Шукру сипоси мавҷӯдиро ки аъёни ашёъро ба зуҳӯри нури хеши бнўохт , ки « аллٰаҳи нури алсмўоти волорз »у илми ишқ дар кишвар ошиқӣ барафрӯхт ва ба маъшӯқии дртохт , ки « иҳбҳму иҳбўнаҳ »у нақшу асари ғайр аз басит мамлакат ҳастӣ бипардохт ки « лоолаҳи маъаи аллٰаҳ » .

شکر و سپاس موجودی را که اعیان اشیاء را به ظهور نور خویش بنواخت، که «اللّٰه نور السموات والارض» و علم عشق در کشور عاشقی برافروخت و به معشوقی درتاخت، که «یحبهم و یحبونه» و نقش و اثر غیر از بسیط مملکت هستی بپرداخت که «لااله مع‌اللّٰه».

Ва салавоти ғайримутаноҳӣ бар ҳазрати афзали алрслу акмали алкмл , мҳмдолмстФӣ - слии аллٰаҳи алайҳи вслм -у асҳобу хлФоء ӯ бод .

و صلوات غیرمتناهی بر حضرت افضل‌الرسل و اکمل‌الکمل، محمدالمصطفی - صلی‌اللّٰه علیه وسلم- و اصحاب و خلفاء او باد.

Аммо баъд : ин калимотӣ чандаст , аз мусталаҳоту нбзаҳ эй аз машҳурот ки дар миёни тайифаи мутасаввифа - идаами аллٰаҳи бтўФиқаҳ - дар насру назми ворид ва воқеъаст ва дар ин рисолаи он бар се матлаб банно афтод .

اما بعد: این کلماتی چند است، از مصطلحات و نبذه‌ای از مشهورات که در میان طایفۀ متصوفه- ایدهم اللّٰه بتوفیقه- در نثر و نظم وارد و واقع است و در این رساله آن بر سه مطلب بنا افتاد.