Алҳмдллаҳи алзии нури ваҷҳи ҳабибаи бтҷлёти алҷмоли Фтлоломнаҳи нуро ,у абсри фӣаи ғоёти алкмоли ФФрҳ ба срўро , Фсдраҳи алии ядау соФоаҳу одами лами икни шиӣои мзкўроу лои алқлми котбоу лооллўҳи мстўро , Фҳўи махзани кнзолўҷўду мифтоҳи хзоини алҷўду қиблаи алўоҷду алмўҷўду соҳиби лўоءи алҳмду алмқоми алмҳмўд , алзии лисони мартабатаи иқўл :
الحمدلله الذی نور وجه حبیبه بتجلیات الجمال فتلالا منه نوراً، و ابصر فیه غایات الکمال ففرح به سروراً، فصدره علی یده و صافاه و آدم لم یکن شیئاًمذکورا و لا القلم کاتباً و لااللوح مسطوراً، فهو مخزن کنزالوجود و مفتاح خزاین الجود و قبلة الواجد و الموجود و صاحب لواء الحمد و المقام المحمود، الذی لسان مرتبته یقول:
Вониўи ани канти бен одами сувара
وانی و ان کنت بن آدم صورة
ФлиФиаҳи маънии шоҳиди бобўтӣ
فلی فیه معنی شاهد بابوتی
шеър
شعر
Гуфто ба сӯрат ар чаҳ зи авлоди одамам
گفتا به صورت ار چه ز اولاد آدمم
Аз рӯй мартабат ба ҳамаи ҳоли бартарам
از روی مرتبت به همه حال برترم
Чун бингарам дар оинаи акси ҷамоли хеш
چون بنگرم در آینه عکس جمال خویش
Гардад ҳамаи ҷаҳон ба ҳақиқати мусаввирам
گردد همه جهان به حقیقت مصورم
Хуршеди осмони зуҳӯрам , аҷаби мадор
خورشید آسمان ظهورم، عجب مدار
Зарроти коинот агар гашти мазҳарам
ذرات کاینات اگر گشت مظهرم
Арвоҳ қудс чист ? намӯдори маънӣам
ارواح قدس چیست؟ نمودار معنیم
Ашбоҳ инс чист ? нигаҳдори пайкарам
اشباح انس چیست؟ نگهدار پیکرم
Баҳри муҳӣти ршҳаҳ эй аз файзи фоизам
بحر محیط رشحهای از فیض فایضم
Нури басити лмъаҳ эй аз нури азҳрм
نور بسیط لمعهای از نور ازهرم
Аз арш то ба фарши ҳамаи заррае буд
از عرش تا به فرش همه ذرهای بود
Дар пеши офтоби замири мунавварам
در پیش آفتاب ضمیر منورم
Равшан шавад зи равшании зоти ман ҷаҳон
روشن شود ز روشنی ذات من جهان
Гар пардаи сифоти худ аз ҳам фурӯи дирам
گر پردۀ صفات خود از هم فرو درم
Обӣ ки зиндаи гашт аз ӯ Хизри ҷовдон
آبی که زنده گشت از او خضر جاودان
Он об чист ? қатрае аз ҳавзи кавсарам
آن آب چیست؟ قطرهای از حوض کوثرم
Он дам казу Масеҳи ҳамеи мурда зинда кард
آن دم کزو مسیح همی مرده زنده کرد
Як нафха буд аз нафаси рӯҳи пурварам
یک نفخه بود از نفس روح پرورم
Фии алҷмлаҳи мазҳар ҳама ашёст зоти ман
فی الجمله مظهر همه اشیاست ذات من
Бали исми аъзамам , ба ҳақиқат чу бингарам
بل اسم اعظمم، به حقیقت چو بنگرم
Салавоти аллоҳу саломаи алайҳу алии асҳобау сҳбаҳи аҷмъин .
صلوات الله و سلامه علیه و علی اصحابه و صحبه اجمعین.
Аммо баъд : калимае чанд дар баёни маротиби ишқ бар сунани савониҳи бзбони вақт амлоء карда мешавад , то оинаи маъшӯқ ҳар ошиқ ояд , бо онкии ртбти ишқи бартар аз онаст ки бқўти фаҳми вебёни пиромни саропардаи ҷалол ӯ тавон гашт , ё бидида кашфу аёни бҷмоли ҳақиқат ӯ назар тавон кард .
اما بعد: کلمهای چند در بیان مراتب عشق بر سنن سوانح بزبان وقت املاء کرده میشود، تا آینه معشوق هر عاشق آید، با آنکه رتبت عشق برتر از آنست که بقوت فهم وبیان پیرامن سراپردۀ جلال او توان گشت، یا بدیدۀ کشف و عیان بجمال حقیقت او نظر توان کرد.
Таъолии алъшқи ани фаҳми алрҷол
تعالی العشق عن فهم الرجال
Ва ани васфи алтФрқу алўсоФ
و عن وصف التفرق و الوصاف
Мтимоҷли шиӣиъни хаёл
متیماجل شیئیعن خیال
Иҷли ани алоҳотаҳу алмсол
یجل عن الاحاطة و المثال
Ба ттқи иззат мҳтҷбасту бкмоли истиғнои мтФрд , ҳуҷби зот ӯ сифот ӯсту сафоташи мундараҷ дар зот ,у ошиқи ҷамол ӯ ҷалол ӯсту ҷамолаши мндмҷ дар ҷалол ; алии алдўоми худ бо худ ишқ мебозаду бғири напардозад . Ҳар лаҳза аз рӯй маъшӯқии пардаи барандозад ва ҳар нафас аз роҳи ошиқии парда оғоз зад .
به تتق عزت محتجب است و بکمال استغنا متفرد، حجب ذات او صفات اوست و صفاتش مندرج در ذات، و عاشق جمال او جلال اوست و جمالش مندمج در جلال؛ علی الدوام خود با خود عشق میبازد و بغیر نپردازد. هر لحظه از روی معشوقی پرده براندازد و هر نفس از راه عاشقی پردۀ آغاز زد.
назм
نظم
Ишқ дар парда май навозади соз
عشق در پرده مینوازد ساز
Ошиқии кӯ ки башнавад овоз ?
عاشقی کو که بشنود آواز؟
Ҳар нафас парда едгар созад
هر نفس پردهایدگر سازد
Ҳар замони захмаи аикнди оғоз
هر زمان زخمهای کند آغاز
Ҳамаи олам сдоинғмаҳ ӯст
همه عالم صدای نغمه اوست
Ки шунид ин чунин сдоидроз ?
که شنید این چنین صدای دراز؟
Роз ӯ аз ҷаҳон бурун афтод
راز او از جهان برون افتاد
Худ садо кингоҳ дорад роз ?
خود صدا کی نگاه دارد راز؟
Сар ӯ аз забон ҳар зарра
سر او از زبان هر ذره
Худ ту бишинав ки ман ним ғаммоз
خود تو بشنو که من نیم غماز
Ҳар замони баҳри забони рози худ босамъ худ гуяд , ҳрдми баҳри гӯши сухан аз забони худ шунӯд , ҳар лаҳзаи баҳри дидаи ҳасани худро бар назари худ арза диҳад , ҳар лмҳаҳи баҳр рӯй вуҷӯди худро бар шуҳуди худ ҷилва диҳад , васф ӯ аз ман шинав :
هر زمان بهر زبان راز خود باسمع خود گوید، هردم بهر گوش سخن از زبان خود شنود، هر لحظه بهر دیده حسن خود را بر نظر خود عرضه دهد، هر لمحه بهر روی وجود خود را بر شهود خود جلوه دهد، وصف او از من شنو:
Иҳдснии фии сомити сами нотиқ
یحدثنی فی صامت ثم ناطق
Ва ғмзъиўни сами касри алҳўоҷб
و غمزعیون ثم کسر الحواجب
Доне чаҳ ҳадис мекунад дар гӯшам ? мегуяд :
دانی چه حدیث میکند در گوشم؟ میگوید:
Ишқам ки дар ду куни маконам падед нест
عشقم که در دو کون مکانم پدید نیست
Анқои мағрибам ки нишонам падед нест
عنقای مغربم که نشانم پدید نیست
зи абрӯу ғамза ҳар ду ҷаҳон сайд карда ам
ز ابرو و غمزه هر دو جهان صید کردهام
Мангар бидон ки тиру камонам падед нест
منگر بدان که تیر و کمانم پدید نیست
Чун офтоб дар рух ҳар зарраи зоҳирам
چون آفتاب در رخ هر ذره ظاهرم
Аз ғояти зуҳӯри аёнам падед нест
از غایت ظهور عیانم پدید نیست
Гӯям баҳри забону баҳр гӯш бишинавам
گویم بهر زبان و بهر گوش بشنوم
Венаи турфатар ки гӯшу забонам падед нест
وین طرفهتر که گوش و زبانم پدید نیست
Чун ҳарчӣ ҳаст дар ҳамаи олами ҳамаи манам
چون هرچه هست در همه عالم همه منم
Монанди дар ду олам аз онам падед нест
مانند در دو عالم از آنم پدید نیست