خود را عیار باید کرد

То наад бар сарати азизии пой

تا نهد بر سرت عزیزی پای

Хеш , чун хоки хор бояд кард

خویش، چون خاک خوار باید کرد

Вари ту худро зи хок ба доне

ور تو خود را ز خاک به دانی

Худ туро сангсор бояд кард

خود تو را سنگسار باید کرد

То диҳии бӯса бар кафи поиш

تا دهی بوسه بر کف پایش

Хештанро ғубор бояд кард

خویشتن را غبار باید کرد

Душмании кати зи дӯст во дорад

دشمنی کت ز دوست وا دارد

Зудат аз ваии фирор бояд кард

زودت از وی فرار باید کرد

Вари зи чашмати ниҳон буд душман

ور ز چشمت نهان بود دشمن

Пас ду чашмати чаҳор бояд кард

پس دو چشمت چهار باید کرد

Душмани худ туе , чу дар нигарӣ

دشمن خود تویی، چو در نگری

Бо худати корзор бояд кард

با خودت کارزار باید کرد

Чун ироқии зи дасти худ фарёд

چون عراقی ز دست خود فریاد

Ҳар дамати садҳазор бояд кард

هر دمت صدهزار باید کرد