Чун нанолам ? чаро нигарем зор ?

چون ننالم؟ چرا نگریم زار؟

Чун нимувем ? ки менаёбам ёр

چون نمویم؟ که می‌نیابم یار

Корам аз даст рафту даст аз кор

کارم از دست رفت و دست از کار

Дида бенур монаду дил бе ёр

دیده بی‌نور ماند و دل بی‌یار

Дили фигорам , чаро нигарем хӯн ?

دل فگارم، چرا نگریم خون؟

Дардмандам , чаро нанолам зор ?

دردمندم، چرا ننالم زار؟

Хок бар фарқи сар чаро накунам ?

خاک بر فرق سر چرا نکنم؟

Чун нишуем ба хӯни дили рухсор ?

چون نشویم به خون دل رخسار؟

Ёри ғорами з даст рафт , дареғ !

یار غارم ز دست رفت، دریغ!

Мондам , афсӯс , пой бар дами мор

ماندم، افسوس، پای بر دم مار

Офтобами зи хона берун шуд

آفتابم ز خانه بیرون شد

Манам имрӯзу ваҳшати шаби тор

منم امروز و وحشت شب تار

Ҳоли бечорае чигуна буд ?

حال بیچاره‌ای چگونه بود؟

Рафта аз сари Масеҳ ва ӯ бемор

رفته از سر مسیح و او بیمار

Худ ҳама хӯн гиристӣ бар ман

خود همه خون گریستی بر من

Будӣ ар дӯстии марои ғами хор

بودی ار دوستی مرا غم‌خوار

Равшаноӣ дида рафт , афсӯс !

روشنایی دیده رفت، افسوس!

Манам имрӯзу дидае хўнбор

منم امروز و دیده‌ای خونبار

Он чунонам ки душманам чу бидид

آن چنانم که دشمنم چو بدید

Зор бигирист бар дили ман , зор

زار بگریست بر دل من، زار

Хотири ошиқӣ чигуна буд

خاطر عاشقی چگونه بود

Ҳам дил аз дасти рафта , ҳам дилдор ?

هم دل از دست رفته، هم دلدار؟

Сӯхтами зи оташи ҷудоӣ ӯ

سوختم ز آتش جدایی او

Марҳамам нест ҷузи ғаму тимор

مرهمم نیست جز غم و تیمار

Рӯзу шаб хӯн гиристӣ бар ман

روز و شب خون گریستی بر من

Будӣ ар чашми бахти ман бедор

بودی ار چشم بخت من بیدار

Корам аз гиря рост ме нашавад

کارم از گریه راست می‌نشود

Чаҳ кунам ? чист чораи ин кор ?

چه کنم؟ چیست چارهٔ این کار؟

Дӯши пурсидам аз дили ғамгин :

دوش پرسیدم از دل غمگین:

Бе рухи ёр чунӣ , эй мискин ?

بی‌رخ یار چونی، ای مسکین؟

Дил бинолед зор ва гуфт : мапурс

دل بنالید زار و گفت: مپرس

Чаҳ даҳуми шарҳ ? ҳоли ман май байн

چه دهم شرح؟ حال من می‌بین

Чун буд ҳоли нотавони мӯрӣ

چون بود حال ناتوان موری

Ки кунад қасди каъба аз дар чин ?

که کند قصد کعبه از در چین؟

Зери чанги орадаши дамии симурғ

زیر چنگ آردش دمی سیمرغ

Барадаши бартар аз сипеҳри барин

بردش برتر از سپهر برین

Бози симурғ бар пурд ба ҳаво

باز سیمرغ بر پرد به هوا

Монад ӯ андари он мақоми ҳазин

ماند او اندر آن مقام حزین

Манам он мӯр , онкии симурғам

منم آن مور، آنکه سیمرغم

Мурғи арши ошён сидра нишин

مرغ عرش آشیان سدره نشین

Онкӣ кард аз қафаси чунон парвоз

آنکه کرد از قفس چنان پرواز

Косрш дар наёфт рӯҳи аломин

کاثرش در نیافت روح‌الامین

Чун ба гардиш намерасад ҷбрил

چون به گردش نمی‌رسد جبریل

Чаҳ аҷабгар нмондш ӯ ба замин ?

چه عجب گر نماندش او به زمین؟

Зебад ар бификанад қафаси симурғ

زیبد ار بفکند قفس سیمرغ

Бесадаф қадар ёфт дар смин ?

بی‌صدف قدر یافت در ثمین؟

Чун нагунҷед зер на парда

چون نگنجید زیر نه پرده

Шуд , саропарда зад ба алӣин

شد، سراپرده زد به علیین

Аз ҳудӯди сифот берун шуд

از حدود صفات بیرون شد

Вндри ақтор зот ёфт макин

وندر اقطار ذات یافت مکین

Шояд ар шавад дар ҷаҳон фиканем

شاید ار شود در جهان فکنیم

Гиря бар пер ва бар ҷавон фиканем

گریه بر پیر و بر جوان فکنیم

Растхезии з ҷон барангезем

رستخیزی ز جان برانگیزیم

Ғулғулӣ дар ҳама ҷаҳон фиканем

غلغلی در همه جهان فکنیم

Бар фурӯзем оташии зи дарун

بر فروزیم آتشی ز درون

Шӯришӣ дар ҷаҳонён фиканем

شورشی در جهانیان فکنیم

Санг бар синаи лаҳза лаҳза занем

سنگ بر سینه لحظه لحظه زنیم

Хок бар сар , замон замон фиканем

خاک بر سر، زمان زمان فکنیم

Оби ҳасрат равон кунем аз чашм

آب حسرت روان کنیم از چشم

Сайли хӯн дар ҳисор ҷон фиканем

سیل خون در حصار جان فکنیم

Ғарқ хӯнем , хез то худ ро

غرق خونیم، خیز تا خود را

Зини хатаргоҳ бар карон фиканем

زین خطرگاه بر کران فکنیم

Қадамӣ бар ҳаво наҳем , магар

قدمی بر هوا نهیم، مگر

Хештанро бар осмон фиканем

خویشتن را بر آسمان فکنیم

Аз паии ҷусту ҷӯй ӯ назарӣ

از پی جست و جوی او نظری

Дар риёзоти хуш ҷинон фиканем

در ریاضات خوش جنان فکنیم

Вар наёбем дар макон ӯ ро

ور نیابیم در مکان او را

Хештанро ба ломакон фиканем

خویشتن را به لامکان فکنیم

Мураккаби ишқи зери рони орем

مرکب عشق زیر ران آریم

Рахт аз он сӯй кун факон фиканем

رخت از آن سوی کن فکان فکنیم

Кони таманнои ҷони ҳайрони кӯ ?

کان تمنای جان حیران کو؟

Орзӯии дили мурӣдони кӯ ?

آرزوی دل مریدان کو؟

Мо ҳама ошиқем ва дӯст куҷост ?

ما همه عاشقیم و دوست کجاست؟

Дардмандем ҷумла , дармони кӯ ?

دردمندیم جمله ، درمان کو؟

Гирди майдони қудс бар гирдем

گرد میدان قدس بر گردیم

Кохри он шаҳсавори майдони кӯ ?

کاخر آن شهسوار میدان کو؟

Бар расем аз мавокиби арвоҳ

بر رسیم از مواکب ارواح

К-эии надимони хос , султони кӯ ?

کای ندیمان خاص، سلطان کو؟

Пеши мурғони арш лоба кунем

پیش مرغان عرش لابه کنیم

Кохри ин тахтро сулаймони кӯ ?

کاخر این تخت را سلیمان کو؟

Шоҳбози фазоӣ қудс куҷост ?

شاهباز فضای قدس کجاست؟

Офтоби сипеҳри ирфони кӯ ?

آفتاب سپهر عرفان کو؟

Партави офтоби сари қадам

پرتو آفتاب سر قدم

Дар сари ин ҳудуси тобони кӯ ?

در سر این حدوث تابان کو؟

Чанд ишорати худ , сариҳ кунем :

چند اشارت خود، صریح کنیم:

Ғўси дайн , қутби чархи имони кӯ ?

غوث دین، قطب چرخ ایمان کو؟

Матлаъи нур зулҷалол куҷост ?

مطلع نور ذوالجلال کجاست؟

Машриқи қудси файзи субҳони кӯ ?

مشرق قدس فیض سبحان کو؟

Хотами авлиёъи эмоми замон

خاتم اولیاء امام زمان

Муршиди садҳазори ҳайрони кӯ ?

مرشد صدهزار حیران کو؟

Соҳиби ҳақ , баҳоии олами қудс ,

صاحب حق، بهای عالم قدس،

Закариё , надими раҳмони кӯ ?

زکریا، ندیم رحمان کو؟

Кини дами он сарвари шумо бо мост

کین دم آن سرور شما با ماست

Зонка имрӯзи даст ӯ болост

زانکه امروز دست او بالاست

Даст ӯ дар ямини лам изл аст

دست او در یمین لم یزل است

Ртбтши бартари азу қиёс шумост

رتبتش برتر ازو قیاس شماست

Манзилаши саҳни қоб қавсин аст

منزلش صحن قاب قوسین است

Маҷлис ӯ работ ӯ аднии сет

مجلس او رباط او ادنی‌ست

Дар ҳавои ҳувияташи ҷавлон

در هوای هویتش جولان

Дар сарои ҳақиқаташи моўии сет

در سرای حقیقتش ماوی‌ست

Ҳар ду олами дарун қабза ӯст

هر دو عالم درون قبضهٔ اوست

Бор ӯ дар даруни сафаи мост

بار او در درون صفهٔ ماست

Гавҳар « кули ман алайҳои ?фон »

گوهر «کل من علیها فان»

Дар кафи ошноӣ баҳр бақост

در کف آشنای بحر بقاست

Гарчи дар ҷой нест , лек зи лутф

گرچه در جای نیست، لیک ز لطف

Ҳар куҷои кон талаб кунӣ онҷост

هر کجا کان طلب کنی آنجاست

Дида бояд ки ҷон тавонад дид

دیده باید که جان تواند دید

Варна ӯ дар ҳама ҷаҳон пайдост

ورنه او در همه جهان پیداست

Дар ҷаҳони офтоб тобон аст

در جهان آفتاب تابان است

Айб аз буму дидаи аъамии сет

عیب از بوم و دیدهٔ اعمی‌ست

Ҳар ки хоҳад ки рӯй ӯ бинад

هر که خواهد که روی او بیند

Гӯ : бибин рӯй ҷон , агар биност

گو: ببین روی جان، اگر بیناست

Дидаи рӯҳи байн ба даст оред

دیدهٔ روح بین به دست آرید

Гаратон орзӯӣ мавлоност

گرتان آرزوی مولاناست

эй гирифтаи вилоят аз ту низом

ای گرفته ولایت از تو نظام

Чун набувват ба Мустафо шудаи том

چون نبوت به مصطفی شده تام

Дидаи Мустафо ба ту равшан

دیدهٔ مصطفی به تو روشن

Шодмон аз ту анбиёии киром

شادمان از تو انبیای کرام

Ҳам ту матбӯъи авлиё ба қадам

هم تو مطبوع اولیا به قدم

Ҳам ту мабъуси анбиё ба мақом

هم تو مبعوث انبیا به مقام

Дили абдоли чокари ту зи ҷон

دل ابدال چاکر تو ز جان

Ҷони аўтод аз ду дидаи ғулом

جان اوتاد از دو دیده غلام

Бе ту мо бе муроди монда ва ту

بی‌تو ما بی‌مراد مانده و تو

Ёфта аз муроди худ ҳамаи ком

یافته از مراد خود همه کام

Ҳеҷ бошад ки аз фаромӯшӣ

هیچ باشد که از فراموشی

Ёди оре дар он хуҷастаи мақом ?

یاد آری در آن خجسته مقام؟

Чаҳ шавад гар кунад дар он ҳазрат

چه شود گر کند در آن حضرت

Наақсоро анояти ту тамом ?

ناقصی را عنایت تو تمام؟

Чаҳ кам ояд ки аз саховати ту

چه کم آید که از سخاوت تو

Кори бечора Эй шавад ба низом ?

کار بیچاره‌ای شود به نظام؟

эй рахти тоби офтоби азал

ای رخت تاب آفتاب ازل

Равшан аз ту қусӯри дори салом

روشن از تو قصور دار سلام

Зарра бе тоби меҳр чун бошад ?

ذره بی‌تاب مهر چون باشد؟

Ҳам чунонем берахту салом

هم چنانیم بی‌رخت و سلام

Бар ту анвори ҳақи муқарари бод

بر تو انوار حق مقرر باد

Ҳасан ӯ бар ту ҳрдми азҳари бод

حسن او بر تو هردم اظهر باد

Ба таҷаллии зот , талъати ту

به تجلی ذات، طلعت تو

Чун дилат , лаҳзаи лаҳзаи анвари бод

چون دلت، لحظه لحظه انور باد

Дар тараби хонаи висоли қадам

در طرب‌خانهٔ وصال قدم

Ҳар замонати сарвари дигари бод

هر زمانت سرور دیگر باد

зи инъикоси сафои оби рахт

ز انعکاس صفای آب رخت

Манзари қудсёни мунаввари бод

منظر قدسیان منور باد

Вази насими риёзи анфосат

وز نسیم ریاض انفاست

Ҷони рӯҳонӣони муаттари бод

جان روحانیان معطر باد

Ба ҷамолат , ки маҷмаъ ҳасан аст

به جمالت، که مجمع حسن است

Дидаи ҷони мо мунаввари бод

دیدهٔ جان ما منور باد

Ҳар саодат ки ҳосиласт ту ро

هر سعادت که حاصل است تو را

Дӯстони туро муяссари бод

دوستان تو را میسر باد

Ҳафт фарзанди ту , ки аўтоднд ,

هفت فرزند تو، که اوتادند،

Ҳар як ғўси ҳафт кишвари бод

هر یک غوث هفت کشور باد

Қутбашони садри сафаи малакӯт

قطبشان صدر صفهٔ ملکوت

Ки мақомаши зи арши бартари бод

که مقامش ز عرش برتر باد

Бар сари кӯй ҳар яке гардун

بر سر کوی هر یکی گردون

Чун ироқии каминаи чокари бод

چون عراقی کمینه چاکر باد

Давҳаи равзаи мунаввари ту

دوحهٔ روضهٔ منور تو

Рашки гулзори хулди азҳри бод

رشک گلزار خلد ازهر باد