Пайвастаи сабуру ранҷ каш ме бошам

پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم

Вндри паии ошиқон турш ме бошам

وندر پی عاشقان ترش می‌باشم

Дил дар ду ҷаҳон ҳеҷ нахоҳам бастан

دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن

Бо онкии маро хушаст хуш ме бошам

با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم