эй манзили дӯст , хуши ҳавои дорӣ

ای منزل دوست، خوش هوایی داری

Пайдост ки буии ошнои дорӣ

پیداست که بوی آشنایی داری

Хоки кафи ту чу серума дар дидаи кашам

خاک کف تو چو سرمه در دیده کشم

Зеро ки нишон аз кафи поеи дорӣ

زیرا که نشان از کف پایی داری