эй зада хаймаи ҳудусу қадам

ای زده خیمهٔ حدوث و قدم

Дар саропардаи вуҷӯду адам

در سراپردهٔ وجود و عدم

Ҷузи ту каси воқифи вуҷӯд ту нест

جز تو کس واقف وجود تو نیست

Ҳам туе рози хешро муҳаррам

هم تویی راز خویش را محرم

Аз ту ғоиб набӯдаам як рӯз

از تو غایب نبوده‌ام یک روز

Вази ту холӣ набӯдаам як дам

وز تو خالی نبوده‌ام یک دم

Он гуруҳе ки аз ту бохабаранд

آن گروهی که از تو باخبرند

Бар ду олам кашидаанд рақам

بر دو عالم کشیده‌اند رقم

Пеши дарёии кибриёӣ ту ҳаст

پیش دریای کبریای تو هست

Ду ҷаҳон кам зи қатрае шабнам

دو جهان کم ز قطره‌ای شبنم

Бе вуҷӯдати ҷаҳон вуҷӯд надошт

بی‌وجودت جهان وجود نداشت

Аз ҷамол ту шуд ҷаҳони хуррам

از جمال تو شد جهان خرم

Чун таҷаллӣаст дар ҳамаи кисват

چون تجلی است در همه کسوت

Ошкораст дар ҳамаи олам

آشکار است در همه عالم

То маро аз ту додаанд хабар

تا مرا از تو داده‌اند خبر

Аз худам нест огаҳии дигар

از خودم نیست آگهی دیگر

Сар ба девонагӣ бар оварадам

سر به دیوانگی بر آوردم

То ниҳодам ба кӯии ишқи ту сар

تا نهادم به کوی عشق تو سر

То зи хок дар ту давр шудам

تا ز خاک در تو دور شدم

Ғарқаи гаштами миёни хӯни ҷигар

غرقه گشتم میان خون جگر

Хоки пои ту май кашам дар чашм

خاک پای تو می‌کشم در چشم

Дарси ишқ ту мекунам аз бар

درس عشق تو می‌کنم از بر

Ҷузи ту кас нест дар сарои вуҷӯд

جز تو کس نیست در سرای وجود

Назар инаст пеши аҳли назар

نظر این است پیش اهل نظر

Гоҳи воҳид , гуҳии касӣри шӯй

گاه واحد، گهی کثیر شوی

Ин сухани ақл чун кунад бовар ?

این سخن عقل چون کند باور؟

Пеши арбоби сӯрату маънӣ

پیش ارباب صورت و معنی

Ҳаст аз офтоби равшан тар

هست از آفتاب روشن‌تر

Гар шабии доманат ба дасти орм

گر شبی دامنت به دست آرم

То қиёмати з даст нагузорам

تا قیامت ز دست نگذارم

Гирди Кувайт ба фарқ май гирдам

گرد کویت به فرق می‌گردم

Беш азин нест дар ҷаҳони корам

بیش ازین نیست در جهان کارم

Гар маро аз сегон худ шимурӣ

گر مرا از سگان خود شمری

Ҳар ду олам ба ҳеҷ нишморам

هر دو عالم به هیچ نشمارم

Чун хаёлӣ шудам зи танҳоӣ

چون خیالی شدم ز تنهایی

То хаёли ту дар назар дорам

تا خیال تو در نظر دارم

Кори ман ҷузи нишот ва шодӣ нест

کار من جز نشاط و شادی نیست

То ба доми ғамати гирифторам

تا به دام غمت گرفتارم

Чун ба ҷузи ту касе наме байнам

چون به جز تو کسی نمی‌بینم

Ғайри азин бар забон наме орм

غیر ازین بر زبان نمی‌آرم

Ҳамаи олам чу акс сӯрат ӯст

همه عالم چو عکس صورت اوست

Биҷуз аз ӯ касе надорад дӯст

بجز از او کسی ندارد دوست

Ба муҷози ин ва он наҳй номаш

به مجاز این و آن نهی نامش

Ба ҳақиқат чу бенгарӣ ҳама ӯст

به حقیقت چو بنگری همه اوست

Шуд сабуи зарфи об дар таҳқиқ

شد سبو ظرف آب در تحقیق

Аҷаб инаст коб айн сабуаст

عجب این است کاب عین سبوست

Қатрау баҳри ҷуз яке набӯд

قطره و بحر جز یکی نبود

Оби дарё , чун бенгарӣ , аз ҷӯаст

آب دریا، چون بنگری، از جوست

Бар дилаши кашф кӣ шавад асрор ?

بر دلش کشف کی شود اسرار؟

Ҳар ки розӣ шавад зи мағз ба пӯст

هر که راضی شود ز مغز به پوست

Дар Рахш рӯй дӯст май байнам

در رخش روی دوست می‌بینم

Майли ман бо ҷамол ӯ зон рӯаст

میل من با جمال او زآن روست

Гарчи худ ғайр ӯ вуҷӯдӣ нест

گرچه خود غیر او وجودی نیست

Лекини исботи ин ҳадис накӯаст

لیکن اثبات این حدیث نکوست

То маро дида шуд ба рӯй ту боз

تا مرا دیده شد به روی تو باز

Доман аз ғайр ту кашидам боз

دامن از غیر تو کشیدم باز

Мурғи ҷони ман шикастаи дарун

مرغ جان من شکسته درون

Дар ҳавоӣ ту мекунад парвоз

در هوای تو می‌کند پرواز

Ишқи Фарҳоду талъати ширин

عشق فرهاد و طلعت شیرین

Сари Маҳмӯду хоки пои Аёз

سر محمود و خاک پای ایاز

Бикашигар з рӯй дилдорӣ

بکشی گر ز روی دلداری

Гиреҳ аз кори ман гушойии боз

گره از کار من گشایی باز

Ҳар нафас бо дили шикастаи ман

هر نفس با دل شکستهٔ من

Сухани ишқ худ кунӣ оғоз

سخن عشق خود کنی آغاز

Дар ҳақиқат ба ҷуз ту нест касе

در حقیقت به جز تو نیست کسی

Гарчи пӯшидае либоси муҷоз

گرچه پوشیده‌ای لباس مجاز

Гуфтам асрор ту бпушонам

گفتم اسرار تو بپوشانم

Бар забонами равонаи гашти ин роз

بر زبانم روانه گشت این راز

Соқио , бода аласт биор

ساقیا، بادهٔ الست بیار

То ба мебашиканем ранҷи хумор

تا به می بشکنیم رنج خمار

Он чунон мастам аз май ишқат

آن چنان مستم از می عشقت

Ки з мастӣ намешавам ҳушёр

که ز مستی نمی شوم هشیار

Бе камоли вуҷӯд ту набӯд

بی کمال وجود تو نبود

Ду ҷаҳонро ба ним ҷӯи миқдор

دو جهان را به نیم جو مقدار

Ҳотиф ғайб гуфт дар гӯшам

هاتف غیب گفت در گوشم

Ки : ба таҳқиқ бишинав эй гуфтор

که: به تحقیق بشنو ای گفتار

Аслу фаръи ҷаҳон вуҷӯд шумост

اصل و فرع جهان وجود شماست

Лӣси фии ?илдор ғайрикам диёр

لیس فی‌الدار غیرکم دیار

Бар забони фасеҳ май шинавам

بر زبان فصیح می‌شنوم

Аз ҳамаи коиноти ин асрор

از همه کاینات این اسرار

Ҳасани пӯшида буд зери ниқоб

حسن پوشیده بود زیر نقاب

Ишқи бардошт аз миёнаи ҳиҷоб

عشق برداشت از میانه حجاب

Ҳар ду дар рӯй хеш фитна шуданд

هر دو در روی خویش فتنه شدند

Ҳар ду бо ҳам шуданд масту хароб

هر دو با هم شدند مست و خراب

Дар хароботи ошиқӣ бо ҳам

در خرابات عاشقی با هم

Ҳар ду хӯрданд беқадаҳ май ноб

هر دو خوردند بی‌قدح می ناب

Ҳар киро ҳаст дидаи бедор

هر که را هست دیدهٔ بیدار

Наравад чашми бахт ӯ дар хоб

نرود چشم بخت او در خواب

Ҷузвро ҳаст сӯии кули рғиб

جزو را هست سوی کل رغیب

Қатраро ҳаст сӯй ӣам абвоб

قطره را هست سوی یم ابواب

Дидани ғайри ту хато бошад

دیدن غیر تو خطا باشد

Назар инаст пеши аҳли савоб

نظر این است پیش اهل صواب

Чун ба ҷузи худ касе наме бинад

چون به جز خود کسی نمی‌بیند

Зон ҷиҳат мекунад ба хеши хитоб

زان جهت می‌کند به خویش خطاب

эй зи акси рахти ҷаҳони равшан

ای ز عکس رخت جهان روشن

Ба хаёли ту чашми ҷони равшан

به خیال تو چشم جان روشن

Гашта аз рӯяти офтоби хаҷал

گشته از رویت آفتاب خجل

Шуда аз нурати осмони равшан

شده از نورت آسمان روشن

Ҳаст аз партави ҷамоли рахт

هست از پرتو جمال رخت

Аз макон то бломкони равшан

از مکان تا بلامکان روشن

Ба забони шарҳ ишқ натавон гуфт

به زبان شرح عشق نتوان گفت

Ки намегардад аз баёни равшан

که نمی‌گردد از بیان روشن

Гарчи худ ғайрро вуҷӯдӣ нест

گرچه خود غیر را وجودی نیست

Бар ироқӣ шуд ин замони равшан

بر عراقی شد این زمان روشن